Menu

Białko CD20

Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Malwina Krause
Malwina Krause
Adam Kasiński
Adam Kasiński
  1. Ofatumumab – porównanie substancji czynnych
  2. Okrelizumab – porównanie substancji czynnych
  3. Epkorytamab – porównanie substancji czynnych
  4. Obinutuzumab – przeciwwskazania
  5. Mosunetuzumab – mechanizm działania
  6. Mosunetuzumab – wskazania – na co działa?
  7. Ibritumomab tiuksetan – wskazania – na co działa?
  8. Epkorytamab – profil bezpieczeństwa
  9. Plerixafor Zentiva, 20 mg/ml – stosowanie u dzieci
  10. Lenalidomide Teva, 15 mg – dawkowanie leku
  11. Lenalidomide Teva, 10 mg – dawkowanie leku
  12. Lenalidomide Fresenius Kabi, 15 mg – dawkowanie leku
  13. Lenalidomide Fresenius Kabi, 5 mg – dawkowanie leku
  14. Lenalidomide Eugia, 10 mg – dawkowanie leku
  15. Lenalidomide G.L., 5 mg – dawkowanie leku
  16. Lenalidomide Zentiva, 25 mg – dawkowanie leku
  17. Lenalidomide Ranbaxy, 10 mg – dawkowanie leku
  18. Lenalidomide Ranbaxy, 5 mg – stosowanie w ciąży
  19. Lenalidomide Pharmascience, 20 mg – dawkowanie leku
  20. Lenalidomide Pharmascience, 15 mg – dawkowanie leku
  21. Rytuksymab
  22. Obinutuzumab
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Ofatumumab – porównanie substancji czynnych

    Ofatumumab, rytuksymab i okrelizumab to leki należące do tej samej grupy – przeciwciał monoklonalnych skierowanych przeciwko limfocytom B. Każda z tych substancji ma zastosowanie w leczeniu poważnych schorzeń, takich jak stwardnienie rozsiane czy nowotwory układu krwiotwórczego. Mimo podobnego mechanizmu działania, różnią się między sobą m.in. wskazaniami, sposobem podania i bezpieczeństwem stosowania. W poniższym opisie znajdziesz praktyczne porównanie tych substancji, które pozwoli lepiej zrozumieć, czym się różnią i kiedy są stosowane.

  • Ilustracja poradnika Okrelizumab – porównanie substancji czynnych

    Okrelizumab, alemtuzumab i natalizumab to nowoczesne przeciwciała monoklonalne stosowane w leczeniu różnych postaci stwardnienia rozsianego. Choć łączy je podobny mechanizm działania – wpływ na układ odpornościowy, różnią się wskazaniami, bezpieczeństwem oraz sposobem podania. Różnice te są istotne przy wyborze leczenia, zwłaszcza u kobiet w ciąży, dzieci czy osób z chorobami współistniejącymi. Poznaj najważniejsze podobieństwa i różnice pomiędzy tymi trzema lekami.

  • Ilustracja poradnika Epkorytamab – porównanie substancji czynnych

    Epkorytamab, glofitamab i mosunetuzumab to innowacyjne przeciwciała bispecyficzne, które przynoszą nowe możliwości leczenia trudnych przypadków chłoniaków z komórek B. Mimo że należą do tej samej grupy leków, różnią się zakresem wskazań, sposobem podania oraz szczegółami bezpieczeństwa. W opisie wyjaśniamy, kiedy każdy z tych leków znajduje zastosowanie, jakie są między nimi podobieństwa, a gdzie występują istotne różnice, które mogą być ważne dla pacjentów zmagających się z nawrotowym lub opornym chłoniakiem.

  • Ilustracja poradnika Obinutuzumab – przeciwwskazania

    Obinutuzumab to nowoczesny lek z grupy przeciwciał monoklonalnych, stosowany głównie w leczeniu przewlekłej białaczki limfocytowej i chłoniaka grudkowego. Jego działanie polega na precyzyjnym atakowaniu komórek nowotworowych, jednak nie w każdej sytuacji można go bezpiecznie zastosować. Poznaj najważniejsze przeciwwskazania i sytuacje wymagające szczególnej ostrożności podczas terapii obinutuzumabem.

  • Ilustracja poradnika Mosunetuzumab – mechanizm działania

    Mosunetuzumab to nowoczesna substancja czynna wykorzystywana w leczeniu niektórych nowotworów układu chłonnego. Działa w bardzo precyzyjny sposób, aktywując własne komórki odpornościowe pacjenta do walki z komórkami nowotworowymi. Mechanizm jego działania opiera się na wykorzystaniu naturalnych zdolności organizmu do niszczenia nieprawidłowych komórek, a farmakokinetyka leku pozwala na długotrwałe utrzymanie jego aktywności w organizmie. Dowiedz się, jak działa mosunetuzumab, jak jest przetwarzany przez organizm oraz jakie są wyniki badań przedklinicznych tej substancji.

