Menu
Kategorie
Leki bez recepty (OTC)
Leki na receptę (RX)
Suplementy diety
Wyroby medyczne
Środki spożywcze
Dermokosmetyki
Poradniki
Schorzenia
Substancje czynne
Interakcje
Porady
Kalkulatory
Badania klinicznePopularne
Clexane to lek, którego głównym składnikiem jest enoksaparyna – substancja z grupy heparyn drobnocząsteczkowych. Clexane zapobiega powiększaniu się już istniejących zakrzepów krwi i uniemożliwia tworzenie się nowych. Jest stosowany w różnych sytuacjach, m.in. przed i po operacjach, podczas krótkotrwałych chorób, u osób z nowotworami, przy niestabilnej dławicy piersiowej czy po zawale serca.
Ulotka Clexane dla Pacjenta
Kliknij w nagłówek aby rozwinąć
Czym jest Clexane i w jakich sytuacjach się go stosuje?
Clexane to lek przeciwzakrzepowy zawierający enoksaparynę sodową – substancję należącą do grupy heparyn drobnocząsteczkowych. Działa poprzez zapobieganie tworzeniu się zakrzepów krwi oraz hamowanie wzrostu już istniejących skrzeplin. Produkt dostępny jest w postaci roztworu do wstrzykiwań w wygodnych ampułko-strzykawkach, gotowych do bezpośredniego użycia.
Lek stosuje się u dorosłych pacjentów w wielu sytuacjach klinicznych związanych z ryzykiem powstawania zakrzepów. Może być przepisywany zarówno w celu zapobiegania żylnej chorobie zakrzepowo-zatorowej, jak i w leczeniu już powstałych zakrzepów oraz w ostrych stanach kardiologicznych.
Kiedy lekarz może przepisać Clexane?
Clexane jest wskazany w następujących sytuacjach:
Zapobieganie powstawaniu zakrzepów
- Po zabiegach chirurgicznych. Lek stosuje się u pacjentów z umiarkowanym i wysokim ryzykiem zakrzepicy, szczególnie po operacjach ortopedycznych (np. wymianie stawu biodrowego) oraz zabiegach w chirurgii ogólnej, w tym operacjach onkologicznych.
- U pacjentów internistycznych. Produkt jest przepisywany osobom z ostrymi schorzeniami (takimi jak niewydolność serca, niewydolność oddechowa, ciężkie zakażenia czy choroby reumatyczne), które z powodu ograniczonej mobilności są narażone na zwiększone ryzyko zakrzepicy.
Leczenie zakrzepicy i zatorowości płucnej
Clexane stosuje się w leczeniu zakrzepicy żył głębokich oraz zatorowości płucnej, z wyłączeniem ciężkich przypadków zatorowości, które mogą wymagać leczenia trombolitycznego lub operacji. Lek może być również używany w przedłużonym leczeniu tych stanów u pacjentów z aktywną chorobą nowotworową, aby zapobiec nawrotom zakrzepicy.
Procedury hemodializy
Produkt stosuje się w celu zapobiegania tworzeniu skrzepów w krążeniu pozaustrojowym podczas hemodializy.
Ostre zespoły wieńcowe
Clexane jest przepisywany w leczeniu:
- Niestabilnej dławicy piersiowej oraz zawału serca bez uniesienia odcinka ST (NSTEMI) – w skojarzeniu z kwasem acetylosalicylowym podawanym doustnie.
- Świeżego zawału mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST (STEMI) – zarówno u pacjentów leczonych zachowawczo, jak i tych poddawanych przezskórnej interwencji wieńcowej.
Co zawiera Clexane?
Substancją czynną leku jest enoksaparyna sodowa. W preparacie dostępnym w stężeniu 100 mg/1 ml każda ampułko-strzykawka zawiera enoksaparynę sodową w ilości odpowiadającej 10 000 jednostek międzynarodowych (j.m.) aktywności anty-Xa, co odpowiada 100 mg substancji czynnej w 1,0 ml wody do wstrzykiwań.
Enoksaparyna sodowa to substancja biologiczna otrzymywana w wyniku specjalnego procesu chemicznego (zasadowej depolimeryzacji estru benzylowego heparyny) z błony śluzowej jelit świń. Jedyną substancją pomocniczą w preparacie jest woda do wstrzykiwań.
Roztwór jest przejrzysty, bezbarwny lub lekko żółtawy, o wartości pH między 5,5 a 7,5.
Jak stosować Clexane?
Clexane należy stosować ściśle według zaleceń lekarza. Dawkowanie zależy od wskazania, masy ciała pacjenta oraz stanu jego zdrowia, w tym funkcji nerek.
Ogólne zasady stosowania
Lek podaje się najczęściej we wstrzyknięciu podskórnym (pod skórę), zazwyczaj w okolicę brzucha. Wstrzyknięcie najlepiej wykonać, gdy pacjent leży. Enoksaparynę podaje się na przemian w lewą lub prawą przednio-boczną albo tylno-boczną część powłok brzusznych. W niektórych wskazaniach (np. świeży zawał serca z uniesieniem odcinka ST) leczenie rozpoczyna się od szybkiego wstrzyknięcia dożylnego, po którym następują wstrzyknięcia podskórne.
Przykładowe schematy dawkowania
Zapobieganie zakrzepicy po operacjach
- Ryzyko umiarkowane: 2000 j.m. (20 mg) raz na dobę podskórnie przez co najmniej 7-10 dni.
- Ryzyko wysokie: 4000 j.m. (40 mg) raz na dobę podskórnie, najlepiej rozpoczynając 12 godzin przed zabiegiem. Po dużych operacjach ortopedycznych zaleca się przedłużoną profilaktykę do 5 tygodni.
Leczenie zakrzepicy żył głębokich i zatorowości płucnej
Lekarz może wybrać jeden z dwóch schematów:
- 100 j.m./kg masy ciała podskórnie dwa razy na dobę
- 150 j.m./kg masy ciała podskórnie raz na dobę (u pacjentów bez powikłań)
Leczenie trwa średnio 10 dni. Jednocześnie lekarz rozpocznie podawanie doustnych leków przeciwzakrzepowych.
Ostry zespół wieńcowy
W niestabilnej dławicy piersiowej i zawale bez uniesienia odcinka ST stosuje się 100 j.m./kg masy ciała podskórnie co 12 godzin przez co najmniej 2 dni, do ustabilizowania stanu klinicznego.
W świeżym zawale z uniesieniem odcinka ST schemat jest bardziej złożony i obejmuje początkowe wstrzyknięcie dożylne oraz regularne wstrzyknięcia podskórne.
Dawkowanie w szczególnych grupach pacjentów
Osoby starsze
U większości pacjentów w podeszłym wieku nie jest konieczne zmniejszanie dawki, chyba że występują zaburzenia czynności nerek. W przypadku leczenia świeżego zawału serca z uniesieniem odcinka ST u osób w wieku 75 lat i starszych stosuje się zmodyfikowany schemat (bez początkowego wstrzyknięcia dożylnego, dawka podskórna 75 j.m./kg masy ciała co 12 godzin).
Zaburzenia czynności nerek
U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny 15-30 ml/min) konieczne jest zmniejszenie dawki – zazwyczaj stosuje się schemat jednorazowego podawania na dobę zamiast dwukrotnego. Pacjenci z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek wymagają uważnego monitorowania klinicznego.
Dzieci i młodzież
Nie określono bezpieczeństwa ani skuteczności enoksaparyny u dzieci i młodzieży.
Technika podawania leku
Ampułko-strzykawki są gotowe do bezpośredniego użycia. Nie należy usuwać pęcherzyka powietrza ze strzykawki przed wstrzyknięciem. Jeśli wymagane jest dostosowanie dawki do masy ciała, można użyć ampułko-strzykawek z podziałką i usunąć nadmiar roztworu.
Całą długość igły wprowadza się pionowo w fałd skóry powstały po delikatnym uchwyceniu jej kciukiem i palcem wskazującym. Fałd skóry należy trzymać przez cały czas wstrzykiwania. Po podaniu leku nie należy pocierać miejsca wstrzyknięcia.
Kiedy nie wolno stosować Clexane?
Leku nie można stosować w następujących sytuacjach:
- Uczulenie na enoksaparynę, heparynę lub inne heparyny drobnocząsteczkowe, a także na którąkolwiek substancję pomocniczą.
- Immunologiczna małopłytkowość poheparynowa w wywiadzie w okresie ostatnich 100 dni lub obecność przeciwciał krążących.
- Aktywne, klinicznie istotne krwawienie oraz stany medyczne związane z wysokim ryzykiem krwawienia, w tym niedawno przebyty udar krwotoczny, owrzodzenie żołądka lub jelit, obecność nowotworu złośliwego z wysokim ryzykiem krwawienia, niedawno przebyta operacja mózgu, rdzenia kręgowego lub oka.
- Znieczulenie podpajęczynówkowe lub zewnątrzoponowe, gdy enoksaparynę stosowano w leczeniu w okresie ostatnich 24 godzin.
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Ryzyko krwawienia
Podobnie jak w przypadku innych leków przeciwzakrzepowych, podczas stosowania Clexane może wystąpić krwawienie w dowolnej lokalizacji. W przypadku pojawienia się krwawienia należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.
Monitorowanie liczby płytek krwi
U pacjentów otrzymujących enoksaparynę może wystąpić małopłytkowość poheparynowa (zmniejszenie liczby płytek krwi). Lekarz będzie regularnie kontrolował liczbę płytek krwi, szczególnie u pacjentów z chorobą nowotworową.
Znieczulenie zewnątrzoponowe i podpajęczynówkowe
Nie należy wykonywać znieczulenia podpajęczynówkowego, zewnątrzoponowego ani nakłucia lędźwiowego w okresie 24 godzin po podaniu enoksaparyny w dawkach terapeutycznych ze względu na ryzyko krwotoku.
Szczególne grupy pacjentów
Ostrożność należy zachować u pacjentów z:
- Zaburzeniami czynności nerek – zwiększone ryzyko krwawienia
- Zaburzeniami czynności wątroby – zwiększone ryzyko krwawienia
- Niską masą ciała (kobiety poniżej 45 kg, mężczyźni poniżej 57 kg) – zwiększona ekspozycja na lek
- Otyłością – pacjenci należą do grupy zwiększonego ryzyka choroby zakrzepowo-zatorowej
- Sztucznymi zastawkami serca – brak odpowiednich badań
Interakcje z innymi lekami
Przed rozpoczęciem leczenia enoksaparyną należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach. Szczególnie ważne jest zgłoszenie stosowania:
- Kwasu acetylosalicylowego w dawkach przeciwzapalnych i niesteroidowych leków przeciwzapalnych
- Innych leków przeciwzakrzepowych i leków trombolitycznych (rozpuszczających skrzepy)
- Leków przeciwpłytkowych (np. klopidogrel, tyklopidyna)
- Glikokortykosteroidów o działaniu ogólnoustrojowym
- Leków podwyższających stężenie potasu we krwi
Jednoczesne stosowanie tych leków z enoksaparyną zwiększa ryzyko krwawienia i wymaga uważnego monitorowania przez lekarza.
Ciąża i karmienie piersią
Ciąża
Enoksaparynę sodową można stosować w okresie ciąży jedynie wówczas, gdy lekarz uzna, że jest to wyraźnie potrzebne. Kobiety w ciąży otrzymujące ten lek powinny być uważnie obserwowane pod kątem oznak krwawienia. Nie ma dowodów na podwyższone ryzyko krwawienia, małopłytkowości czy osteoporozy u kobiet w ciąży (z wyjątkiem kobiet ze sztucznymi zastawkami serca).
Jeśli planowane jest znieczulenie zewnątrzoponowe, zaleca się wcześniejsze odstawienie leku.
Karmienie piersią
Nie wiadomo, czy enoksaparyna przenika do mleka ludzkiego. Jako środek ostrożności zaleca się unikanie karmienia piersią w czasie stosowania Clexane.
Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, Clexane może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią.
Najczęstsze działania niepożądane
- Krwotoki – mogą wystąpić w różnych lokalizacjach (obserwowane u nie więcej niż 4,2% pacjentów po zabiegach chirurgicznych)
- Niedokrwistość związana z krwawieniem
- Zmiany w liczbie płytek krwi – małopłytkowość (zmniejszenie liczby płytek) lub trombocytoza (zwiększenie liczby płytek)
- Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych – bardzo często występujące, zazwyczaj przejściowe
- Reakcje w miejscu wstrzyknięcia – krwiak, ból, obrzęk, stan zapalny
- Reakcje alergiczne – pokrzywka, świąd, rumień
- Bóle głowy
Rzadsze, ale poważne działania niepożądane
- Krwiak okołordzeniowy (lub w kanale kręgowym) – może prowadzić do deficytów neurologicznych, w tym porażenia
- Reakcje anafilaktyczne, w tym wstrząs
- Martwica skóry, zazwyczaj w miejscu wstrzyknięcia
- Zapalenie naczyń skóry
- Osteoporoza – po długotrwałym leczeniu (dłuższym niż 3 miesiące)
- Hiperkaliemia (podwyższone stężenie potasu we krwi)
Kiedy natychmiast skontaktować się z lekarzem?
