Jak prawidłowo dawkować lek Verospiron?

Verospiron to lek moczopędny stosowany w leczeniu różnych schorzeń, takich jak zastoinowa niewydolność serca, nadciśnienie tętnicze, wodobrzusze, obrzęki w zespole nerczycowym oraz hiperaldosteronizm pierwotny. W artykule omówimy szczegółowo, jak i kiedy dawkować ten lek, aby zapewnić jego skuteczność i bezpieczeństwo stosowania.

Spis treści

• Dawkowanie u dorosłych
• Dawkowanie u dzieci i młodzieży
• Dawkowanie u osób w podeszłym wieku
• Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek
• Przeciwwskazania
• Słownik pojęć

Dawkowanie u dorosłych

Dawkowanie leku Verospiron u dorosłych zależy od rodzaju schorzenia, które jest leczone:

• Zastoinowa niewydolność serca z obrzękiem: Zalecana dawka początkowa to 100 mg na dobę, podawana w dawce pojedynczej lub w kilku dawkach podzielonych. Zakres dawek może wynosić od 25 mg do 200 mg na dobę. Dawkę podtrzymującą należy wyznaczyć indywidualnie dla każdego pacjenta^[1].
• Ciężka niewydolność serca (klasy III-IV wg NYHA): Leczenie należy rozpocząć od dawki 25 mg raz na dobę w skojarzeniu ze standardową terapią. Dawka może być zwiększona do 50 mg raz na dobę lub zmniejszona do 25 mg podawanych co drugi dzień, w zależności od tolerancji pacjenta^[1].
• Nadciśnienie tętnicze: Dawka początkowa wynosi 25 mg na dobę, podawana w dawce pojedynczej w skojarzeniu z innymi lekami przeciwnadciśnieniowymi. Jeśli po 4 tygodniach nie uzyskano docelowych wartości ciśnienia tętniczego, dawkę można podwoić^[1].
• Wodobrzusze i obrzęki w marskości wątroby: Dawka zależy od stosunku jonów Na+/K+ w moczu. Jeśli stosunek jest większy niż 1,0, zaleca się 100 mg na dobę. Jeśli mniejszy, dawka wynosi od 200 mg do 400 mg na dobę^[1].
• Wodobrzusze spowodowane nowotworem złośliwym: Zwykle stosowana dawka początkowa wynosi 100 mg do 200 mg na dobę. W ciężkich przypadkach dawkę można stopniowo zwiększać do 400 mg na dobę^[1].
• Obrzęki w zespole nerczycowym: Zwykle stosowana dawka wynosi 100 mg do 200 mg na dobę^[1].
• Pierwotny hiperaldosteronizm: Dawka dobową wynosi od 100 mg do 400 mg jako przygotowanie do zabiegu operacyjnego. U pacjentów niezakwalifikowanych do leczenia operacyjnego można stosować spironolakton jako długotrwałe leczenie podtrzymujące w najmniejszej skutecznej dawce^[1].

Dawkowanie u dzieci i młodzieży

Dawkowanie leku Verospiron u dzieci i młodzieży zależy od masy ciała dziecka:

• Dawka początkowa wynosi 1 mg do 3 mg spironolaktonu na kilogram masy ciała, podawana w dawce pojedynczej lub w 2 do 4 dawkach podzielonych. Podczas leczenia podtrzymującego lub w przypadku jednoczesnego stosowania innych leków moczopędnych, dawkę należy zmniejszyć do 1-2 mg/kg mc^[1].

Dawkowanie u osób w podeszłym wieku

U pacjentów w podeszłym wieku zaleca się rozpoczynanie leczenia od najmniejszej dawki, a następnie stopniowe zwiększanie jej, o ile jest to konieczne, aż do uzyskania maksymalnych korzyści. Należy zachować ostrożność w przypadku ciężkich zaburzeń wątroby i nerek, ponieważ może być zmieniony metabolizm i wydalanie leku^[1].

Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek

W przypadku zaburzeń czynności nerek (przesączanie kłębuszkowe 10-30 mL/min) należy zmniejszyć dawkę spironolaktonu lub częstość podawania, w zależności od potrzeb. Stosowanie spironolaktonu jest przeciwwskazane w przypadku ciężkiej niewydolności nerek (przesączanie kłębuszkowe <10 mL/min)^[1].

Przeciwwskazania

Nie należy stosować leku Verospiron w następujących przypadkach:

• Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą
• Bezmocz
• Ostra niewydolność nerek
• Ciężkie zaburzenia czynności nerek
• Hiperkaliemia
• Choroba Addisona
• Jednoczesne stosowanie eplerenonu lub innych leków moczopędnych oszczędzających potas^[1].

Słownik pojęć

• Zastoinowa niewydolność serca – Stan, w którym serce nie jest w stanie pompować wystarczającej ilości krwi, co prowadzi do gromadzenia się płynów w organizmie.
• Hiperaldosteronizm pierwotny – Schorzenie, w którym nadnercza produkują zbyt dużo aldosteronu, hormonu regulującego gospodarkę wodno-elektrolitową.
• Hiperkaliemia – Zwiększone stężenie potasu we krwi, które może prowadzić do zaburzeń rytmu serca.
• Bezmocz – Brak wydalania moczu.
• Przesączanie kłębuszkowe – Proces filtracji krwi w nerkach, mierzony w mililitrach na minutę.

Podsumowanie

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku