Menu
Kategorie
Leki bez recepty (OTC)
Leki na receptę (RX)
Suplementy diety
Wyroby medyczne
Środki spożywcze
Dermokosmetyki
Poradniki
Schorzenia
Substancje czynne
Interakcje
Porady
Kalkulatory
Badania klinicznePopularne
Velafax to lek, który jest dostępny w formie tabletek. W swoim składzie zawiera wenlafaksynę — lek przeciwdepresyjny. Stosuje się go w leczeniu: wszystkich typów depresji, w tym zaburzeń depresyjnych z lękiem, uogólnionych zaburzeń lękowych, w tym długotrwałych zaburzeń lękowych. Jest stosowany również w profilaktyce stanów depresyjnych i ich nawrotów.
Ulotka Velafax dla Pacjenta
Kliknij w nagłówek aby rozwinąć
Velafax – skuteczna pomoc w leczeniu depresji
Velafax to lek przeciwdepresyjny zawierający wenlafaksynę w dawce 75 mg w postaci tabletek. Jest to nowoczesny preparat o unikalnej budowie chemicznej, różniącej się od tradycyjnych leków przeciwdepresyjnych. Produkt jest dostępny w postaci okrągłych tabletek w kolorze żółtym do jasnożółtego, z wytłoczoną nazwą PLIVA po jednej stronie i linią dzielącą po drugiej stronie.
Kiedy stosuje się Velafax?
Lek jest przeznaczony do leczenia zaburzeń depresyjnych, w tym stanów depresyjnych przebiegających z lękiem. Może być stosowany zarówno u pacjentów przebywających w szpitalu, jak i leczonych w warunkach ambulatoryjnych. Velafax jest również skuteczny w zapobieganiu nawrotom depresji oraz występowaniu nowych epizodów depresyjnych.
Jak działa Velafax?
Wenlafaksyna, substancja czynna leku Velafax, działa poprzez wzmacnianie aktywności ważnych przekaźników nerwowych w mózgu – serotoniny i noradrenaliny. Te substancje chemiczne odgrywają kluczową rolę w regulacji nastroju i emocji. Lek hamuje ich zwrotny wychwyt, co oznacza, że pozwala im dłużej działać w mózgu, poprawiając samopoczucie i zmniejszając objawy depresji. W odróżnieniu od starszych leków przeciwdepresyjnych, Velafax nie wpływa znacząco na receptory w mózgu odpowiedzialne za działania niepożądane, takie jak senność, suchość w ustach czy problemy z sercem.
Jak prawidłowo stosować lek?
Velafax przyjmuje się doustnie, podczas posiłku, codziennie mniej więcej o tej samej porze. Tabletek nie należy dzielić, żuć ani rozgryzać.
Standardowe dawkowanie
Zwykle zalecana dawka wynosi 75 mg na dobę, podawana w dwóch dawkach podzielonych (37,5 mg dwa razy dziennie). W zależności od stanu klinicznego, lekarz może po kilku tygodniach zwiększyć dawkę do 150 mg na dobę, również w dwóch dawkach podzielonych.
Ciężka depresja
U pacjentów z ciężką depresją lub wymagających hospitalizacji, dawka początkowa może wynosić 150 mg na dobę w dwóch dawkach podzielonych. Dawka może być następnie stopniowo zwiększana o 75 mg co dwa lub trzy dni, aż do uzyskania pożądanego efektu. Maksymalna dawka dobowa wynosi 375 mg.
Leczenie długotrwałe
Depresję należy leczyć przez kilka miesięcy lub dłużej. Lekarz powinien regularnie, co trzy miesiące, oceniać korzyści wynikające z kontynuowania terapii.
Szczególne grupy pacjentów
Osoby starsze
Nie ma konieczności zmiany dawki tylko ze względu na wiek, jednak należy zachować szczególną ostrożność ze względu na możliwe zaburzenia czynności nerek czy zmiany wrażliwości organizmu występujące z wiekiem. Zawsze stosuje się najmniejszą skuteczną dawkę, a przy zwiększaniu dawki pacjent powinien pozostawać pod staranną obserwacją lekarza.
Problemy z wątrobą
U osób z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby zazwyczaj zmniejsza się dawkę o 50%. W przypadku ciężkich zaburzeń wątroby może być konieczne zmniejszenie dawki o ponad 50%, przy czym należy szczególnie uważnie rozważyć potencjalne korzyści i ryzyko.
Problemy z nerkami
U pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (współczynnik filtracji kłębuszkowej od 30 do 70 ml/min) zmiana dawkowania zazwyczaj nie jest konieczna, jednak zaleca się ostrożność. U osób wymagających hemodializ oraz z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek dawkę należy zmniejszyć o 50%.
Dzieci i młodzież
Velafax nie jest zalecany do stosowania u osób poniżej 18 roku życia. Badania kliniczne nie wykazały skuteczności leku w tej grupie wiekowej.
Jak bezpiecznie zakończyć leczenie?