Należy niezwłocznie zgłosić się do lekarza w przypadku wystąpienia:
- Oznak krwawienia (np. krwawienie z nosa, krwawienie z dziąseł, krew w moczu lub stolcu, niezwykłe siniaki)
- Objawów reakcji alergicznej (wysypka, świąd, trudności w oddychaniu, obrzęk twarzy lub gardła)
- Silnego bólu pleców lub nóg, drętwienia, osłabienia mięśni
- Zmian skórnych w miejscu wstrzyknięcia (martwica, ciemne przebarwienia)
Przechowywanie leku
Clexane należy przechowywać w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci. Nie przechowywać w temperaturze powyżej 25°C. Nie zamrażać. Nie stosować leku po upływie terminu ważności zamieszczonego na opakowaniu.
Okres ważności ampułko-strzykawek wynosi 3 lata. Rozcieńczony roztwór należy zużyć natychmiast.
Dodatkowe informacje
Clexane to lek dostępny wyłącznie na receptę. Nie należy go stosować samodzielnie bez konsultacji z lekarzem. Każda ampułko-strzykawka jest przeznaczona tylko do jednorazowego użycia. Wszelkie niewykorzystane resztki produktu należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami.
Enoksaparyna sodowa nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.
W razie wątpliwości dotyczących stosowania leku należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.
Zamienniki Clexane
oraz produkty podobne
LEKsykon wiedzy
Wybierz pozycje z listy aby przejść do Rozdziału
| Clexane, roztwór do wstrzykiwań, 100 mg/1 ml | |
|---|---|
| Dostępne opakowania | Lek Clexane dostępny jest w opakowaniach: |
| Wskazania stosowania | Clexane stosuj na: |
| Skład |
Substancje czynne zawarte w Clexane to: |
| Kategorie | |
| Moc | Dawka 100 mg/1 ml |
| Postać | roztwór do wstrzykiwań |
| Producent | Producentem Clexane jest |
| Zamienniki | Zamiennikiem Clexane jest Neoparin |
| Dostępność | Lek dostępny na receptę (RX) |
Charakterystyka Clexane
Tabela charakterystyki leku
Poradniki dla pacjenta
Powiązane wg kategorii
Cena Clexane w aptekach
Ładowanie…
Ładowanie…
Wskazania stosowania Clexane
Zastosuj ten lek w przypadku wystąpienia:
Gdzie kupisz najtaniej Clexane?
FAQ
Jak długo stosować Clexane po operacji?
Czas stosowania zależy od rodzaju operacji i ryzyka zakrzepicy. Po operacjach z umiarkowanym ryzykiem zazwyczaj 7-10 dni, po dużych zabiegach ortopedycznych do 5 tygodni, a po operacjach onkologicznych w obrębie jamy brzusznej lub miednicy przez 4 tygodnie. Dokładny czas określi lekarz.
Czy Clexane można stosować w ciąży?
Tak, ale tylko gdy lekarz uzna to za wyraźnie potrzebne. Kobiety w ciąży przyjmujące Clexane wymagają uważnego monitorowania pod kątem oznak krwawienia. Nie ma dowodów na zwiększone ryzyko powikłań u kobiet w ciąży z wyjątkiem tych ze sztucznymi zastawkami serca.
Czy po podaniu Clexane można wykonać znieczulenie zewnątrzoponowe?
Nie, nie należy wykonywać znieczulenia podpajęczynówkowego ani zewnątrzoponowego w okresie 24 godzin po podaniu enoksaparyny w dawkach leczniczych ze względu na ryzyko krwotoku w kanale kręgowym.
Co zrobić gdy wystąpi krwawienie podczas stosowania Clexane?
Należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. W zależności od nasilenia krwawienia lekarz może zdecydować o odstawieniu leku lub podaniu protaminy, która neutralizuje działanie enoksaparyny.
Czy podczas stosowania Clexane trzeba kontrolować krew?
Tak, lekarz będzie regularnie kontrolował liczbę płytek krwi oraz inne parametry krzepnięcia, szczególnie u pacjentów z chorobą nowotworową lub zaburzeniami czynności nerek. W dawkach profilaktycznych Clexane nie wpływa znacząco na standardowe badania krzepnięcia.
Dlaczego nie wolno pocierać miejsca wstrzyknięcia Clexane?
Pocieranie miejsca wstrzyknięcia może zwiększyć ryzyko wystąpienia krwiaka podskórnego i innych reakcji w miejscu podania. Po wstrzyknięciu należy po prostu uwolnić fałd skóry i wyjąć igłę bez dodatkowego masowania okolicy.
Nie daj się jesieni
