Menu

Aminotransferaza wątrobowa

Lista powiązanych wpisów:
Sebastian Bort
Sebastian Bort
Aneta Kąkol
Aneta Kąkol
Karina Kordalewska
Karina Kordalewska
  1. Jakie leki zawierają CBD?
  2. Entrektynib – porównanie substancji czynnych
  3. Bozentan – porównanie substancji czynnych
  4. Olanzapina – przeciwwskazania
  5. Rozuwastatyna – działania niepożądane i skutki uboczne
  6. Tocilizumab – działania niepożądane i skutki uboczne
  7. Sultamycylina – działania niepożądane i skutki uboczne
  8. Selumetynib – działania niepożądane i skutki uboczne
  9. Prawastatyna – przeciwwskazania
  10. Palonosetron – działania niepożądane i skutki uboczne
  11. Mosunetuzumab – działania niepożądane i skutki uboczne
  12. Moksyfloksacyna – przeciwwskazania
  13. Macytentan
  14. Macytentan – działania niepożądane i skutki uboczne
  15. Macytentan – dawkowanie leku
  16. Lumakaftor – profil bezpieczeństwa
  17. Lumakaftor – działania niepożądane i skutki uboczne
  18. Lefamulina – przeciwwskazania
  19. Kannabidiol
  20. Kannabidiol – przeciwwskazania
  21. Futibatynib – działania niepożądane i skutki uboczne
  22. Flutamid – dawkowanie leku
  23. Erdafitynib – działania niepożądane i skutki uboczne
  24. Emtrycytabina – działania niepożądane i skutki uboczne
  • Ilustracja poradnika Epidiolex — jedyny lek zawierający CBD

    25 czerwca 2018 roku FDA (ang. Food & Drug Administration) dopuściło do obrotu lek zawierający CBD (Epidiolex) w postaci roztworu doustnego w dawce 100 mg kannabidiolu na 1 ml roztworu. Rok później Komitet ds. Produktów Leczniczych Stosowanych u Ludzi Europejskiej Agencji Leków (ang. Comittee for Medicinal Products for Human Use, CHMP) również zatwierdziła lek do stosowania na terenie Unii Europejskiej.

  • Entrektynib, alektynib i larotrektynib należą do grupy innowacyjnych leków celowanych stosowanych w leczeniu określonych nowotworów. Ich działanie polega na blokowaniu aktywności wybranych białek odpowiedzialnych za wzrost i rozwój komórek rakowych. Choć leki te mają wiele cech wspólnych, różnią się między innymi zakresem zastosowania, grupami pacjentów, dla których są przeznaczone, oraz profilem bezpieczeństwa. Poznaj podobieństwa i różnice między tymi nowoczesnymi terapiami, aby lepiej zrozumieć możliwości leczenia nowotworów, w których występują konkretne zmiany genetyczne.

  • Bozentan, ambrisentan i macytentan należą do grupy antagonistów receptorów endoteliny, stosowanych w leczeniu tętniczego nadciśnienia płucnego (TNP). Choć ich mechanizm działania jest zbliżony, leki te różnią się między sobą pod względem wskazań, bezpieczeństwa stosowania w różnych grupach pacjentów oraz szczegółowych zaleceń dotyczących dawkowania. Porównanie tych substancji czynnych pozwala lepiej zrozumieć, kiedy warto wybrać daną terapię i jakie są jej ograniczenia oraz korzyści dla pacjentów z TNP.

  • Olanzapina to lek przeciwpsychotyczny stosowany w leczeniu schizofrenii i zaburzeń nastroju. Choć skutecznie pomaga wielu pacjentom, nie każdy może ją bezpiecznie przyjmować. Poznaj sytuacje, w których olanzapina jest przeciwwskazana lub wymaga szczególnej ostrożności, oraz dowiedz się, jak różne postacie leku i drogi podania mogą wpływać na bezpieczeństwo jej stosowania.

  • Rozuwastatyna, należąca do grupy statyn, jest lekiem skutecznie obniżającym poziom cholesterolu. Mimo korzyści zdrowotnych, jej stosowanie może wiązać się z występowaniem różnych działań niepożądanych. Zdecydowana większość z nich ma łagodny charakter i szybko ustępuje, jednak niektóre, zwłaszcza przy wyższych dawkach lub u osób z dodatkowymi czynnikami ryzyka, mogą być poważniejsze. Poznaj najczęściej zgłaszane działania niepożądane rozuwastatyny, ich częstotliwość i zalecenia dotyczące postępowania w razie ich wystąpienia.

  • Tocilizumab to nowoczesna substancja czynna stosowana w leczeniu chorób autoimmunologicznych oraz zespołu uwalniania cytokin. Chociaż leczenie nim przynosi wiele korzyści, jak każdy lek może wywoływać działania niepożądane. Ich rodzaj i częstotliwość zależą od postaci leku, drogi podania, dawki oraz indywidualnych cech pacjenta. Warto poznać, jakie skutki uboczne mogą wystąpić, jak często się pojawiają i kiedy należy zachować szczególną ostrożność podczas terapii tocilizumabem.