  • Ilustracja poradnika Mosunetuzumab – wskazania – na co działa?

    Mosunetuzumab to nowoczesna substancja czynna wykorzystywana w leczeniu określonych rodzajów chłoniaków. Działa w sposób celowany na komórki nowotworowe, wspierając układ odpornościowy w ich zwalczaniu. Przeznaczony jest dla dorosłych pacjentów, którzy przeszli już kilka wcześniejszych terapii, i stanowi ważną opcję w przypadku oporności na dotychczasowe leczenie. Poznaj, w jakich sytuacjach mosunetuzumab znajduje zastosowanie i komu może pomóc.

  • Ilustracja poradnika Ibritumomab tiuksetan – wskazania – na co działa?

    Ibritumomab tiuksetan to nowoczesna substancja czynna stosowana w leczeniu chłoniaków nieziarniczych, zwłaszcza w przypadkach opornych na inne terapie. Dzięki połączeniu z radioizotopem, terapia celuje bezpośrednio w chore komórki, ograniczając uszkodzenie zdrowych tkanek. Leczenie jest przeznaczone wyłącznie dla dorosłych i wymaga szczególnej ostrożności oraz nadzoru wykwalifikowanego personelu.

  • Ilustracja poradnika Epkorytamab – profil bezpieczeństwa

    Epkorytamab to nowoczesna substancja czynna stosowana w leczeniu określonych typów chłoniaków. Jego działanie opiera się na precyzyjnym ukierunkowaniu układu odpornościowego na komórki nowotworowe, co pozwala skutecznie walczyć z chorobą. Stosowanie epkorytamabu wymaga jednak zachowania szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko wystąpienia poważnych działań niepożądanych, takich jak zespół uwalniania cytokin czy zaburzenia neurologiczne. W opisie znajdziesz najważniejsze informacje dotyczące bezpieczeństwa stosowania tej substancji u różnych grup pacjentów, w tym kobiet w ciąży, osób starszych oraz osób z chorobami nerek i wątroby.

  • Ilustracja poradnika Plerixafor Zentiva, 20 mg/ml – stosowanie u dzieci

    Lek Plerixafor Zentiva jest zatwierdzony do stosowania u dzieci w wieku od 1 roku do mniej niż 18 lat w celu mobilizacji macierzystych komórek krwiotwórczych. Alternatywne leki to G-CSF, chemioterapia oraz rytuksymab. Ważne jest skonsultowanie się z lekarzem przed rozpoczęciem terapii.

  • Ilustracja poradnika Lenalidomide Teva, 15 mg – dawkowanie leku

    Lenalidomide Teva jest stosowany w leczeniu różnych nowotworów, takich jak szpiczak mnogi, zespoły mielodysplastyczne, chłoniak z komórek płaszcza oraz chłoniak grudkowy. Dawkowanie leku zależy od rodzaju choroby i stanu pacjenta. W leczeniu szpiczaka mnogiego dawka początkowa wynosi 25 mg lenalidomidu w połączeniu z deksametazonem. W leczeniu zespołów mielodysplastycznych dawka wynosi 10 mg lenalidomidu. W leczeniu chłoniaka z komórek płaszcza dawka wynosi 25 mg lenalidomidu, a w leczeniu chłoniaka grudkowego 20 mg lenalidomidu w połączeniu z rytuksymabem. Pacjenci w podeszłym wieku oraz pacjenci z zaburzeniami czynności nerek mogą wymagać dostosowania dawki. Przeciwwskazania do stosowania leku to nadwrażliwość na substancję czynną, ciąża…

  • Ilustracja poradnika Lenalidomide Teva, 10 mg – dawkowanie leku

    Lenalidomide Teva jest stosowany w leczeniu różnych nowotworów, takich jak szpiczak mnogi, zespoły mielodysplastyczne, chłoniak z komórek płaszcza oraz chłoniak grudkowy. Prawidłowe dawkowanie tego leku jest kluczowe dla skuteczności terapii i minimalizacji działań niepożądanych. W artykule omówiono dawkowanie leku w różnych wskazaniach, w tym w nowo rozpoznanym szpiczaku mnogim, u pacjentów po przeszczepie szpiku kostnego, w zespołach mielodysplastycznych, chłoniaku z komórek płaszcza oraz chłoniaku grudkowym. Przedstawiono również najczęstsze działania niepożądane, przeciwwskazania oraz wymagane badania przed i w trakcie leczenia.

