Jak dawkować lek Uptravi? Szczegółowy przewodnik
W artykule omówimy szczegółowe dawkowanie leku Uptravi, który jest stosowany w leczeniu tętniczego nadciśnienia płucnego (TNP). Zawiera on substancję czynną seleksypag, która działa jako agonista receptora prostacykliny, co przyczynia się do rozszerzenia naczyń krwionośnych i poprawy przepływu krwi w płucach. Poniżej przedstawiamy szczegółowe informacje na temat dawkowania, sposobu podawania oraz ważnych wskazówek dotyczących stosowania tego leku, bazując na dokumentach źródłowych[1].
Spis treści
- Wskazania do stosowania
- Dawkowanie
- Sposób podawania
- Przeciwwskazania
- Działania niepożądane
- Słownik pojęć
Wskazania do stosowania
Uptravi jest wskazany do stosowania w długotrwałym leczeniu tętniczego nadciśnienia płucnego u dorosłych pacjentów z klasą czynnościową II–III według klasyfikacji WHO. Lek ten jest stosowany w terapii skojarzonej z innymi lekami, takimi jak antagonisty receptorów endoteliny (ERA) oraz inhibitory fosfodiesterazy typu 5 (PDE-5), lub w monoterapii u pacjentów, którzy nie kwalifikują się do stosowania tych leków[1].
Dawkowanie
Dawkowanie leku Uptravi powinno być dostosowane indywidualnie do każdego pacjenta. Zalecana dawka początkowa wynosi 200 mikrogramów podawanych dwa razy na dobę, co oznacza, że pacjent powinien przyjmować lek rano i wieczorem. Dawka może być zwiększana w przyrostach o 200 mikrogramów podawanych dwa razy na dobę, zwykle w odstępach tygodniowych, aż do osiągnięcia największej tolerowanej dawki, która może wynosić do 1600 mikrogramów dwa razy na dobę[1].
Sposób podawania
Tabletki Uptravi należy przyjmować doustnie, popijając wodą. Zaleca się przyjmowanie leku z pokarmem, co może poprawić jego tolerancję. Ważne jest, aby pierwszą zwiększoną dawkę na początku każdej fazy przyjmowania większej dawki, należy przyjąć wieczorem. Tabletki nie powinny być dzielone ani kruszone, ponieważ otoczka tabletki chroni substancję czynną przed światłem[1].
Przeciwwskazania
Uptravi nie powinien być stosowany u pacjentów z:
- Nadwrażliwością na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą.
- Ciężką chorobą wieńcową lub niestabilną dławicą piersiową.
- Zawałem mięśnia sercowego w ciągu ostatnich 6 miesięcy.
- Niewyrównaną niewydolnością krążenia.
- Ciężkimi arytmiami.
- Zdarzeniami mózgowo-naczyniowymi w ciągu ostatnich 3 miesięcy.
- Wrodzonymi lub nabytymi wadami zastawkowymi z klinicznie istotnymi zaburzeniami czynności serca[1].
Działania niepożądane
Do najczęściej zgłaszanych działań niepożądanych należą:
- Ból głowy
- Biegunka
- Nudności i wymioty
- Ból szczęki
- Ból mięśni i stawów
- Nagłe zaczerwienienie twarzy
Większość tych działań niepożądanych ma łagodne lub umiarkowane nasilenie i zwykle ustępują po pewnym czasie. W przypadku wystąpienia działań niepożądanych, które są trudne do zniesienia, należy skonsultować się z lekarzem[1].
Słownik pojęć
- Tętnicze nadciśnienie płucne – stan, w którym ciśnienie krwi w tętnicach płucnych jest podwyższone, co może prowadzić do problemów z oddychaniem i niewydolności serca.
- Agonista receptora prostacykliny – substancja, która aktywuje receptory prostacykliny, co prowadzi do rozszerzenia naczyń krwionośnych i poprawy przepływu krwi.
- Dawkowanie – określenie ilości leku, która powinna być przyjmowana przez pacjenta w określonym czasie.
| Dawkowanie | Sposób podawania | Przeciwwskazania | Działania niepożądane |
|————|——————|——————|———————–|
| 200-1600 mcg dwa razy dziennie | Doustnie, z wodą | Nadwrażliwość, ciężka choroba wieńcowa | Ból głowy, biegunka, nudności |



