  • Sultamycylina to substancja czynna należąca do grupy antybiotyków, będąca połączeniem ampicyliny i sulbaktamu. Jej stosowanie wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych, które mogą być różne w zależności od drogi podania, dawki oraz indywidualnych cech pacjenta. Większość działań niepożądanych jest łagodna i przemijająca, jednak niektóre mogą mieć poważniejszy charakter. Warto poznać możliwe objawy niepożądane, aby świadomie stosować terapię i odpowiednio reagować na ewentualne dolegliwości.

  • Selumetynib to nowoczesna substancja czynna stosowana u dzieci, młodzieży oraz dorosłych z określonymi typami guzów. Podczas terapii mogą pojawić się różne działania niepożądane, które najczęściej mają łagodny lub umiarkowany charakter. Warto wiedzieć, jakie objawy mogą wystąpić i kiedy należy zwrócić szczególną uwagę na swoje samopoczucie. Profil bezpieczeństwa selumetynibu został dokładnie przebadany, a reakcje na lek mogą różnić się w zależności od wieku, dawki oraz indywidualnych cech pacjenta.

  • Prawastatyna to lek należący do grupy statyn, który skutecznie obniża poziom cholesterolu i trójglicerydów we krwi. Choć przynosi wiele korzyści, w niektórych sytuacjach jej stosowanie jest zabronione lub wymaga szczególnej ostrożności. Poznaj, kiedy nie wolno jej przyjmować, jakie są przeciwwskazania względne oraz w jakich przypadkach należy uważnie kontrolować leczenie. Informacje te pomogą Ci zrozumieć, czy prawastatyna jest odpowiednia dla Ciebie lub Twoich bliskich.

  • Palonosetron to substancja czynna wykorzystywana głównie w zapobieganiu nudnościom i wymiotom związanym z chemioterapią. Chociaż zwykle jest dobrze tolerowana, może wywoływać działania niepożądane, które różnią się w zależności od postaci leku, drogi podania oraz indywidualnych cech pacjenta. Warto poznać potencjalne skutki uboczne palonosetronu, aby lepiej zadbać o swoje zdrowie podczas terapii.

  • Mosunetuzumab to nowoczesna substancja czynna stosowana w leczeniu niektórych nowotworów układu chłonnego. Wyróżnia się specyficznym profilem działań niepożądanych, które mogą mieć różny charakter – od łagodnych objawów, jak ból głowy czy wysypka, po poważniejsze, takie jak zespół uwalniania cytokin czy zaburzenia krwi. Poznanie potencjalnych skutków ubocznych pozwala lepiej przygotować się na leczenie i świadomie obserwować reakcje organizmu.

  • Moksyfloksacyna to antybiotyk z grupy fluorochinolonów, skuteczny w leczeniu wielu zakażeń bakteryjnych, zarówno podawany ogólnoustrojowo (np. tabletki, infuzje), jak i miejscowo w postaci kropli do oczu. Jednak nie każdy pacjent może bezpiecznie ją stosować. Przeciwwskazania do użycia moksyfloksacyny różnią się w zależności od postaci leku, drogi podania oraz indywidualnych cech pacjenta. Warto poznać sytuacje, w których stosowanie tej substancji czynnej jest całkowicie zabronione lub wymaga szczególnej ostrożności, aby uniknąć poważnych powikłań zdrowotnych.

  • Macytentan to nowoczesna substancja czynna stosowana w leczeniu tętniczego nadciśnienia płucnego. Działa poprzez blokowanie receptorów endoteliny, co pomaga rozluźnić naczynia krwionośne w płucach i poprawia krążenie. Dostępny jest w różnych postaciach i dawkach, a jego skuteczność i bezpieczeństwo potwierdzono zarówno u dorosłych, jak i dzieci. Poznaj najważniejsze informacje dotyczące stosowania, przeciwwskazań i możliwych działań niepożądanych tej substancji.

  • Macytentan to substancja stosowana głównie w leczeniu tętniczego nadciśnienia płucnego. Chociaż jego działania niepożądane najczęściej są umiarkowane, w niektórych przypadkach mogą być poważniejsze. Profil bezpieczeństwa macytentanu zależy od postaci leku, dawki oraz obecności innych substancji czynnych, jak tadalafil. Warto wiedzieć, jakie objawy mogą wystąpić, jak często się pojawiają i na co zwrócić uwagę podczas terapii, zarówno u dorosłych, jak i u dzieci.

  • Macytentan to nowoczesna substancja czynna wykorzystywana w leczeniu tętniczego nadciśnienia płucnego u dorosłych, dzieci i młodzieży. Schematy dawkowania różnią się w zależności od wieku, masy ciała, postaci leku i obecności innych chorób, dlatego poznanie zasad prawidłowego stosowania tego leku jest kluczowe dla bezpieczeństwa i skuteczności terapii.

