Dawkowanie leku Zolafren: Jak i kiedy stosować?

Lek Zolafren, zawierający substancję czynną olanzapinę, jest stosowany w leczeniu schizofrenii oraz średnio nasilonych i ciężkich epizodów manii. W artykule omówimy szczegółowo, jak i kiedy dawkować ten lek, aby zapewnić jego skuteczność i bezpieczeństwo stosowania.

Spis treści

• Dawkowanie dla dorosłych
• Szczególne grupy pacjentów
• Przeciwwskazania
• Środki ostrożności
• Słownik pojęć
• Podsumowanie

Dawkowanie dla dorosłych

Schizofrenia: Zalecana dawka początkowa olanzapiny wynosi 10 mg na dobę^[1]. Lek można przyjmować niezależnie od posiłków, ponieważ pokarm nie wpływa na jego wchłanianie^[1].

Epizod manii: Dawka początkowa wynosi 15 mg na dobę podawana jako dawka pojedyncza w monoterapii lub 10 mg na dobę w terapii skojarzonej^[1].

Zapobieganie nawrotom choroby afektywnej dwubiegunowej: Zalecana dawka początkowa wynosi 10 mg/dobę. U pacjentów otrzymujących olanzapinę w leczeniu epizodu manii, aby zapobiec nawrotom, należy kontynuować leczenie tą samą dawką^[1].

W przypadku wystąpienia nowego epizodu manii, epizodu mieszanego lub epizodu depresji, należy kontynuować leczenie olanzapiną (w razie potrzeby optymalizując jej dawkę), i jeżeli istnieją wskazania kliniczne – zastosować dodatkowe leczenie objawów afektywnych^[1].

Szczególne grupy pacjentów

Dzieci i młodzież: Nie zaleca się stosowania olanzapiny u dzieci i młodzieży w wieku poniżej 18 lat, z uwagi na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności leczenia^[1]. Znacznie większy przyrost masy ciała oraz większe zmiany stężenia lipidów i prolaktyny zgłaszano podczas krótkotrwałych badań z udziałem młodzieży niż w badaniach z udziałem dorosłych^[1].

Pacjenci w podeszłym wieku: Mniejsza dawka początkowa (5 mg/dobę) nie jest rutynowo zalecana, jednak powinna być rozważana u pacjentów w wieku 65 lat i powyżej, gdy przemawiają za tym czynniki kliniczne^[1].

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i (lub) wątroby: U tych pacjentów należy rozważyć zastosowanie mniejszej dawki początkowej (5 mg). W przypadkach umiarkowanej niewydolności wątroby (marskość, klasa A lub B w skali Child-Pugh), dawka początkowa powinna wynosić 5 mg i być ostrożnie zwiększana^[1].

Osoby palące: Dawka początkowa i zakres stosowanych dawek u pacjentów niepalących nie wymagają rutynowej korekty w porównaniu z dawkami stosowanymi u pacjentów palących. Metabolizm olanzapiny może być indukowany przez palenie tytoniu. Zalecane jest monitorowanie stanu klinicznego i w razie potrzeby rozważenie zwiększenia dawki olanzapiny^[1].

Przeciwwskazania

Lek Zolafren nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na olanzapinę lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1 charakterystyki produktu leczniczego^[1]. Ponadto, pacjenci ze stwierdzonym ryzykiem wystąpienia jaskry z wąskim kątem przesączania nie powinni stosować tego leku^[1].

Środki ostrożności

Podczas stosowania leków przeciwpsychotycznych, poprawa stanu klinicznego pacjenta może nastąpić po kilku dniach lub tygodniach. W tym czasie należy dokładnie monitorować stan pacjentów^[1]. Należy również zwrócić uwagę na potencjalne działania niepożądane, takie jak przyrost masy ciała, zmiany stężenia lipidów i cukru we krwi, a także objawy związane z układem nerwowym i sercowo-naczyniowym^[1].

Słownik pojęć

• Olanzapina – Substancja czynna leku Zolafren, stosowana w leczeniu schizofrenii i epizodów manii.
• Schizofrenia – Choroba psychiczna objawiająca się m.in. halucynacjami, urojeniami i wycofaniem z kontaktów społecznych.
• Mania – Stan chorobowy charakteryzujący się nadmiernym pobudzeniem, euforią i zwiększoną aktywnością.
• Jaskra – Choroba oczu, w której dochodzi do uszkodzenia nerwu wzrokowego, często związana ze zwiększonym ciśnieniem wewnątrzgałkowym.
• Prolaktyna – Hormon produkowany przez przysadkę mózgową, który odgrywa rolę w regulacji laktacji i funkcji rozrodczych.

Podsumowanie

Lek Zolafren jest stosowany w leczeniu schizofrenii oraz epizodów manii. Zalecana dawka początkowa wynosi 10 mg na dobę, a w przypadku epizodów manii 15 mg na dobę w monoterapii lub 10 mg na dobę w terapii skojarzonej. Lek można przyjmować niezależnie od posiłków. Szczególne grupy pacjentów, takie jak dzieci, osoby starsze, pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i wątroby oraz osoby palące, mogą wymagać dostosowania dawki. Przeciwwskazania obejmują nadwrażliwość na olanzapinę oraz ryzyko wystąpienia jaskry z wąskim kątem przesączania. Ważne jest monitorowanie stanu pacjenta podczas leczenia oraz zwracanie uwagi na potencjalne działania niepożądane.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku