Menu

Astenia

Produkty powiązane z astenia
Diclotica, żel, 10 mg/g
Diclotica, żel, 10 mg/g
Ketokaps Max, kapsułki, 50 mg
Ketokaps Max, kapsułki, 50 mg
Ketokaps Med, kapsułki miękkie, 100 mg
Ketokaps Med, kapsułki miękkie, 100 mg
Ketolek, kapsułki, 50 mg
Ketolek, kapsułki, 50 mg
Ketonal Active, kapsułki, 50 mg
Ketonal Active, kapsułki, 50 mg
Ketonal Sprint, saszetki, 25 mg
Ketonal Sprint, saszetki, 25 mg
Ketonal forte, tabletki powlekane, 100 mg
Ketonal forte, tabletki powlekane, 100 mg
Olfen Max, żel, 20 mg/g
Olfen Max, żel, 20 mg/g
Veral, żel, 10 mg/g
Veral, żel, 10 mg/g
Voltaren Acti Forte, tabletki, 25 mg
Voltaren Acti Forte, tabletki, 25 mg
Voltaren Emulgel, żel, 1%
Voltaren Emulgel, żel, 1%
Voltaren Express Forte, kapsułki miękkie, 25 mg
Voltaren Express Forte, kapsułki miękkie, 25 mg
Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Julita Pabiniak-Gorący
Julita Pabiniak-Gorący
Marta Maciejczyk
Marta Maciejczyk
  1. Bimatoprost – działania niepożądane i skutki uboczne
  2. Docetaksel – działania niepożądane i skutki uboczne
  3. Lenalidomid – działania niepożądane i skutki uboczne
  4. Lenwatynib – działania niepożądane i skutki uboczne
  5. Ustekinumab – działania niepożądane i skutki uboczne
  6. Dezamigren, 12,5 mg – dawkowanie leku
  7. Dezamigren, 12,5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  8. Carteol LP 2% Preservative Free, 20 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne
  9. Rilmenidine Grindeks, 1 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  10. Fulvestrant Cipla, 250 mg – profil bezpieczenstwa
  11. Lorazepam Orion, 2,5 mg – wskazania – na co działa?
  12. Lorazepam Orion, 2,5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  13. Daptomycin Accord Healthcare, 500 mg – wskazania – na co działa?
  14. Azculem, 25 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne
  15. Corsib, 5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  16. Corsib – działania niepożądane i skutki uboczne
  17. Bozilos, 14 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  18. Olzapin, 20 mg – dawkowanie leku
  19. Olzapin, 15 mg – wskazania – na co działa?
  20. Fulvestrant Medical Valley, 250 mg – stosowanie u dzieci
  21. Fulvestrant Medical Valley, 250 mg – dawkowanie leku
  22. Fulvestrant Medical Valley, 250 mg – profil bezpieczenstwa
  23. Fulvestrant Medical Valley, 250 mg – wskazania – na co działa?
  24. Cabazitaxel Medical Valley, 60 mg – profil bezpieczenstwa
Zobacz więcej tematów:
  • Ilustracja poradnika Bimatoprost – działania niepożądane i skutki uboczne

    Bimatoprost to substancja czynna stosowana głównie w postaci kropli do oczu, która może powodować różne działania niepożądane. Choć większość z nich jest łagodna i ograniczona do okolic oczu, niektóre zmiany, takie jak wzrost pigmentacji tęczówki czy zmiany okołooczodołowe, mogą być trwałe. Działania niepożądane zależą od dawki, postaci leku i czasu stosowania, a także mogą różnić się w zależności od tego, czy bimatoprost jest stosowany samodzielnie, czy w połączeniu z innymi substancjami, jak tymolol. Poznanie możliwych objawów pomaga lepiej rozumieć skutki uboczne leczenia i odpowiednio reagować.

  • Ilustracja poradnika Docetaksel – działania niepożądane i skutki uboczne

    Docetaksel to substancja czynna stosowana w leczeniu różnych rodzajów nowotworów. Jak każdy lek, może powodować działania niepożądane, które różnią się w zależności od dawki, sposobu podania oraz innych leków podawanych jednocześnie. Najczęściej występujące skutki uboczne to zmiany we krwi, nudności, wymioty, biegunka, osłabienie i zmiany skórne, takie jak łysienie czy wysypka. Niektóre działania mogą być poważniejsze, ale są one rzadsze. Warto wiedzieć, że działania niepożądane są naturalną częścią terapii i ich pojawienie się zależy od wielu czynników, w tym indywidualnej reakcji organizmu.

