Konsekwencje przedawkowania leku Tizagelan: dawki, objawy i postępowanie
Lek Tizagelan, zawierający substancję czynną tyzanidynę, jest stosowany w leczeniu skurczów mięśni spowodowanych różnymi schorzeniami. Przedawkowanie tego leku może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych. W artykule omówimy, jakie dawki są uznawane za przedawkowanie oraz jakie objawy mogą wystąpić w wyniku przedawkowania.
Spis treści
- Dawki uznawane za przedawkowanie
- Objawy przedawkowania
- Postępowanie przy przedawkowaniu
- Słownik pojęć
Dawki uznawane za przedawkowanie
Przedawkowanie leku Tizagelan może wystąpić, gdy pacjent przyjmie dawkę znacznie wyższą niż zalecana. Zalecane dawki dla dorosłych to:
- Skurcze mięśni spowodowane schorzeniami kręgosłupa lub operacjami: 2-4 mg trzy razy na dobę, z możliwością dodatkowej dawki 2-4 mg w ciężkich przypadkach[1].
- Skurcze mięśni spowodowane zaburzeniami układu nerwowego: początkowa dawka 2 mg trzy razy na dobę, stopniowo zwiększana do 12-24 mg na dobę, podzielona na 3-4 dawki. Maksymalna dawka dobowa to 36 mg[1].
Przyjęcie dawki znacznie przekraczającej te wartości, na przykład 400 mg, może prowadzić do przedawkowania[1].
Objawy przedawkowania
Objawy przedawkowania leku Tizagelan mogą być różnorodne i obejmować:
- Nudności i wymioty – mogą wystąpić jako pierwsze objawy przedawkowania[1].
- Niskie ciśnienie krwi (niedociśnienie tętnicze) – może prowadzić do zawrotów głowy i omdleń[1].
- Bradykardia – spowolnienie rytmu serca[1].
- Wydłużenie odstępu QT – może prowadzić do poważnych zaburzeń rytmu serca[1].
- Zawroty głowy i zwężenie źrenic – mogą wystąpić jako objawy neurologiczne[1].
- Zespół zaburzeń oddechowych – trudności w oddychaniu[1].
- Śpiączka – w skrajnych przypadkach[1].
- Niepokój ruchowy i senność – mogą wystąpić jako objawy neurologiczne[1].
Postępowanie przy przedawkowaniu
W przypadku podejrzenia przedawkowania leku Tizagelan, należy natychmiast skontaktować się z oddziałem ratunkowym najbliższego szpitala lub z lekarzem. Postępowanie obejmuje:
- Leczenie podtrzymujące – monitorowanie stanu pacjenta i podtrzymywanie funkcji życiowych[1].
- Płukanie żołądka – w celu usunięcia niestrawionej substancji z przewodu pokarmowego[1].
- Podawanie węgla aktywowanego – wielokrotne podawanie dużych dawek węgla aktywowanego[1].
- Nawodnienie pacjenta – wymuszona diureza może przyspieszyć eliminację tyzanidyny[1].
- Leczenie objawowe – w zależności od występujących objawów[1].
Słownik pojęć
- Tyzanidyna – substancja czynna leku Tizagelan, stosowana w leczeniu skurczów mięśni.
- Niedociśnienie tętnicze – niskie ciśnienie krwi, które może prowadzić do zawrotów głowy i omdleń.
- Bradykardia – spowolnienie rytmu serca.
- Wydłużenie odstępu QT – zaburzenie rytmu serca, które może prowadzić do poważnych problemów zdrowotnych.
- Zespół zaburzeń oddechowych – trudności w oddychaniu.
- Śpiączka – stan głębokiej nieświadomości, w którym pacjent nie reaguje na bodźce zewnętrzne.
- Niepokój ruchowy – stan, w którym pacjent odczuwa wewnętrzny niepokój i ma trudności z utrzymaniem spokoju.
| Przedawkowanie | Przyjęcie dawki znacznie wyższej niż zalecana, np. 400 mg |
| Objawy | Nudności, wymioty, niskie ciśnienie krwi, bradykardia, wydłużenie odstępu QT, zawroty głowy, zwężenie źrenic, zespół zaburzeń oddechowych, śpiączka, niepokój ruchowy, senność |
| Postępowanie | Leczenie podtrzymujące, płukanie żołądka, podawanie węgla aktywowanego, nawodnienie pacjenta, leczenie objawowe |



