  • Ilustracja poradnika Lenalidomide Fresenius Kabi, 15 mg – dawkowanie leku

    Lenalidomide Fresenius Kabi jest stosowany w leczeniu różnych nowotworów, takich jak szpiczak mnogi, zespoły mielodysplastyczne, chłoniak z komórek płaszcza oraz chłoniak grudkowy. Dawkowanie leku zależy od stanu pacjenta i wcześniejszego leczenia. W szpiczaku mnogim dawka początkowa wynosi 25 mg na dobę, w zespołach mielodysplastycznych 10 mg na dobę, w chłoniaku z komórek płaszcza 25 mg na dobę, a w chłoniaku grudkowym 20 mg na dobę. Ważne jest, aby przestrzegać zaleceń lekarza i regularnie wykonywać badania krwi. W razie pominięcia dawki, należy postępować zgodnie z instrukcjami zawartymi w ulotce leku.

  • Ilustracja poradnika Lenalidomide Fresenius Kabi, 5 mg – dawkowanie leku

    Lenalidomide Fresenius Kabi jest stosowany w leczeniu szpiczaka mnogiego, zespołów mielodysplastycznych, chłoniaka z komórek płaszcza oraz chłoniaka grudkowego. Dawkowanie zależy od stanu pacjenta i wcześniejszego leczenia. W szpiczaku mnogim dawka początkowa wynosi 25 mg lenalidomidu, a w przypadku pacjentów po przeszczepie szpiku kostnego 10 mg, z możliwością zwiększenia do 15 mg. W zespołach mielodysplastycznych dawka wynosi 10 mg, a w chłoniaku z komórek płaszcza 25 mg. W chłoniaku grudkowym stosuje się 20 mg lenalidomidu w skojarzeniu z rytuksymabem. Przed i w trakcie leczenia wymagane są regularne badania krwi.

  • Ilustracja poradnika Lenalidomide Eugia, 10 mg – dawkowanie leku

    Lenalidomide Eugia to lek stosowany w leczeniu różnych nowotworów, takich jak szpiczak mnogi, zespoły mielodysplastyczne, chłoniak z komórek płaszcza oraz chłoniak grudkowy. Dawkowanie leku zależy od rodzaju choroby i stanu pacjenta. Lek przyjmuje się w cyklach leczenia trwających 21 lub 28 dni. Kapsułki należy połykać w całości, najlepiej popijając wodą, o tej samej porze każdego dnia. W przypadku pominięcia dawki, jeśli od tego czasu upłynęło mniej niż 12 godzin, należy natychmiast przyjąć kapsułkę. Jeśli upłynęło ponad 12 godzin, należy przyjąć kolejną kapsułkę o wyznaczonej porze następnego dnia. Przeciwwskazania do stosowania leku to ciąża, możliwość zajścia w ciążę bez stosowania skutecznych…

  • Ilustracja poradnika Lenalidomide G.L., 5 mg – dawkowanie leku

    Lenalidomide G.L. to lek stosowany w leczeniu różnych nowotworów, takich jak szpiczak mnogi, zespoły mielodysplastyczne, chłoniak z komórek płaszcza oraz chłoniak grudkowy. Dawkowanie zależy od rodzaju choroby i stanu zdrowia pacjenta. Lek przyjmuje się w cyklach leczenia trwających 21 lub 28 dni. Ważne jest, aby zawsze przyjmować lek zgodnie z zaleceniami lekarza i przestrzegać zasad dotyczących przyjmowania leku.

  • Ilustracja poradnika Lenalidomide Zentiva, 25 mg – dawkowanie leku

    Lenalidomide Zentiva to lek stosowany w leczeniu różnych nowotworów, takich jak szpiczak mnogi, zespoły mielodysplastyczne, chłoniak z komórek płaszcza oraz chłoniak grudkowy. Dawkowanie leku zależy od rodzaju choroby i stanu pacjenta. W szpiczaku mnogim dawka początkowa wynosi 25 mg lenalidomidu w połączeniu z deksametazonem, a w leczeniu podtrzymującym po przeszczepie szpiku kostnego - 10 mg lenalidomidu. W zespołach mielodysplastycznych stosuje się 10 mg lenalidomidu, a w chłoniaku z komórek płaszcza - 25 mg. W chłoniaku grudkowym dawka wynosi 20 mg lenalidomidu w połączeniu z rytuksymabem. Ważne jest, aby pacjenci przestrzegali zaleceń lekarza i regularnie wykonywali badania krwi.

