Jak prawidłowo dawkować lek Vitacon?
Spis treści
- Wstęp
- Dawkowanie dla dorosłych
- Dawkowanie dla dzieci
- Sposób podawania
- Przeciwwskazania i środki ostrożności
- Możliwe działania niepożądane
- Słownik pojęć
- Podsumowanie
- Materiały źródłowe
Wstęp
Vitacon to lek zawierający fitomenadion (witaminę K1), który jest niezbędny do powstawania czynników krzepnięcia krwi w organizmie. Lek ten jest stosowany w leczeniu krwawienia wywołanego przedawkowaniem leków przeciwzakrzepowych z grupy pochodnych kumaryny oraz w leczeniu krwawienia wywołanego innym nabytym niedoborem czynników krzepnięcia[1].
Dawkowanie dla dorosłych
Dawkowanie leku Vitacon dla dorosłych zależy od stopnia nasilenia krwawienia:
- Ciężkie krwawienia: Leczeniu fitomenadionem powinno towarzyszyć przetoczenie pełnej krwi lub podanie koncentratu czynników krzepnięcia. Należy odstawić leki przeciwzakrzepowe i podać witaminę K1 w infuzji (po uprzednim rozcieńczeniu) lub powoli dożylnie w dawce od 10 mg do 20 mg. Po upływie trzech godzin od podania leku należy oznaczyć czas protrombinowy, a jeśli jest przedłużony, dawkę należy powtórzyć. Nie podawać dożylnie dawki większej niż 40 mg witaminy K1 na dobę[1].
- Mniej nasilone krwawienia: Zaleca się stosowanie witaminy K1 w tabletkach. Można podawać witaminę K1 domięśniowo w dawce 10 mg do 20 mg; jeżeli zachodzi konieczność, dawkę można powtórzyć[1].
Dawkowanie dla dzieci
Nie zaleca się podawania leku Vitacon wcześniakom, noworodkom oraz dzieciom w wieku poniżej 2 lat. W niektórych przypadkach lekarz może zalecić podawanie leku dzieciom w wieku powyżej 2 lat z chorobami, które zaburzają wchłanianie witaminy K1 (przewlekła biegunka, mukowiscydoza, zarośnięcie przewodu żółciowego, zapalenie wątroby, celiakia), z chorobą wątroby oraz dzieciom niedożywionym, które otrzymywały antybiotyki. Przed podaniem leku dzieciom w wieku powyżej 2 lat zaleca się konsultację ze specjalistą hematologiem w celu ustalenia właściwych badań oraz leczenia. U dzieci w wieku powyżej 2 lat dawkę należy ustalić w zależności od stanu pacjenta, zazwyczaj stosuje się dożylnie (po uprzednim rozcieńczeniu) od 1 mg do 5 mg witaminy K1[1].
Sposób podawania
Vitacon można podawać domięśniowo lub dożylnie. Przed podaniem dożylnym lek należy rozcieńczyć: 10 mg w 100 ml 0,9% NaCl i podawać w infuzji trwającej 20 do 30 minut. Sporządzony roztwór do infuzji może być przechowywany przez 6 godzin bez dostępu światła. Podczas przygotowania i podawania sporządzonego roztworu należy zachować zasady aseptyki. Leku Vitacon nie należy mieszać z innymi lekami w roztworze do infuzji lub w jednej strzykawce[1].
Przeciwwskazania i środki ostrożności
Vitacon nie powinien być stosowany u pacjentów z nadwrażliwością na fitomenadion lub którykolwiek z pozostałych składników leku, zwłaszcza na makrogologlicerolu rycynooleinian (Cremophor EL). Przed rozpoczęciem stosowania leku należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą, zwłaszcza jeśli wcześniej występowały nietypowe lub uczuleniowe reakcje na leki[2].
Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, Vitacon może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Po zbyt szybkim wstrzyknięciu dożylnym leku może wystąpić zaczerwienienie twarzy, nadmierne pocenie, duszność, ucisk i ból w klatce piersiowej, sinica, a nawet zapaść krążeniowa. Bardzo rzadko po podaniu dożylnym leku odnotowywano podrażnienie lub zapalenie żył. Po podaniu domięśniowym leku, zwłaszcza w powtarzanych wstrzyknięciach, mogą wystąpić reakcje skórne w miejscu wstrzykiwania[2].
Słownik pojęć
- Fitomenadion – witamina K1, niezbędna do powstawania czynników krzepnięcia krwi w organizmie.
- Makrogologlicerolu rycynooleinian (Cremophor EL) – substancja pomocnicza, która może wywoływać reakcje uczuleniowe.
- Infuzja – podawanie płynów dożylnie w sposób ciągły przez określony czas.
- Protrombinowy czas – test laboratoryjny mierzący czas potrzebny do krzepnięcia krwi.
Podsumowanie
Vitacon to lek zawierający witaminę K1, stosowany w leczeniu krwawienia wywołanego przedawkowaniem leków przeciwzakrzepowych oraz innym nabytym niedoborem czynników krzepnięcia. Dawkowanie leku zależy od stopnia nasilenia krwawienia i wieku pacjenta. Lek można podawać domięśniowo lub dożylnie, po uprzednim rozcieńczeniu. Przed rozpoczęciem stosowania leku należy omówić to z lekarzem, zwłaszcza jeśli wcześniej występowały nietypowe lub uczuleniowe reakcje na leki. Możliwe działania niepożądane to m.in. zaczerwienienie twarzy, nadmierne pocenie, duszność, ucisk i ból w klatce piersiowej, sinica, a nawet zapaść krążeniowa.



