  • Lumakaftor to substancja czynna stosowana u pacjentów z mukowiscydozą, która zawsze podawana jest w połączeniu z iwakaftorem. Wyróżnia się różne postaci leku, w tym tabletki powlekane i granulaty w saszetkach, dostosowane do wieku oraz masy ciała pacjenta. Bezpieczeństwo stosowania lumakaftoru zależy od wielu czynników, takich jak wiek, funkcjonowanie nerek i wątroby oraz inne współistniejące schorzenia. Warto zwrócić uwagę na interakcje z innymi lekami oraz szczególne środki ostrożności w określonych grupach pacjentów. Sprawdź, jakie środki ostrożności i możliwe działania niepożądane mogą wystąpić podczas terapii lumakaftorem.

  • Lumakaftor to substancja czynna stosowana w leczeniu mukowiscydozy, często w połączeniu z iwakaftorem. Mimo że jest skuteczny w poprawie funkcji płuc, jego stosowanie może wiązać się z wystąpieniem różnych działań niepożądanych, które mogą mieć różny charakter – od łagodnych do poważniejszych. Objawy te zależą od postaci leku, dawki, wieku pacjenta oraz ogólnego stanu zdrowia.

  • Lefamulina to nowoczesny antybiotyk, który znajduje zastosowanie w leczeniu pozaszpitalnego zapalenia płuc u dorosłych. Jego stosowanie nie zawsze jest możliwe – istnieją sytuacje, w których lek ten jest przeciwwskazany lub wymaga szczególnej ostrożności. Poznaj, kiedy nie wolno przyjmować lefamuliny, jakie mogą być konsekwencje jej niewłaściwego zastosowania oraz na co zwrócić uwagę podczas leczenia.

  • Kannabidiol to substancja pochodząca z konopi, która znajduje zastosowanie w leczeniu niektórych typów padaczki oraz łagodzeniu spastyczności u dorosłych ze stwardnieniem rozsianym. Dostępny jest w różnych postaciach i dawkach, a jego bezpieczeństwo i skuteczność są dobrze udokumentowane. Kannabidiol działa na układ nerwowy, ale nie powoduje efektów odurzających typowych dla THC.

  • Kannabidiol to substancja czynna pochodząca z konopi, wykorzystywana m.in. w leczeniu padaczki oraz łagodzeniu spastyczności mięśni. Chociaż może przynieść ulgę wielu pacjentom, nie zawsze jej stosowanie jest możliwe lub bezpieczne. W pewnych przypadkach kannabidiol jest przeciwwskazany, a w innych wymaga szczególnej ostrożności. Poznaj sytuacje, w których nie należy go stosować oraz na co zwrócić uwagę, aby terapia była skuteczna i bezpieczna.

  • Futibatynib to nowoczesna substancja czynna stosowana doustnie, która wiąże się z możliwością wystąpienia zarówno częstych, jak i rzadziej spotykanych działań niepożądanych. Najczęściej obserwuje się łagodne objawy, takie jak zmiany poziomu fosforanów, zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego czy skóry, jednak u części pacjentów mogą pojawić się także poważniejsze reakcje. Warto wiedzieć, jakie objawy mogą się pojawić podczas stosowania futibatynibu i jak na nie reagować.

  • Flutamid to lek stosowany przede wszystkim u mężczyzn z nowotworem gruczołu krokowego. Schemat dawkowania tej substancji zależy od stadium choroby oraz ewentualnego stosowania innych leków hormonalnych. Dowiedz się, jak wygląda typowe dawkowanie flutamidu, na co zwrócić uwagę w przypadku szczególnych grup pacjentów i jakie są zalecenia dotyczące stosowania tego leku.

  • Erdafitynib jest nowoczesną substancją czynną stosowaną u dorosłych pacjentów, u których występuje zaawansowany rak pęcherza moczowego. Chociaż leczenie erdafitynibem może przynosić znaczące korzyści, wiąże się także z możliwością wystąpienia różnych działań niepożądanych. Najczęściej obserwowane skutki uboczne to zaburzenia ze strony przewodu pokarmowego, skóry, oczu oraz zmiany w wynikach badań laboratoryjnych. Warto poznać potencjalne działania niepożądane, by lepiej rozumieć przebieg terapii i wiedzieć, kiedy zgłosić się do lekarza.

  • Emtrycytabina jest substancją czynną szeroko stosowaną w leczeniu zakażenia HIV-1, często w połączeniu z innymi lekami przeciwwirusowymi. Działania niepożądane związane z jej stosowaniem mogą się różnić w zależności od postaci leku, drogi podania czy obecności innych substancji czynnych w preparacie. Objawy niepożądane mają zazwyczaj łagodny lub umiarkowany charakter, choć w rzadkich przypadkach mogą być poważniejsze. Warto wiedzieć, jakie objawy mogą się pojawić i kiedy skonsultować się z lekarzem.