  • Ilustracja poradnika Lenalidomid – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lenalidomid to substancja czynna stosowana w leczeniu różnych chorób, w tym szpiczaka mnogiego i zespołów mielodysplastycznych. Jak każdy lek, może powodować działania niepożądane, które różnią się w zależności od stosowanego schematu leczenia, postaci leku i indywidualnych cech pacjenta. Wśród najczęstszych skutków ubocznych znajdują się problemy z układem krwiotwórczym, takie jak neutropenia i trombocytopenia, a także objawy ze strony układu pokarmowego i skóry. Niektóre działania niepożądane mogą być poważne, dlatego ważne jest ich monitorowanie podczas terapii.

  • Ilustracja poradnika Lenwatynib – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lenwatynib to substancja czynna stosowana w leczeniu różnych nowotworów, która może wywoływać szereg działań niepożądanych. Najczęściej obserwowane objawy to nadciśnienie, biegunka, zmęczenie oraz zmniejszenie apetytu i masy ciała. Działania te mogą różnić się w zależności od choroby podstawowej, stosowanego schematu leczenia oraz indywidualnych cech pacjenta. Choć wiele skutków ubocznych jest łagodnych lub umiarkowanych, niektóre mogą mieć charakter poważny i wymagać zmiany dawkowania lub przerwania terapii. Warto znać typowe reakcje organizmu, aby lepiej rozumieć przebieg leczenia i skutecznie reagować na ewentualne problemy.

  • Ilustracja poradnika Ustekinumab – działania niepożądane i skutki uboczne

    Ustekinumab to lek biologiczny stosowany w leczeniu kilku przewlekłych chorób zapalnych, takich jak łuszczyca czy choroba Crohna. Choć działa skutecznie, może powodować różne działania niepożądane, które występują z różną częstotliwością i nasileniem. Większość z nich jest łagodna i nie wymaga przerwania leczenia, jednak zdarzają się także poważniejsze reakcje, które należy uważnie obserwować. Warto poznać najczęstsze objawy niepożądane oraz wiedzieć, jak postępować, gdy się pojawią, by bezpiecznie korzystać z terapii ustekinumabem.

  • Ilustracja poradnika Dezamigren, 12,5 mg – dawkowanie leku

    Dezamigren to lek przeciwmigrenowy stosowany w leczeniu ostrych napadów migreny. Zalecana dawka to 12,5 mg, a maksymalna dawka dobowa to 25 mg. Leku nie należy stosować u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat oraz u osób z ciężką niewydolnością wątroby. Przed rozpoczęciem stosowania leku należy wypełnić test diagnostyczny. Możliwe działania niepożądane obejmują zawroty głowy, senność, zmęczenie, nudności, wymioty oraz reakcje alergiczne. W przypadku wątpliwości należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą.

  • Ilustracja poradnika Dezamigren, 12,5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Dezamigren to lek stosowany w leczeniu ostrych napadów migreny. Może powodować różnorodne działania niepożądane, w tym zawroty głowy, senność, zmęczenie, nudności i wymioty. Rzadziej mogą wystąpić parestezje, ból głowy, szumy uszne, kołatanie serca, uczucie ściskania w gardle, biegunka, niestrawność, suchość w ustach, ból mięśni, ból kości, ból w klatce piersiowej i astenia. Bardzo rzadko mogą wystąpić skurcz naczyń wieńcowych, zawał mięśnia sercowego i częstoskurcz. Działania niepożądane o nieznanej częstości obejmują reakcje anafilaktyczne, napad padaczkowy, zaburzenia widzenia i niedokrwienie jelit. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych potencjalnych skutków ubocznych i konsultowali się z lekarzem w przypadku wystąpienia jakichkolwiek niepokojących objawów.

  • Ilustracja poradnika Carteol LP 2% Preservative Free, 20 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne

    Carteol LP 2% Preservative Free to lek stosowany w leczeniu jaskry i nadciśnienia wewnątrzgałkowego. Może powodować działania niepożądane, takie jak podrażnienie oka, zaburzenia smaku, zawroty głowy, osłabienie mięśni, reakcje alergiczne, hipoglikemia, trudności z zasypianiem, omdlenia, obrzęk powiek, wolny rytm pracy serca, niskie ciśnienie krwi, skurcz oskrzeli, nudności, utrata włosów, toczeń rumieniowaty układowy, zaburzenia seksualne i astenia. Ważne jest, aby nie przerywać leczenia bez konsultacji z lekarzem. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych, skonsultuj się z lekarzem.

  • Ilustracja poradnika Rilmenidine Grindeks, 1 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Rilmenidine Grindeks stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego może powodować różne działania niepożądane. Częste skutki uboczne to lęk, depresja, bezsenność, senność, ból głowy, zawroty głowy, palpitacje, uczucie zimna w kończynach, ból w górnej części brzucha, suchość błony śluzowej jamy ustnej, biegunka, zaparcia, świąd, wysypka, skurcze mięśni, zaburzenia czynności seksualnych, astenia, zmęczenie i obrzęk. Niezbyt częste działania niepożądane obejmują uderzenia gorąca, niedociśnienie ortostatyczne i nudności. Rzadko mogą wystąpić duszności, a bradykardia jest działaniem niepożądanym o nieznanej częstości. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek działań niepożądanych należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą.

  • Ilustracja poradnika Fulvestrant Cipla, 250 mg – profil bezpieczenstwa

    Fulvestrant Cipla jest lekiem stosowanym w leczeniu raka piersi u kobiet po menopauzie. Nie jest zalecany dla kobiet karmiących piersią, ponieważ przenika do mleka matki. Lek nie wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów, ale może powodować uczucie osłabienia. Zawiera alkohol, który może wpływać na działanie innych leków. Jest bezpieczny do stosowania u seniorów i pacjentów z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek. Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby powinni stosować lek ostrożnie.

  • Ilustracja poradnika Lorazepam Orion, 2,5 mg – wskazania – na co działa?

    Lorazepam Orion to lek stosowany w krótkotrwałym leczeniu zaburzeń lękowych oraz w łagodzeniu lęku i niepokoju związanego z objawami depresji. Jest zalecany tylko wtedy, gdy leczenie niefarmakologiczne jest nieskuteczne. Dawkowanie i czas leczenia są indywidualne, a leczenie nie powinno trwać dłużej niż 4 tygodnie. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na substancję czynną, zespół bezdechu sennego, ciężką niewydolność oddechową, miastenię i ciężką niewydolność wątroby. Możliwe działania niepożądane to m.in. uspokojenie, zmęczenie, senność, ataksja, dezorientacja, depresja, zawroty głowy, osłabienie mięśni, bóle głowy, zmniejszenie czujności, zaburzenia widzenia, nudności, dolegliwości żołądkowo-jelitowe, reakcje skórne, zmiany libido, impotencja.

  • Ilustracja poradnika Lorazepam Orion, 2,5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lorazepam Orion jest lekiem stosowanym w krótkotrwałym leczeniu silnego lęku u dorosłych. Może powodować różne działania niepożądane, w tym uspokojenie, zmęczenie, senność, ataksję, dezorientację, depresję, zawroty głowy, osłabienie mięśni i astenia. Rzadziej mogą wystąpić bóle głowy, zmniejszenie czujności, stłumienie emocji, zaburzenia widzenia, nudności, dolegliwości żołądkowo-jelitowe, zmiana apetytu, reakcje skórne, zmiany libido, impotencja i osłabienie orgazmu. W rzadkich przypadkach mogą wystąpić zmiany w morfologii krwi, przemijająca niepamięć następcza, zaburzenia pamięci, zwiększenie stężenia bilirubiny, żółtaczka i zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych. Bardzo rzadko mogą wystąpić reakcje nadwrażliwości, reakcje anafilaktyczne, SIADH, zmniejszone stężenie sodu we krwi, niska temperatura ciała, brak zahamowań, euforia, śpiączka, myśli…

  • Ilustracja poradnika Daptomycin Accord Healthcare, 500 mg – wskazania – na co działa?

    Lek Daptomycin Accord Healthcare jest stosowany w leczeniu zakażeń skóry i tkanek miękkich, prawostronnego infekcyjnego zapalenia wsierdzia oraz bakteriemii wywołanej przez Staphylococcus aureus. Dawkowanie zależy od rodzaju zakażenia oraz wieku pacjenta. Najczęstsze działania niepożądane to zakażenia grzybicze, zakażenie dróg moczowych, niedokrwistość, zawroty głowy, ból głowy, gorączka, zaparcia, biegunka, wzdęcia, wysypka skórna, ból rąk lub nóg oraz zwiększone stężenie enzymów wątrobowych.

  • Ilustracja poradnika Azculem, 25 mg/ml – działania niepożądane i skutki uboczne

    Azculem, lek przeciwnowotworowy zawierający azacytydynę, może powodować różnorodne działania niepożądane. Najczęstsze z nich to zmniejszenie liczby krwinek, problemy żołądkowo-jelitowe, zapalenie płuc, uczucie zmęczenia oraz reakcje skórne. Rzadkie skutki uboczne obejmują suchy kaszel, zespół rozpadu guza i martwicę w miejscu wstrzyknięcia. W przypadku wystąpienia poważnych działań niepożądanych, takich jak niewydolność wątroby czy nerek, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Kobiety w ciąży nie powinny stosować leku Azculem. Ważne jest regularne monitorowanie stanu zdrowia i konsultacja z lekarzem w razie potrzeby.

  • Ilustracja poradnika Corsib, 5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Podczas stosowania leku Corsib mogą wystąpić różne działania niepożądane, od częstych, takich jak bradykardia i zmęczenie, po bardzo rzadkie, takie jak łysienie i zapalenie spojówek. Ważne jest, aby pacjenci byli świadomi tych potencjalnych skutków ubocznych i konsultowali się z lekarzem w przypadku ich wystąpienia. Leczenia bisoprololem nie należy przerywać nagle, a wszelkie zmiany w dawkowaniu powinny być przeprowadzane pod nadzorem lekarza.

  • Ilustracja poradnika Corsib – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Corsib, zawierający bisoprolol, jest stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, dławicy piersiowej oraz stabilnej przewlekłej niewydolności serca. Może powodować różne działania niepożądane, w tym bradykardię, uczucie zimna lub drętwienia rąk lub stóp, niskie ciśnienie krwi, pogorszenie niewydolności serca, nudności, wymioty, biegunka, zaparcia, zmęczenie, zawroty głowy, ból głowy oraz osłabienie. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych należy skontaktować się z lekarzem. Nie należy przerywać przyjmowania leku nagle, aby uniknąć pogorszenia stanu zdrowia.

  • Ilustracja poradnika Bozilos, 14 mg – działania niepożądane i skutki uboczne

    Lek Bozilos, zawierający teriflunomid, stosowany jest w leczeniu stwardnienia rozsianego o przebiegu rzutowo-ustępującym. Może powodować różne działania niepożądane, w tym ból głowy, biegunka, nudności, zwiększenie aktywności AlAT oraz przerzedzenie włosów. W przypadku ciężkich działań niepożądanych, takich jak zapalenie trzustki, reakcje alergiczne, ciężkie reakcje skórne, ciężkie zakażenia, zapalenie płuc lub ciężka choroba wątroby, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Lek może być stosowany u dzieci i młodzieży w wieku 10 lat i starszych, a dawkowanie zależy od masy ciała dziecka.

  • Ilustracja poradnika Olzapin, 20 mg – dawkowanie leku

    Olzapin jest lekiem stosowanym w leczeniu schizofrenii i epizodów manii. Zalecana dawka początkowa wynosi 10-15 mg na dobę, a maksymalna dawka to 20 mg na dobę. Pacjenci w podeszłym wieku oraz z zaburzeniami nerek lub wątroby mogą wymagać mniejszej dawki początkowej (5 mg). Lek należy przyjmować raz na dobę, niezależnie od posiłków. Najczęściej zgłaszane działania niepożądane to senność, zwiększenie masy ciała, zawroty głowy oraz zwiększenie stężenia prolaktyny, cholesterolu, glukozy i triglicerydów.

  • Ilustracja poradnika Olzapin, 15 mg – wskazania – na co działa?

    Olzapin to lek przeciwpsychotyczny stosowany w leczeniu schizofrenii, epizodów manii oraz w zapobieganiu nawrotom choroby afektywnej dwubiegunowej. Lek ten jest skuteczny zarówno w leczeniu ostrych epizodów, jak i w długoterminowym leczeniu podtrzymującym. Najczęstsze działania niepożądane to senność, zwiększenie masy ciała, eozynofilia, zwiększenie stężenia prolaktyny, cholesterolu, glukozy i triglicerydów, cukromocz, zwiększenie apetytu, zawroty głowy, akatyzja, parkinsonizm, leukopenia, neutropenia, dyskineza, niedociśnienie ortostatyczne, działanie przeciwcholinergiczne, przejściowe, bezobjawowe zwiększenie aktywności aminotransferaz wątrobowych, wysypka, astenia, zmęczenie, gorączka, ból stawu, zwiększenie aktywności fosfatazy zasadowej, duża aktywność gamma glutamylotransferazy, duże stężenie kwasu moczowego, duża aktywność fosfokinazy kreatynowej i obrzęk. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na olanzapinę, orzeszki ziemne, soję…

  • Ilustracja poradnika Fulvestrant Medical Valley, 250 mg – stosowanie u dzieci

    Fulvestrant Medical Valley nie jest zalecany dla dzieci ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności oraz potencjalne ryzyko działań niepożądanych. Alternatywy dla dzieci obejmują tamoksyfen, inhibitory aromatazy i agonistów LHRH.

  • Ilustracja poradnika Fulvestrant Medical Valley, 250 mg – dawkowanie leku

    Fulvestrant Medical Valley to lek stosowany w leczeniu raka piersi u kobiet po menopauzie. Zalecana dawka to 500 mg, podawana w odstępach jednomiesięcznych z dodatkową dawką 500 mg po upływie 2 tygodni od podania pierwszej dawki. Lek podaje się domięśniowo, w dwóch kolejnych wstrzyknięciach po 5 mL, każde w inny pośladek. Specjalne grupy pacjentów, takie jak osoby z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby, wymagają szczególnej ostrożności. Fulvestrant Medical Valley może powodować różne działania niepożądane, w tym reakcje w miejscu podania leku, astenia, nudności i zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych.

  • Ilustracja poradnika Fulvestrant Medical Valley, 250 mg – profil bezpieczenstwa

    Fulvestrant jest lekiem stosowanym w leczeniu raka piersi. Jego stosowanie jest przeciwwskazane u kobiet karmiących piersią oraz wymaga ostrożności u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i wątroby. Lek może wpływać na zdolność prowadzenia pojazdów w przypadku wystąpienia astenii. Fulvestrant zawiera alkohol, co może zmieniać działanie innych leków. Stosowanie u seniorów nie wymaga zmiany dawki.

  • Ilustracja poradnika Fulvestrant Medical Valley, 250 mg – wskazania – na co działa?

    Fulvestrant Medical Valley to lek stosowany w leczeniu raka piersi z obecnymi receptorami estrogenowymi oraz raka piersi z obecnością receptorów hormonalnych. Zalecana dawka to 500 mg raz na miesiąc, z dodatkową dawką po 2 tygodniach. Lek jest przeciwwskazany w ciąży, karmieniu piersią oraz u pacjentek z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby. Najczęstsze działania niepożądane to reakcje w miejscu podania, astenia, nudności, zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych, bóle stawów i mięśniowo-szkieletowe, uderzenia gorąca oraz wysypka skórna.

  • Ilustracja poradnika Cabazitaxel Medical Valley, 60 mg – profil bezpieczenstwa

    Lek Cabazitaxel Medical Valley nie jest wskazany dla kobiet karmiących piersią. Może powodować zmęczenie i zawroty głowy, co wpływa na zdolność prowadzenia pojazdów. Zawiera etanol, co może być ryzykowne dla pacjentów z chorobami wątroby, padaczką i chorobą alkoholową. Seniorzy są bardziej narażeni na pewne działania niepożądane, dlatego wymagają dokładnego monitorowania. Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek nie wymagają dostosowania dawki, ale powinni być monitorowani. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby dawka powinna być zmniejszona, a w przypadku ciężkich zaburzeń stosowanie leku jest przeciwwskazane.