Menu

Asystolia

Produkty powiązane z asystolia
Aspargin, tabletki, 17 mg + 54 mg
Aspargin, tabletki, 17 mg + 54 mg
Kalipoz prolongatum, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 391 mg
Kalipoz prolongatum, tabletki o przedłużonym uwalnianiu, 391 mg
Kalium Effervescens bezcukrowy, granulat musujący, 782 mg jonów potasu/3 g
Kalium Effervescens bezcukrowy, granulat musujący, 782 mg jonów potasu/3 g
Katelin + SR, kapsułki
Katelin + SR, kapsułki
Magnokal, tabletki, 250 mg + 250 mg
Magnokal, tabletki, 250 mg + 250 mg
Naturell Potas Organiczny, tabletki
Naturell Potas Organiczny, tabletki
Olimp Potas, tabletki
Olimp Potas, tabletki
Potazek chlorek potasu, kapsułki
Potazek chlorek potasu, kapsułki
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Maria Bialik
Maria Bialik
  1. Diprivan, 10 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne
  2. Diprivan, 10 mg/ml – przedawkowanie leku
  3. Staveran 120, 120 mg – dawkowanie leku
  4. Staveran 120, 120 mg – skład leku
  5. Isoptin 40, 40 mg – skład leku
  6. Isoptin 40, 40 mg – profil bezpieczenstwa
  7. Isoptin 40, 40 mg – przedawkowanie leku
  8. Isoptin 40, 40 mg – stosowanie w ciąży
  9. Barium sulfuricum Medana, 1 g/ml – działania niepożądane i skutki uboczne
  10. Barium sulfuricum Medana, 1 g/ml – dawkowanie leku
  11. Barium sulfuricum Medana, 1 g/ml – przedawkowanie leku
  12. Adenocor, 3 mg/ml – dawkowanie leku
  13. Adenocor, 3 mg/ml – przedawkowanie leku
  14. Adenocor, 3 mg/ml – stosowanie w ciąży
  15. Adenocor, 3 mg/ml – wskazania – na co działa?
  16. Adenocor, 3 mg/ml – profil bezpieczenstwa
  17. Adenocor, 3 mg/ml – przeciwwskazania
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Diprivan, 10 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Diprivan, zawierający propofol, jest stosowany do znieczulenia ogólnego i wywołania uspokojenia. Może wywoływać różne działania niepożądane, takie jak ból w miejscu wstrzyknięcia, niskie ciśnienie tętnicze, przemijający bezdech, wolne bicie serca oraz nudności i wymioty. W rzadkich przypadkach mogą wystąpić poważniejsze skutki uboczne, takie jak ciężkie reakcje alergiczne, obrzęk płuc, zapalenie trzustki czy martwica tkanek. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych potencjalnych działań niepożądanych i informowali lekarza o wszelkich niepokojących objawach.

  • Ilustracja poradnika Diprivan, 10 mg/ml – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Diprivan, zawierającego propofol, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak depresja krążeniowo-oddechowa, bezdech, bradykardia, śpiączka oraz zmiany w zapisie EKG. W przypadku przedawkowania konieczne jest natychmiastowe podjęcie działań ratunkowych, takich jak oddychanie kontrolowane, ułożenie pacjenta w pozycji Trendelenburga oraz podanie płynów zwiększających objętość osocza.

  • Ilustracja poradnika Staveran 120, 120 mg – dawkowanie leku

    Lek Staveran jest stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, choroby wieńcowej oraz zaburzeń rytmu serca. Dawkowanie leku powinno być dostosowane indywidualnie, zazwyczaj wynosi od 240 mg do 360 mg na dobę. Lek należy przyjmować doustnie, najlepiej w trakcie lub po posiłku. W przypadku przedawkowania mogą wystąpić objawy takie jak niedociśnienie, rzadkoskurcz i blok przedsionkowo-komorowy. Ważne jest, aby nie spożywać soku grejpfrutowego podczas stosowania leku. W razie wątpliwości lub objawów niepożądanych, należy skonsultować się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Staveran 120, 120 mg – skład leku

    Staveran to lek stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, choroby wieńcowej oraz zaburzeń rytmu serca. Zawiera werapamilu chlorowodorek jako substancję czynną oraz szereg substancji pomocniczych, takich jak laktoza jednowodna, żelatyna, celuloza krystaliczna, krzemionka koloidalna bezwodna, magnezu stearynian, talk, skrobia ziemniaczana, hypromeloza, makrogol 6000, tytanu dwutlenek, żółcień pomarańczowa (E110) i żółcień chinolinowa (E104). Lek jest dostępny w postaci tabletek powlekanych i należy go przechowywać w oryginalnym opakowaniu, w temperaturze nieprzekraczającej 25°C. Podmiotem odpowiedzialnym za produkcję leku są Zakłady Farmaceutyczne POLPHARMA S.A.

