Konsekwencje przedawkowania leku Zolafren: Dawki, objawy i postępowanie

Zolafren, zawierający substancję czynną olanzapinę, jest lekiem przeciwpsychotycznym stosowanym w leczeniu schizofrenii oraz epizodów manii. Przedawkowanie tego leku może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych. W niniejszym artykule omówimy, jakie dawki są uznawane za przedawkowanie oraz jakie objawy mogą wystąpić w wyniku przedawkowania Zolafrenu.

Spis treści

• Dawki uznawane za przedawkowanie
• Objawy przedawkowania
• Postępowanie przy przedawkowaniu
• Słownik pojęć
• Podsumowanie

Dawki uznawane za przedawkowanie

Przedawkowanie Zolafrenu może wystąpić już po przyjęciu dawki większej niż zalecana przez lekarza. Standardowa dawka dobowa wynosi od 5 mg do 20 mg, w zależności od stanu pacjenta i jego reakcji na leczenie^[1]. Przypadki śmiertelne odnotowano już po przyjęciu jednorazowej dawki nie większej niż 450 mg, jednak zdarzały się również przypadki powrotu do zdrowia po przyjęciu jednorazowej dawki około 2 g olanzapiny^[1].

Objawy przedawkowania

Objawy przedawkowania Zolafrenu mogą być różnorodne i obejmują zarówno objawy neurologiczne, jak i kardiologiczne. Do najczęstszych objawów (częstość >10%) należą:

• Częstoskurcz – przyspieszone bicie serca
• Pobudzenie lub agresywne zachowanie
• Dyzartria – trudności w mówieniu
• Różne objawy pozapiramidowe, takie jak mimowolne ruchy mięśni
• Obniżony poziom świadomości, od sedacji do śpiączki włącznie

Inne znaczące objawy kliniczne to:

• Delirium – ostre splątanie
• Drgawki
• Śpiączka
• Prawdopodobny złośliwy zespół neuroleptyczny (ZZN)
• Depresja oddechowa
• Zachłyśnięcie
• Nadciśnienie lub niedociśnienie
• Zaburzenia rytmu serca
• Zatrzymanie krążenia i oddychania

W przypadku wystąpienia któregokolwiek z powyższych objawów, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać do szpitala^[2].

Postępowanie przy przedawkowaniu

Nie istnieje swoista odtrutka przeciwko olanzapinie. W przypadku przedawkowania zaleca się wdrożenie standardowego postępowania, które obejmuje:

• Płukanie żołądka – usunięcie resztek leku z żołądka
• Podanie węgla aktywowanego – zmniejsza dostępność biologiczną olanzapiny o 50-60%
• Leczenie objawowe i monitorowanie czynności życiowych
• Leczenie niedociśnienia oraz zapaści krążeniowej
• Podtrzymywanie czynności oddechowych
• Monitorowanie czynności układu sercowo-naczyniowego w celu wykrycia ewentualnych zaburzeń rytmu serca

Ścisła kontrola lekarska oraz monitorowanie powinny trwać do całkowitego powrotu pacjenta do zdrowia^[1].

Słownik pojęć

• Olanzapina – substancja czynna leku Zolafren, stosowana w leczeniu schizofrenii i epizodów manii.
• Częstoskurcz – przyspieszone bicie serca.
• Dyzartria – trudności w mówieniu.
• Delirium – ostre splątanie, dezorientacja.
• Złośliwy zespół neuroleptyczny (ZZN) – stan potencjalnego zagrożenia życia związany z przyjmowaniem leków przeciwpsychotycznych, objawiający się m.in. wysoką gorączką, sztywnością mięśni i zaburzeniami świadomości.
• Węgiel aktywowany – substancja stosowana w leczeniu zatruć, zmniejszająca dostępność biologiczną toksyn.

Podsumowanie

Przedawkowanie Zolafrenu może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, w tym zaburzeń rytmu serca, drgawek, śpiączki i złośliwego zespołu neuroleptycznego. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać do szpitala. Ważne jest, aby stosować lek zgodnie z zaleceniami lekarza i nie przerywać leczenia bez konsultacji medycznej.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku