Konsekwencje przedawkowania leku Torecan: Dawki, objawy i postępowanie
Lek Torecan, zawierający tietyloperazynę, jest stosowany w leczeniu nudności i wymiotów. Przedawkowanie tego leku może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych. W artykule omówimy, jakie dawki są uznawane za przedawkowanie oraz jakie objawy mogą wystąpić w wyniku przedawkowania.
Spis treści
- Dawki uznawane za przedawkowanie
- Objawy przedawkowania
- Postępowanie przy przedawkowaniu
- Słownik pojęć
Dawki uznawane za przedawkowanie
Zalecana dawka leku Torecan to 6,5 mg jeden do trzech razy na dobę. Przedawkowanie może wystąpić, gdy pacjent przyjmie więcej niż zalecane dawki, co może prowadzić do poważnych objawów zdrowotnych[1]. W przypadku wątpliwości co do dawki, zawsze należy skonsultować się z lekarzem lub farmaceutą[2].
Objawy przedawkowania
Objawy przedawkowania leku Torecan są podobne do objawów przedawkowania innych fenotiazyn i mogą obejmować:
- Suchość jamy ustnej – uczucie suchości w ustach, które może być nieprzyjemne i utrudniać mówienie oraz jedzenie[1].
- Zawroty głowy – uczucie wirowania lub braku równowagi, które może prowadzić do upadków[1].
- Splątanie – dezorientacja i trudności w myśleniu, które mogą wpływać na codzienne funkcjonowanie[1].
- Niedociśnienie ortostatyczne – spadek ciśnienia krwi przy wstawaniu, co może prowadzić do omdleń[1].
- Śpiączka – stan głębokiej nieświadomości, wymagający natychmiastowej interwencji medycznej[1].
- Brak odruchów – utrata reakcji na bodźce, co może wskazywać na poważne uszkodzenie układu nerwowego[1].
- Częstoskurcz – przyspieszone bicie serca, które może być niebezpieczne dla zdrowia[1].
- Depresja oddychania – spowolnienie lub zatrzymanie oddychania, wymagające natychmiastowej pomocy medycznej[1].
- Ostra dystonia – nagłe, mimowolne skurcze mięśni, które mogą być bolesne i utrudniać ruch[1].
- Drgawki – niekontrolowane skurcze mięśni, które mogą prowadzić do urazów[1].
- Pobudzenie – nadmierna aktywność i niepokój, które mogą być trudne do opanowania[1].
Postępowanie przy przedawkowaniu
W przypadku podejrzenia przedawkowania leku Torecan, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do najbliższego szpitala. Nie ma swoistego antidotum na przedawkowanie tietyloperazyny, dlatego leczenie polega na monitorowaniu funkcji życiowych i leczeniu objawowym[1]. Reakcje dystoniczne można leczyć lekami przeciwparkinsonowymi, drgawki – benzodiazepinami, a zapaść krążenia – środkami krwiozastępczymi i lekami obkurczającymi naczynia (nie wolno stosować adrenaliny, natomiast może być podana noradrenalina)[1].
Słownik pojęć
- Tietyloperazyna – substancja czynna leku Torecan, stosowana w leczeniu nudności i wymiotów.
- Fenotiazyny – grupa leków, do której należy tietyloperazyna, stosowana głównie jako leki przeciwwymiotne i przeciwpsychotyczne.
- Suchość jamy ustnej – uczucie suchości w ustach, które może być nieprzyjemne i utrudniać mówienie oraz jedzenie.
- Zawroty głowy – uczucie wirowania lub braku równowagi, które może prowadzić do upadków.
- Splątanie – dezorientacja i trudności w myśleniu, które mogą wpływać na codzienne funkcjonowanie.
- Niedociśnienie ortostatyczne – spadek ciśnienia krwi przy wstawaniu, co może prowadzić do omdleń.
- Śpiączka – stan głębokiej nieświadomości, wymagający natychmiastowej interwencji medycznej.
- Brak odruchów – utrata reakcji na bodźce, co może wskazywać na poważne uszkodzenie układu nerwowego.
- Częstoskurcz – przyspieszone bicie serca, które może być niebezpieczne dla zdrowia.
- Depresja oddychania – spowolnienie lub zatrzymanie oddychania, wymagające natychmiastowej pomocy medycznej.
- Ostra dystonia – nagłe, mimowolne skurcze mięśni, które mogą być bolesne i utrudniać ruch.
- Drgawki – niekontrolowane skurcze mięśni, które mogą prowadzić do urazów.
- Pobudzenie – nadmierna aktywność i niepokój, które mogą być trudne do opanowania.
Podsumowanie:
| Zalecana dawka | 6,5 mg jeden do trzech razy na dobę |
| Objawy przedawkowania | Suchość jamy ustnej, zawroty głowy, splątanie, niedociśnienie ortostatyczne, śpiączka, brak odruchów, częstoskurcz, depresja oddychania, ostra dystonia, drgawki, pobudzenie |
| Postępowanie | Monitorowanie funkcji życiowych, leczenie objawowe, leki przeciwparkinsonowe, benzodiazepiny, środki krwiozastępcze, noradrenalina |


















