Dawkowanie leku Trasylol: Szczegółowy przewodnik
Lek Trasylol, zawierający aprotyninę, jest stosowany w celu zmniejszenia utraty krwi podczas operacji serca. W artykule omówimy szczegółowo, jak i kiedy dawkować ten lek, aby zapewnić jego skuteczność i bezpieczeństwo.
Spis treści
- Dawkowanie dla dorosłych
- Dawkowanie dla dzieci
- Dawkowanie dla osób starszych
- Dawkowanie przy zaburzeniach nerkowych
- Dawkowanie przy zaburzeniach wątroby
- Sposób podawania
- Przedawkowanie
Dawkowanie dla dorosłych
Przed rozpoczęciem podawania pełnej dawki leku Trasylol, pacjentowi należy podać dawkę próbną wynoszącą 1 ml (10 000 KIU) na co najmniej 10 minut przed podaniem pozostałej dawki, aby sprawdzić, czy nie wystąpią reakcje alergiczne[1]. Jeśli nie zaobserwuje się działań niepożądanych, można podać dawkę terapeutyczną.
15 minut przed dawką próbną można podać antagonistów receptorów H1 i H2, aby zmniejszyć ryzyko reakcji alergicznych[1]. Dawkę nasycającą wynoszącą 1-2 milionów KIU podaje się w powolnym wstrzyknięciu lub wlewie dożylnym przez 20-30 minut po rozpoczęciu znieczulenia, przed nacięciem mostka[1]. Następnie 1-2 milionów KIU dodaje się do płynów wypełniających aparaturę do krążenia pozaustrojowego[1].
Dawkowanie dla dzieci
Bezpieczeństwo stosowania ani skuteczność aprotyniny u dzieci w wieku poniżej 18 lat nie zostały określone[1]. Dlatego lek Trasylol nie jest zalecany dla tej grupy wiekowej.
Dawkowanie dla osób starszych
Doświadczenie kliniczne nie wykazuje różnic w odpowiedzi na lek u pacjentów w podeszłym wieku. Dlatego nie ma specjalnych zaleceń dotyczących dostosowania dawki dla tej grupy pacjentów[1].
Dawkowanie przy zaburzeniach nerkowych
Dostępne dane z badań klinicznych wskazują, że nie ma konieczności dostosowania dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek[1]. Jednakże, u pacjentów ze stwierdzonymi wcześniej zaburzeniami czynności nerek lub z czynnikami ryzyka, zaleca się uważne rozważenie korzyści względem ryzyka przed podaniem aprotyniny[2].
Dawkowanie przy zaburzeniach wątroby
Brak danych dotyczących dawkowania u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby[1]. Dlatego nie ma specjalnych zaleceń dotyczących dostosowania dawki dla tej grupy pacjentów.
Sposób podawania
Aprotyninę należy podawać przez cewnik umieszczony w żyle centralnej. Nie należy korzystać z tego samego kanału do podawania innych produktów leczniczych[1]. W przypadku stosowania wielokanałowego cewnika do żyły centralnej nie jest wymagany oddzielny cewnik. Aprotyninę należy podawać wyłącznie pacjentom znajdującym się w pozycji leżącej i należy ją podawać powoli (maksymalnie 5-10 ml/min) we wstrzyknięciu dożylnym lub krótkiej infuzji dożylnej[1].
Przedawkowanie
Brak jest specyficznej odtrutki na przedawkowanie aprotyniny[1]. W razie przedawkowania należy zastosować leczenie objawowe i wspomagające.
Słownik pojęć
- Aprotynina – inhibitor proteazy o szerokim spektrum działania, stosowany w celu zmniejszenia utraty krwi podczas operacji serca.
- Antagoniści receptorów H1 i H2 – leki stosowane w celu zapobiegania objawom alergii.
- Krążenie pozaustrojowe – technika medyczna, w której krew pacjenta jest pompowana przez sztuczne urządzenie (płuco-serce) poza ciałem pacjenta.
| Dawkowanie dla dorosłych | 1-2 milionów KIU w powolnym wstrzyknięciu lub wlewie dożylnym, następnie 1-2 milionów KIU do płynów wypełniających aparaturę do krążenia pozaustrojowego |
| Dawkowanie dla dzieci | Nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności |
| Dawkowanie dla osób starszych | Nie ma specjalnych zaleceń dotyczących dostosowania dawki |
| Dawkowanie przy zaburzeniach nerkowych | Nie ma konieczności dostosowania dawki |
| Dawkowanie przy zaburzeniach wątroby | Brak danych dotyczących dawkowania |
| Sposób podawania | Przez cewnik umieszczony w żyle centralnej, powoli (maksymalnie 5-10 ml/min) |
| Przedawkowanie | Brak specyficznej odtrutki, leczenie objawowe i wspomagające |



















