Menu

Apetyt

Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Adam Kasiński
Adam Kasiński
Katarzyna Dęga-Krześniak
Katarzyna Dęga-Krześniak
Andrzej Polski
Andrzej Polski
  1. Co wzmaga apetyt u dzieci?
  2. Co to jest laktuloza i kiedy zaczyna działać?
  3. Deksamfetamina – porównanie substancji czynnych
  4. Tapentadol – działania niepożądane i skutki uboczne
  5. Nintedanib – działania niepożądane i skutki uboczne
  6. Naltrekson – mechanizm działania
  7. Metreleptyna – wskazania – na co działa?
  8. Ipilimumab – działania niepożądane i skutki uboczne
  9. Ibritumomab tiuksetan – działania niepożądane i skutki uboczne
  10. Histamina – działania niepożądane i skutki uboczne
  11. Deksamfetamina – stosowanie u dzieci
  12. Bupropion – mechanizm działania
  13. Asciminib – działania niepożądane i skutki uboczne
  14. Rylpiwiryna – działania niepożądane i skutki uboczne
  15. Elvanse, 60 mg – dawkowanie leku
  16. Elvanse, 70 mg – dawkowanie leku
  17. Atenza, 45 mg – dawkowanie leku
  18. Symkinet MR, 10 mg – dawkowanie leku
  19. Tractiva, 30 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  20. Tractiva, 5 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  21. Epilantin, 100 mg – działania niepożądane i skutki uboczne
  22. Topiramate Aurovitas, 200 mg – stosowanie u dzieci
  23. Atenza, 27 mg – dawkowanie leku
  24. Atenza, 18 mg – dawkowanie leku
  • Ilustracja poradnika Co stosować na pobudzenie apetytu u dzieci?

    Brak apetytu u dzieci spędza sen z powiek niejednego rodzica. Martwią się o prawidłowy rozwój swojego dziecka. Jakie mogą być przyczyny braku apetytu? Co można zastosować na pobudzenie apetytu u dzieci? Jakie substancje czynne są najskuteczniejsze? Którymi preparatami warto się zainteresować? 

  • W aptece widać jak na dłoni, że zaparcia to częsta przypadłość. Oczywiście o leki przeczyszczające częściej pytają kobiety i osoby starsze i dlatego od wielu lat lekarze zalecają syrop Lactulozę. Pacjenci również chwalą sobie działanie i często po niego wracają. W opinii pacjentów Laktuloza nie działa gwałtownie, oczywiście wszystko zależy od dawki. Laktuloza na zaparcia sprawdza się także u dzieci. Warto wspomnieć, że pacjenci nie skarżą się na skutki uboczne i mają do wyboru wiele preparatów o tym samym składzie.

  • Deksamfetamina, metylofenidat oraz lisdeksamfetamina to substancje czynne należące do grupy leków psychostymulujących, które wykorzystywane są w leczeniu zespołu nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi (ADHD). Choć łączy je podobny mechanizm działania, każda z nich ma swoje unikalne cechy, które mogą mieć znaczenie dla pacjentów w różnym wieku czy z określonymi schorzeniami współistniejącymi. Poznaj podobieństwa i różnice pomiędzy tymi substancjami oraz dowiedz się, na co zwrócić uwagę podczas ich stosowania.

  • Tapentadol to nowoczesny lek przeciwbólowy, stosowany w leczeniu bólu o umiarkowanym i dużym nasileniu. Działania niepożądane tej substancji mogą mieć różne nasilenie i częstość, w zależności od postaci leku, dawki czy indywidualnych cech pacjenta. Najczęściej są łagodne lub umiarkowane, jednak warto znać możliwe skutki uboczne, aby móc je rozpoznać i odpowiednio zareagować.

  • Nintedanib to substancja czynna stosowana w leczeniu chorób płuc i niektórych nowotworów. Najczęściej zgłaszane działania niepożądane dotyczą przewodu pokarmowego i wątroby, choć mogą wystąpić także inne dolegliwości. Ważne jest, by znać możliwe skutki uboczne terapii, ponieważ ich występowanie zależy od choroby, dawki i indywidualnej wrażliwości pacjenta.

  • Naltrekson to substancja czynna wykorzystywana w leczeniu uzależnienia od alkoholu, opioidów oraz – w połączeniu z bupropionem – wspomagająco w terapii otyłości. Mechanizm działania naltreksonu opiera się głównie na blokowaniu receptorów opioidowych w mózgu, co zmniejsza przyjemność związaną z alkoholem lub opioidami i ogranicza ryzyko nawrotu uzależnienia. W połączeniu z bupropionem naltrekson wpływa także na ośrodki kontroli łaknienia. Dowiedz się, jak naltrekson działa w organizmie, jak długo utrzymuje się jego efekt oraz co wykazały badania przedkliniczne.

  • Metreleptyna to substancja czynna, która odgrywa ważną rolę w leczeniu rzadkich zaburzeń metabolicznych związanych z lipodystrofią, czyli chorobą polegającą na zaburzeniach rozmieszczenia tkanki tłuszczowej. Dzięki niej możliwe jest opanowanie powikłań wynikających z niedoboru leptyny, takich jak cukrzyca czy zaburzenia lipidowe. Sprawdź, komu i w jakich sytuacjach może być zalecana metreleptyna, a także jakie są różnice w jej stosowaniu u dorosłych i dzieci.

  • Ipilimumab to lek stosowany w leczeniu zaawansowanego czerniaka, który działa na układ odpornościowy. Chociaż przynosi szansę na poprawę stanu zdrowia, może powodować różne działania niepożądane, zarówno łagodne, jak i poważniejsze. Ich rodzaj i nasilenie zależą od dawki, długości leczenia oraz indywidualnych cech pacjenta. Warto poznać, jakie objawy mogą się pojawić podczas terapii ipilimumabem, by szybko je rozpoznać i odpowiednio zareagować.

  • Ibritumomab tiuksetan to substancja czynna stosowana w terapii nowotworów, która może wywoływać zarówno częste, jak i rzadziej występujące działania niepożądane. Większość pacjentów doświadcza pewnych skutków ubocznych, jednak ich charakter i nasilenie zależą od wielu czynników, takich jak dawka, sposób podania czy indywidualna wrażliwość. Poznaj, jakie objawy mogą się pojawić w trakcie leczenia i na co warto zwrócić szczególną uwagę.

  • Histamina stosowana w leczeniu nowotworów może wywoływać różnorodne działania niepożądane, które zależą od sposobu podania oraz towarzyszących substancji, takich jak interleukina-2. Najczęściej obserwuje się uderzenia gorąca, bóle głowy, zmęczenie i reakcje w miejscu wstrzyknięcia, ale lista potencjalnych objawów jest znacznie dłuższa. Poznaj, jakie skutki uboczne mogą wystąpić podczas terapii i na co warto zwrócić szczególną uwagę.

  • Deksamfetamina to substancja czynna wykorzystywana w leczeniu ADHD u dzieci i młodzieży, jednak jej stosowanie w tej grupie wiekowej wymaga szczególnej ostrożności. Terapia jest przeznaczona wyłącznie dla pacjentów od 6. roku życia, u których inne metody leczenia okazały się niewystarczające. Regularne monitorowanie zdrowia dziecka, ścisła kontrola dawek oraz obserwacja ewentualnych działań niepożądanych są kluczowe dla zapewnienia bezpieczeństwa leczenia deksamfetaminą.

  • Bupropion to substancja czynna, która działa na układ nerwowy, wspierając leczenie depresji, uzależnienia od nikotyny oraz wspomagając redukcję masy ciała w połączeniu z innymi lekami. Mechanizm jego działania opiera się głównie na wpływie na określone substancje chemiczne w mózgu, co przekłada się na poprawę nastroju, zmniejszenie chęci sięgania po papierosy oraz regulację apetytu. Warto zrozumieć, jak bupropion jest przetwarzany w organizmie i jakie ma znaczenie dla pacjentów w różnych grupach wiekowych czy z zaburzeniami pracy nerek lub wątroby.

  • Asciminib to nowoczesna substancja czynna stosowana głównie w leczeniu przewlekłej białaczki szpikowej. Choć jest skuteczna, może wywoływać różnorodne działania niepożądane, które najczęściej są łagodne do umiarkowanych, ale niekiedy mogą być poważniejsze. Profil działań ubocznych zależy od dawki, długości stosowania oraz indywidualnych cech pacjenta. Warto poznać możliwe objawy uboczne, aby świadomie obserwować swoje samopoczucie podczas terapii.

  • Rylpiwiryna to substancja czynna stosowana w leczeniu zakażenia wirusem HIV. Choć jest dobrze tolerowana przez większość pacjentów, jak każdy lek może wywoływać działania niepożądane. Ich nasilenie i częstość mogą zależeć od formy leku, drogi podania oraz indywidualnych cech pacjenta. Najczęściej pojawiają się objawy takie jak nudności, bóle głowy czy bezsenność, ale mogą też wystąpić reakcje skórne czy zmiany w wynikach badań laboratoryjnych. Ważne jest, aby znać możliwe skutki uboczne i obserwować swój organizm podczas terapii.

  • Lek Elvanse stosuje się w leczeniu ADHD u dzieci, młodzieży i dorosłych. Dawkowanie zaczyna się od 30 mg raz na dobę rano, a maksymalna dawka to 70 mg na dobę. Lek można przyjmować z jedzeniem lub bez, rano przed śniadaniem. Regularne kontrole są niezbędne, aby monitorować stan zdrowia pacjenta. W razie pominięcia dawki, należy przyjąć kolejną dawkę następnego dnia rano. Nie przerywać leczenia bez porozumienia z lekarzem.

  • Lek Elvanse stosuje się w leczeniu ADHD u dzieci, młodzieży i dorosłych. Dawkowanie zaczyna się od 30 mg raz na dobę rano, a maksymalna dawka to 70 mg na dobę. Lek można przyjmować w całości lub rozpuszczony w jogurcie, wodzie lub soku. Regularne kontrole są niezbędne, aby monitorować skuteczność terapii i stan zdrowia pacjenta. W razie potrzeby lekarz może dostosować dawkę lub przerwać leczenie.

  • Lek Atenza jest stosowany w leczeniu ADHD u dzieci i dorosłych. Dawkowanie zależy od indywidualnych potrzeb pacjenta i jest ustalane przez lekarza. Dzieci zaczynają od 18 mg na dobę, a maksymalna dawka wynosi 54 mg. Dorośli zaczynają od 18 mg na dobę, a maksymalna dawka wynosi 72 mg. Lek należy przyjmować raz na dobę, rano, popijając wodą. Ważne jest regularne monitorowanie stanu pacjenta, w tym apetytu, wzrostu, masy ciała, ciśnienia krwi, tętna i stanu psychicznego. Przed przerwaniem stosowania leku należy skonsultować się z lekarzem.

  • Symkinet MR jest lekiem stosowanym w leczeniu ADHD. Dawkowanie dla dzieci wynosi 20 mg raz na dobę, maksymalnie 60 mg, a dla dorosłych 20 mg raz na dobę, maksymalnie 80 mg. Lek należy przyjmować raz dziennie, rano, a kapsułki połykać w całości. Monitorowanie obejmuje sprawdzenie apetytu, pomiar wzrostu i masy ciała, ciśnienia krwi oraz ocenę stanu psychicznego. Leczenie nie musi być bezterminowe, a przerwanie stosowania leku powinno być stopniowe i pod nadzorem lekarza.

  • Lek Tractiva, zawierający arypiprazol, stosowany jest w leczeniu schizofrenii i epizodów maniakalnych. Może powodować różne działania niepożądane, w tym cukrzycę, zaburzenia snu, lęk, akatyzję, drżenie, ból głowy, zmęczenie, senność, nudności i wymioty. Niezbyt częste skutki uboczne to m.in. zmiany w poziomie prolaktyny, depresja, dystonia, podwójne widzenie, szybkie bicie serca i czkawka. Działania niepożądane o nieznanej częstości obejmują zmniejszoną liczbę białych krwinek, reakcje alergiczne, myśli samobójcze, złośliwy zespół neuroleptyczny, zakrzepy krwi, zapalenie trzustki, zażółcenie skóry, łysienie, nietrzymanie moczu i przedłużony wzwód. U dzieci i młodzieży mogą wystąpić senność, niepokój ruchowy, ból w górnej części brzucha, suchość w jamie ustnej, zwiększenie masy…

  • Lek Tractiva, zawierający arypiprazol, jest stosowany w leczeniu schizofrenii i epizodów maniakalnych. Może powodować różne działania niepożądane, w tym cukrzycę, zaburzenia snu, uczucie lęku, akatyzję, drżenie, ból głowy, zmęczenie, senność, nudności i wymioty. Niezbyt częste działania niepożądane obejmują zmiany w poziomie prolaktyny, depresję, dystonię, podwójne widzenie, szybkie bicie serca, zmniejszenie ciśnienia krwi i czkawkę. Działania niepożądane o nieznanej częstości to m.in. zmniejszona liczba białych krwinek, reakcje alergiczne, myśli samobójcze, złośliwy zespół neuroleptyczny, zakrzepy krwi, zapalenie trzustki, zażółcenie skóry, łysienie, nietrzymanie moczu i przedłużony, bolesny wzwód. U dzieci i młodzieży mogą wystąpić dodatkowe objawy, takie jak senność, niepokój ruchowy, zwiększenie masy…

  • Lek EPILANTIN, zawierający lakozamid, jest stosowany w leczeniu padaczki. Może powodować różne działania niepożądane, w tym ból głowy, zawroty głowy, podwójne widzenie i nudności. Niezbyt częste skutki uboczne obejmują zwolnienie pracy serca, reakcje alergiczne, myśli samobójcze i nieprawidłowe wyniki badań wątroby. Działania niepożądane o nieznanej częstości to tachyarytmia komorowa, agranulocytoza, zespół Stevensa-Johnsona i martwica toksyczno-rozpływna naskórka. U dzieci mogą wystąpić dodatkowe objawy, takie jak gorączka, katar, ból gardła, zmniejszony apetyt, nietypowe zachowanie i letarg. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek niepokojących objawów, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.

  • Topiramate Aurovitas może być stosowany u dzieci powyżej 2 lat jako terapia wspomagająca i powyżej 6 lat jako monoterapia w leczeniu padaczki. Jednakże, jego stosowanie wiąże się z potencjalnymi skutkami ubocznymi, takimi jak problemy z koncentracją, kwasica metaboliczna, myśli o samookaleczeniu, zmiany w apetycie oraz agresja. Alternatywne leki, takie jak Levetiracetam, Lamotrygina i Valproinian sodu, mogą być bezpieczniejsze i równie skuteczne. Ważne jest, aby rodzice i opiekunowie byli świadomi potencjalnych skutków ubocznych i konsultowali się z lekarzem w przypadku jakichkolwiek wątpliwości.

  • Lek Atenza stosowany jest w leczeniu ADHD u dzieci od 6 lat i dorosłych. Dawkowanie zależy od indywidualnych potrzeb pacjenta i jest ustalane przez lekarza. Dzieci zaczynają od 18 mg raz na dobę, maksymalnie 54 mg, a dorośli od 18 mg raz na dobę, maksymalnie 72 mg. Lek należy przyjmować rano, popijając wodą. Regularne monitorowanie stanu pacjenta obejmuje pomiar ciśnienia krwi, tętna, wzrostu, masy ciała i stanu psychicznego. Przerwanie leczenia powinno być stopniowe, aby uniknąć nawrotu objawów ADHD lub działań niepożądanych.

  • Lek Atenza stosowany jest w leczeniu ADHD u dzieci, młodzieży i dorosłych. Dawkowanie rozpoczyna się od 18 mg raz na dobę, a maksymalna dawka dla dzieci wynosi 54 mg, a dla dorosłych 72 mg. Lekarz regularnie monitoruje stan pacjenta, w tym ciśnienie krwi, tętno, wzrost i masę ciała. Leczenie może być przerwane co najmniej raz w roku, aby ocenić stan pacjenta bez farmakoterapii. Nie należy nagle przerywać stosowania leku ani pić alkoholu podczas leczenia.