Bardzo ważne: Nie należy nagle przerywać przyjmowania leku. Przy zakończeniu terapii zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki przez okres co najmniej 1-2 tygodni. Takie postępowanie zmniejsza ryzyko wystąpienia objawów odstawienia, takich jak:
- Zawroty głowy.
- Zaburzenia czucia i mrowienie.
- Zaburzenia snu, w tym bezsenność i intensywne sny.
- Pobudzenie lub lęk.
- Nudności i wymioty.
- Drżenia.
- Bóle głowy.
- Objawy przypominające grypę.
Jeśli po zmniejszeniu dawki wystąpią objawy, których nie można tolerować, lekarz może rozważyć wznowienie poprzedniej dawki i następnie kontynuować zmniejszanie w sposób bardziej stopniowy.
Kiedy nie wolno stosować leku Velafax?
Leku nie należy stosować w następujących sytuacjach:
- Uczulenie na wenlafaksynę lub którykolwiek inny składnik leku.
- Jednoczesne stosowanie z nieodwracalnymi inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO) – ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego.
- Przed upływem 14 dni od zakończenia leczenia nieodwracalnymi IMAO.
- Stosowanie IMAO można rozpocząć dopiero po upływie co najmniej 7 dni od zakończenia leczenia Velafaxem.
Ważne ostrzeżenia i środki ostrożności
Ryzyko samobójstwa
Depresja wiąże się ze zwiększonym ryzykiem myśli samobójczych i prób samobójstwa. Ryzyko to utrzymuje się do czasu uzyskania pełnej poprawy. Pacjenci wymagają ścisłej obserwacji, szczególnie na początku leczenia i po zmianie dawki, ponieważ poprawa może nie nastąpić przez kilka pierwszych tygodni. Pacjenci i ich opiekunowie powinni natychmiast zgłosić się do lekarza w przypadku:
- Nasilenia objawów depresji.
- Pojawienia się myśli samobójczych.
- Nietypowych zmian w zachowaniu.
Zespół serotoninowy
Może wystąpić potencjalnie zagrażający życiu zespół serotoninowy, szczególnie przy jednoczesnym stosowaniu z innymi lekami wpływającymi na układ serotoninowy (inne leki przeciwdepresyjne, tryptany, lit, tramadol, ziele dziurawca). Objawy obejmują pobudzenie, drżenie, nadmierne pocenie się i podwyższoną temperaturę ciała.
Zaburzenia rytmu serca
Velafax może wydłużać odstęp QT w zapisie EKG. Należy unikać jednoczesnego stosowania z innymi lekami, które również mogą wydłużać odstęp QT, takimi jak niektóre leki przeciwarytmiczne, przeciwpsychotyczne czy antybiotyki.
Interakcje z innymi lekami
Velafax może wchodzić w interakcje z wieloma innymi lekami. Zawsze należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, w tym dostępnych bez recepty. Szczególnie ważne interakcje dotyczą:
- Inhibitorów monoaminooksydazy (IMAO) – przeciwwskazane.
- Antybiotyku linezolid – nie należy stosować jednocześnie.
- Innych leków przeciwdepresyjnych (SSRI, SNRI).
- Leków na migrenę (tryptany).
- Litu.
- Leków przeciwbólowych opioidowych (tramadol, buprenorfina).
- Ziela dziurawca zwyczajnego.
- Ketokonazolu i innych inhibitorów CYP3A4.
- Leków przeciwarytmicznych.
- Alkoholu – należy unikać spożywania alkoholu podczas leczenia.
Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, Velafax może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Bardzo częste (u więcej niż 1 na 10 osób)
- Nudności.
- Suchość w ustach.
- Ból głowy.
- Nadmierne pocenie się, w tym poty nocne.
Częste (u 1 do 10 osób na 100)
- Zmniejszenie apetytu.
- Stan splątania, problemy z osiągnięciem orgazmu, zmniejszone libido.
- Nerwowość, bezsenność, koszmary senne.
- Zawroty głowy.
- Senność, drżenie, mrowienie.
- Kołatanie serca, przyspieszone bicie serca.
- Nadciśnienie, uderzenia gorąca.
- Wymioty, biegunka, zaparcia.
Poważne działania niepożądane wymagające natychmiastowej konsultacji lekarskiej
- Myśli samobójcze lub próby samobójstwa.
- Objawy zespołu serotoninowego (pobudzenie, drżenie, nadmierne pocenie się, wysoka temperatura).
- Drgawki.
- Ciężkie reakcje alergiczne (obrzęk twarzy, gardła, trudności w oddychaniu).
- Zaburzenia rytmu serca.
- Krwawienia (np. z nosa, z przewodu pokarmowego).
- Ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona).
Ciąża i karmienie piersią
Ciąża
Velafax można stosować w ciąży tylko wtedy, gdy spodziewane korzyści przeważają nad ryzykiem. Stosowanie leku w końcowym okresie ciąży może powodować objawy odstawienia u noworodka, takie jak drażliwość, drżenie, trudności z karmieniem czy problemy z oddychaniem. Istnieje również potencjalne ryzyko wystąpienia nadciśnienia płucnego u noworodka oraz zwiększone ryzyko krwotoku poporodowego.