  • Ilustracja poradnika Lenalidomide Ranbaxy, 10 mg – dawkowanie leku

    Lenalidomide Ranbaxy to lek stosowany w leczeniu różnych nowotworów, takich jak szpiczak mnogi, zespoły mielodysplastyczne, chłoniak z komórek płaszcza oraz chłoniak grudkowy. Dawkowanie leku zależy od rodzaju choroby i indywidualnych cech pacjenta. Lek przyjmuje się w cyklach leczenia trwających 21 lub 28 dni. Kapsułki należy połykać w całości, najlepiej popijając wodą, o tej samej porze każdego dnia. W przypadku przyjęcia większej dawki lub pominięcia dawki, należy skontaktować się z lekarzem. Najczęstsze działania niepożądane to zmniejszenie liczby czerwonych krwinek, wysypki, skurcze mięśni i osłabienie. Podczas leczenia i przez co najmniej 7 dni po zakończeniu leczenia nie wolno oddawać krwi.

  • Ilustracja poradnika Lenalidomide Ranbaxy, 5 mg – stosowanie w ciąży

    Lenalidomide Ranbaxy jest przeciwwskazany w ciąży i podczas karmienia piersią ze względu na ryzyko poważnych wad wrodzonych u płodu i potencjalne negatywne skutki dla noworodka. Alternatywne terapie, takie jak immunoterapia (Rytuksymab), chemioterapia (Winkrystyna, Dokorubicyna) i hormonalna terapia (Tamoksyfen), mogą być bezpieczniejsze dla matki i dziecka. Ważne jest, aby kobiety w ciąży lub planujące ciążę skonsultowały się z lekarzem w celu wyboru odpowiedniego leczenia.

  • Ilustracja poradnika Lenalidomide Pharmascience, 20 mg – dawkowanie leku

    Lenalidomide Pharmascience to lek stosowany w leczeniu szpiczaka mnogiego, zespołów mielodysplastycznych oraz chłoniaka grudkowego. Dawkowanie zależy od rodzaju choroby i stanu pacjenta. W szpiczaku mnogim dawka początkowa wynosi 25 mg raz na dobę przez 21 dni w 28-dniowych cyklach. W zespołach mielodysplastycznych dawka wynosi 10 mg raz na dobę przez 21 dni w 28-dniowych cyklach. W chłoniaku grudkowym dawka wynosi 20 mg raz na dobę przez 21 dni w 28-dniowych cyklach przez maksymalnie 12 cykli. Ważne jest, aby nie otwierać, łamać ani rozgryzać kapsułek oraz regularnie wykonywać badania krwi.

  • Ilustracja poradnika Lenalidomide Pharmascience, 15 mg – dawkowanie leku

    Lenalidomide Pharmascience to lek stosowany w leczeniu szpiczaka mnogiego, zespołów mielodysplastycznych oraz chłoniaka grudkowego. Dawkowanie zależy od stanu pacjenta i rodzaju choroby. W szpiczaku mnogim dawka początkowa to 25 mg raz na dobę przez 21 dni w 28-dniowych cyklach. W zespołach mielodysplastycznych dawka wynosi 10 mg raz na dobę przez 21 dni w 28-dniowych cyklach. W chłoniaku grudkowym dawka to 20 mg raz na dobę przez 21 dni w 28-dniowych cyklach przez maksymalnie 12 cykli. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek dawki są dostosowywane. Najczęstsze działania niepożądane to zmniejszenie liczby czerwonych krwinek, wysypki, skurcze mięśni i osłabienie. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość…

  • Ilustracja poradnika Rytuksymab

    Rytuksymab to nowoczesna substancja czynna wykorzystywana w leczeniu nowotworów układu chłonnego oraz niektórych chorób autoimmunologicznych. Działa wybiórczo na komórki odpornościowe, pomagając zahamować rozwój choroby. Stosowany jest w różnych postaciach i dawkach, a bezpieczeństwo jego stosowania oraz skuteczność zostały potwierdzone w licznych badaniach klinicznych.

  • Ilustracja poradnika Obinutuzumab

    Obinutuzumab to nowoczesna substancja czynna, która znalazła zastosowanie w leczeniu wybranych nowotworów układu krwiotwórczego, takich jak przewlekła białaczka limfocytowa i chłoniak grudkowy. Dzięki swojemu ukierunkowanemu działaniu na komórki B, obinutuzumab pozwala na skuteczną walkę z chorobą, zwłaszcza u pacjentów, którzy nie mogą być leczeni standardowymi terapiami. Poznaj najważniejsze informacje na temat działania, wskazań, bezpieczeństwa i potencjalnych działań niepożądanych tej substancji.