Przedawkowanie leku Zolafren, zawierającego substancję czynną olanzapinę, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych. W artykule omówimy, jakie dawki są uznawane za przedawkowanie oraz jakie objawy mogą wystąpić w wyniku nadmiernego spożycia tego leku.
Spis treści
- Dawki przedawkowania
- Objawy przedawkowania
- Postępowanie w przypadku przedawkowania
- Słownik pojęć
- Materiały źródłowe
Dawki przedawkowania
Przedawkowanie leku Zolafren może wystąpić, gdy pacjent przyjmie dawkę większą niż zalecana przez lekarza. Standardowa dawka dobowa wynosi od 5 mg do 20 mg, w zależności od stanu pacjenta i jego reakcji na leczenie[1]. Przypadki śmiertelne odnotowano już po przyjęciu jednorazowej dawki nie większej niż 450 mg, jednak zdarzały się również przypadki powrotu do zdrowia po przyjęciu jednorazowej doustnej dawki około 2 g olanzapiny[2].
Objawy przedawkowania
Objawy przedawkowania leku Zolafren mogą być różnorodne i obejmują zarówno objawy fizyczne, jak i psychiczne. Do najczęstszych objawów (częstość >10%) należą:
- Przyspieszone bicie serca
- Pobudzenie lub agresywne zachowanie
- Trudności w mówieniu
- Mimowolne ruchy, zwłaszcza mięśni twarzy i języka
- Ograniczenie świadomości, od sedacji do śpiączki włącznie
Inne znaczące klinicznie objawy przedawkowania to:
- Delirium
- Drgawki
- Śpiączka
- Prawdopodobny złośliwy zespół neuroleptyczny (ZZN)
- Depresja oddechowa
- Zachłyśnięcie
- Nadciśnienie lub niedociśnienie
- Zaburzenia rytmu serca
- Zatrzymanie krążenia i oddychania
W przypadku wystąpienia któregokolwiek z powyższych objawów, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać do szpitala[3].
Postępowanie w przypadku przedawkowania
Nie istnieje swoista odtrutka przeciwko olanzapinie. W przypadku przedawkowania zaleca się wdrożenie standardowego postępowania, które obejmuje:
- Płukanie żołądka
- Podanie węgla aktywowanego, który zmniejsza dostępność biologiczną olanzapiny o 50-60%
- Leczenie objawowe i monitorowanie czynności życiowych
- Leczenie niedociśnienia oraz zapaści krążeniowej
- Podtrzymywanie czynności oddechowych
Nie należy stosować adrenaliny, dopaminy ani innych środków sympatykomimetycznych wykazujących aktywność beta-agonistyczną, ponieważ beta-stymulacja może nasilić niedociśnienie. Konieczne jest monitorowanie czynności układu sercowo-naczyniowego w celu wykrycia ewentualnych zaburzeń rytmu serca[4].
Słownik pojęć
- Olanzapina – substancja czynna leku Zolafren, stosowana w leczeniu schizofrenii i epizodów manii.
- Złośliwy zespół neuroleptyczny (ZZN) – stan potencjalnego zagrożenia życia związany z przyjmowaniem leków przeciwpsychotycznych, objawiający się bardzo wysoką gorączką, sztywnością mięśni, zaburzeniami świadomości oraz objawami niestabilności autonomicznego układu nerwowego.
- Delirium – stan ostrego zaburzenia świadomości, charakteryzujący się dezorientacją, zaburzeniami myślenia i percepcji.
Materiały źródłowe
- [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
- [2]: Charakterystyka produktu leczniczego
- [3]: Ulotka leku
- [4]: Charakterystyka produktu leczniczego
Przedawkowanie leku Zolafren może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, w tym przyspieszonego bicia serca, pobudzenia, trudności w mówieniu, mimowolnych ruchów mięśni twarzy i języka oraz ograniczenia świadomości. W przypadku przedawkowania zaleca się natychmiastowy kontakt z lekarzem oraz wdrożenie standardowego postępowania, takiego jak płukanie żołądka i podanie węgla aktywowanego.


