  • Ilustracja poradnika Isoptin 40, 40 mg – skład leku

    Isoptin to lek stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, choroby wieńcowej oraz zaburzeń rytmu serca. Substancją czynną jest werapamilu chlorowodorek, który działa jako selektywny antagonista wapnia. Lek zawiera również substancje pomocnicze, takie jak wapnia wodorofosforan dwuwodny, celuloza mikrokrystaliczna, krzemionka koloidalna bezwodna, kroskarmeloza sodowa, magnezu stearynian, hypromeloza, sodu laurylosiarczan, makrogol 6000, talk i tytanu dwutlenek (E171). Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi składu leku, zwłaszcza jeśli mają alergie lub inne schorzenia, które mogą wpływać na ich reakcję na lek.

  • Ilustracja poradnika Isoptin 40, 40 mg – profil bezpieczenstwa

    Lek Isoptin, zawierający werapamilu chlorowodorek, jest stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, choroby wieńcowej oraz zaburzeń rytmu serca. Werapamil przenika do mleka kobiecego, dlatego stosowanie leku podczas karmienia piersią jest zalecane tylko w przypadku istotnej potrzeby zdrowotnej matki. Lek może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, szczególnie w początkowym okresie leczenia oraz przy równoczesnym spożywaniu alkoholu. Werapamil zwiększa stężenie alkoholu we krwi i opóźnia jego wydalanie, co może nasilać działanie alkoholu. U osób starszych farmakokinetyka werapamilu może ulegać zmianie, dlatego zaleca się ostrożność i monitorowanie stanu zdrowia. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i wątroby zaleca się ostrożność, monitorowanie…

  • Ilustracja poradnika Isoptin 40, 40 mg – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Isoptin może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak niedociśnienie tętnicze, rzadkoskurcz, zwolnienie szybkości przewodzenia, hiperglikemia, osłupienie, kwasica metaboliczna i zespół ostrej niewydolności oddechowej. Standardowa dawka dobowa wynosi od 240 mg do 360 mg, a maksymalna dawka dobowa nie powinna przekraczać 480 mg. Leczenie przedawkowania obejmuje stymulację β-adrenergiczną, podanie wapnia, leki wazopresyjne, elektrostymulację serca i resuscytację krążeniowo-oddechową.

  • Ilustracja poradnika Isoptin 40, 40 mg – stosowanie w ciąży

    Isoptin, zawierający werapamil, jest lekiem stosowanym w leczeniu nadciśnienia tętniczego, choroby wieńcowej i zaburzeń rytmu serca. Jego stosowanie przez kobiety w ciąży i karmiące piersią jest ograniczone ze względu na brak odpowiednich badań dotyczących bezpieczeństwa. Alternatywne leki, takie jak metyldopa, labetalol i nifedypina, mogą być bezpieczniejsze dla matki i dziecka.

  • Ilustracja poradnika Barium sulfuricum Medana, 1 g/ml – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Barium sulfuricum Medana może powodować różne działania niepożądane, które są zazwyczaj rzadkie i łagodne. Najczęstsze skutki uboczne obejmują zaparcia, biegunki oraz kurczowe bóle brzucha. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.

  • Ilustracja poradnika Barium sulfuricum Medana, 1 g/ml – dawkowanie leku

    Lek Barium sulfuricum Medana jest stosowany w diagnostyce radiologicznej przewodu pokarmowego. Dawkowanie zależy od badanego odcinka przewodu pokarmowego i wynosi zazwyczaj 80-200 g (45-112 ml) zawiesiny. Lek można podawać doustnie lub doodbytniczo. Przeciwwskazania obejmują m.in. nadwrażliwość, niedrożność jelit i zapalenie otrzewnej. Należy zachować ostrożność u pacjentów z astmą, nadciśnieniem, alergią oraz osób powyżej 65 roku życia. Działania niepożądane są rzadkie, ale mogą obejmować migrenowe bóle głowy, zmiany w zapisie EKG i reakcje nadwrażliwości.