Karmienie piersią
Wenlafaksyna przenika do mleka kobiecego. Zgłaszano przypadki płaczu, drażliwości i zaburzeń snu u niemowląt karmionych piersią. Nie można wykluczyć ryzyka dla dziecka, dlatego należy podjąć decyzję o kontynuowaniu lub przerwaniu karmienia piersią, biorąc pod uwagę korzyści dla dziecka i korzyści z leczenia dla matki.
Prowadzenie pojazdów i obsługiwanie maszyn
Velafax może wpływać na zdolność oceny sytuacji, myślenie oraz sprawność ruchową. Pacjenci powinni zachować ostrożność podczas prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, szczególnie na początku leczenia.
Przedawkowanie
W przypadku przedawkowania mogą wystąpić objawy takie jak przyspieszone bicie serca, zaburzenia świadomości (od senności do śpiączki), rozszerzenie źrenic, drgawki i wymioty. W ciężkich przypadkach mogą wystąpić zaburzenia rytmu serca i zgon. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub pogotowiem ratunkowym.
Przechowywanie
Lek należy przechowywać w temperaturze poniżej 25°C, w miejscu niedostępnym i niewidocznym dla dzieci. Nie stosować leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu. Termin ważności oznacza ostatni dzień danego miesiąca.
Skład leku
Każda tabletka Velafax 75 mg zawiera 75 mg wenlafaksyny w postaci chlorowodorku. Substancje pomocnicze to: celuloza mikrokrystaliczna, skrobia kukurydziana, żelaza tlenek żółty, karboksymetyloskrobia sodowa, talk, krzemionka koloidalna bezwodna oraz magnezu stearynian.
Dostępne opakowania
Velafax 75 mg jest dostępny w blistrach z folii PVC/Aluminium w tekturowym pudełku. Opakowania zawierają 28 lub 56 tabletek. Nie wszystkie wielkości opakowań muszą znajdować się w obrocie.
Zamienniki Velafax
oraz produkty podobne
LEKsykon wiedzy
Wybierz pozycje z listy aby przejść do Rozdziału
| Velafax, tabletki, 75 mg | |
|---|---|
| Dostępne opakowania | Lek Velafax dostępny jest w opakowaniach: |
| Wskazania stosowania | Velafax stosuj na: |
| Skład |
Substancje czynne zawarte w Velafax to: |
| Kategorie | |
| Moc | Dawka 75 mg |
| Postać | Tabletki |
| Producent | Producentem Velafax jest |
| Dostępność | Lek dostępny na receptę (RX) |
Charakterystyka Velafax
Tabela charakterystyki leku
Poradniki dla pacjenta
Powiązane wg kategorii
Cena Velafax w aptekach
Ładowanie…
Ładowanie…
Wskazania stosowania Velafax
Zastosuj ten lek w przypadku wystąpienia:
Gdzie kupisz najtaniej Velafax?
FAQ
Jak długo należy stosować Velafax w leczeniu depresji?
Depresję należy leczyć przez kilka miesięcy lub dłużej. Lekarz powinien regularnie, co 3 miesiące, oceniać skuteczność długotrwałej terapii. W badaniach wykazano skuteczność wenlafaksyny w leczeniu długotrwałym do 12 miesięcy.
Czy można nagle przerwać przyjmowanie Velafaxu?
Nie, nie należy nagle przerywać przyjmowania leku. Zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki przez okres co najmniej 1-2 tygodni, aby zmniejszyć ryzyko wystąpienia objawów odstawienia, takich jak zawroty głowy, zaburzenia czucia, problemy ze snem czy nudności.
Czy Velafax można stosować z innymi lekami przeciwdepresyjnymi?
Jednoczesne stosowanie z nieodwracalnymi inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO) jest przeciwwskazane. Z innymi lekami przeciwdepresyjnymi należy zachować szczególną ostrożność ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego. Zawsze należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach.
Kiedy można spodziewać się poprawy po rozpoczęciu leczenia Velafaxem?
Poprawa może nie nastąpić w ciągu kilku pierwszych tygodni leczenia lub dłużej. Pacjenci wymagają ścisłej obserwacji do czasu wystąpienia poprawy. Regularna kontrola stanu pacjenta jest szczególnie ważna we wczesnym etapie leczenia.
Czy Velafax można stosować u osób starszych?
Tak, nie ma konieczności modyfikowania dawki tylko ze względu na wiek. Należy jednak zachować szczególną ostrożność ze względu na możliwe zaburzenia czynności nerek oraz zmiany wrażliwości organizmu występujące z wiekiem. Zawsze stosuje się najmniejszą skuteczną dawkę.
Co zrobić w przypadku pominięcia dawki leku?
Jeśli pacjent zapomni przyjąć dawkę, powinien ją przyjąć, gdy tylko sobie o tym przypomni, chyba że zbliża się pora przyjęcia kolejnej dawki. W takim przypadku należy pominąć zapomnianą dawkę i kontynuować leczenie według ustalonego schematu. Nie należy przyjmować podwójnej dawki w celu uzupełnienia pominiętej.
Nie daj się jesieni