  • Ilustracja poradnika Barium sulfuricum Medana, 1 g/ml – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Barium sulfuricum Medana może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak migrenowe bóle głowy, zmiany w zapisie EKG, zaburzenia rytmu serca, zator naczyń płucnych, dysfagia oraz reakcje nadwrażliwości. Zalecana dawka to 80-200 g (45-112 ml) zawiesiny. W przypadku przedawkowania należy natychmiast skonsultować się z lekarzem i dążyć do usunięcia pozostałego kontrastu z przewodu pokarmowego.

  • Ilustracja poradnika Adenocor, 3 mg/ml – dawkowanie leku

    Adenocor to lek stosowany w leczeniu napadowego częstoskurczu nadkomorowego oraz w diagnostyce różnicowej częstoskurczu nadkomorowego. Lek należy podawać w szybkim wstrzyknięciu dożylnym lub do cewnika żylnego. Dawkowanie różni się w zależności od wieku pacjenta i stanu zdrowia. Należy zachować ostrożność w przypadku pacjentów z różnymi schorzeniami serca i układu krążenia. Adenocor może wchodzić w interakcje z innymi lekami, dlatego ważne jest poinformowanie lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach.

  • Ilustracja poradnika Adenocor, 3 mg/ml – przedawkowanie leku

    Przedawkowanie leku Adenocor może prowadzić do ciężkiej hipotensji, bradykardii i asystolii. Standardowe dawkowanie nie powinno przekraczać 12 mg. W przypadku przedawkowania konieczne jest monitorowanie czynności serca i podanie antagonistów adenozyny, takich jak kofeina, teofilina lub aminofilina. Objawy przedawkowania zazwyczaj szybko ustępują po przerwaniu leczenia.

  • Ilustracja poradnika Adenocor, 3 mg/ml – stosowanie w ciąży

    Stosowanie leku Adenocor przez kobiety w ciąży i karmiące piersią nie jest zalecane ze względu na brak wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa. Alternatywne leki, takie jak digoksyna, beta-blokery i werapamil, mogą być stosowane pod nadzorem lekarza. Ważne jest, aby skonsultować się z lekarzem przed rozpoczęciem jakiejkolwiek terapii, aby zapewnić bezpieczeństwo matki i dziecka.

  • Ilustracja poradnika Adenocor, 3 mg/ml – wskazania – na co działa?

    Adenocor to lek stosowany w leczeniu zaburzeń rytmu serca, takich jak napadowy częstoskurcz nadkomorowy. Jego głównym składnikiem jest adenozyna, która spowalnia impulsy elektryczne w sercu. Lek jest podawany dożylnie w warunkach szpitalnych. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na adenozynę, blok przedsionkowo-komorowy, zespół chorego węzła zatokowego, zespół długiego QT, ciężkie niedociśnienie, niewyrównaną niewydolność serca oraz przewlekłą obturacyjną chorobę płuc. Najczęstsze działania niepożądane to spowolniona czynność serca, duszność, ból w klatce piersiowej i zaczerwienienie twarzy.

  • Ilustracja poradnika Adenocor, 3 mg/ml – profil bezpieczenstwa

    Adenocor jest lekiem stosowanym w leczeniu napadowego częstoskurczu nadkomorowego. Nie zaleca się jego stosowania u kobiet karmiących piersią. Stosowanie leku nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów, ale pacjenci powinni zachować ostrożność. Nie ma bezpośrednich informacji dotyczących interakcji z alkoholem, ale zaleca się unikanie jego spożywania. U seniorów stosuje się takie same dawki jak u dorosłych. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i wątroby mogą stosować lek bez konieczności dostosowywania dawki.

  • Ilustracja poradnika Adenocor, 3 mg/ml – przeciwwskazania

    Lek Adenocor jest stosowany w leczeniu napadowego częstoskurczu nadkomorowego, ale ma pewne przeciwwskazania, takie jak nadwrażliwość na adenozynę, przewlekła obturacyjna choroba płuc, ciężka hipotensja, niewydolność serca, zaburzenia rytmu serca i zespół długiego odcinka QT. Przed jego zastosowaniem należy omówić z lekarzem wszelkie istniejące schorzenia i leki. W przypadku przedawkowania mogą wystąpić bardzo niskie ciśnienie krwi, spowolniona czynność serca i asystolia.