Dawkowanie leku Titlodine: Jak i kiedy stosować lek?
Lek Titlodine jest stosowany w leczeniu objawów zespołu pęcherza nadreaktywnego. W artykule szczegółowo omówimy dawkowanie leku, sposób jego przyjmowania oraz ważne informacje, które pacjent powinien znać przed rozpoczęciem terapii.
Spis treści
- Dawkowanie dla dorosłych
- Dawkowanie dla dzieci
- Sposób podawania
- Przeciwwskazania
- Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
- Słownik pojęć
- Materiały źródłowe
Dawkowanie dla dorosłych
Zalecana dawka leku Titlodine dla dorosłych, w tym osób w podeszłym wieku, wynosi 4 mg raz na dobę. W przypadku pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby lub ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (GFR ≤30 ml/min), zalecana dawka wynosi 2 mg raz na dobę[1]. Jeśli wystąpią uciążliwe działania niepożądane, dawka może zostać zmniejszona z 4 mg do 2 mg raz na dobę[1].
Dawkowanie dla dzieci
Skuteczność stosowania tolterodyny u dzieci nie została wykazana, dlatego stosowanie leku Titlodine u dzieci nie jest wskazane[1]. W badaniach klinicznych nie stwierdzono znaczących różnic pomiędzy grupami pacjentów pediatrycznych przyjmujących tolterodynę i placebo[1].
Sposób podawania
Kapsułki o przedłużonym uwalnianiu, twarde mogą być przyjmowane z pokarmem lub bez i muszą być połknięte w całości. Nie należy rozgryzać kapsułek[1]. Lek Titlodine może być stosowany przed, po lub w trakcie posiłku[2].
Przeciwwskazania
Tolterodyna jest przeciwwskazana u pacjentów, u których występuje[1]:
- nadwrażliwość na substancję czynną lub którąkolwiek substancję pomocniczą
- zatrzymanie moczu
- niewyrównana jaskra z wąskim kątem przesączania
- miastenia rzekomoporaźna
- ciężkie wrzodziejące zapalenie okrężnicy
- toksyczne rozszerzenie okrężnicy
Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Należy zachować ostrożność stosując tolterodynę u pacjentów, u których występuje[1]:
- istotna przeszkoda podpęcherzowa z ryzykiem zatrzymania moczu
- choroby przebiegające z niedrożnością przewodu pokarmowego
- niewydolność nerek
- choroby wątroby
- neuropatia autonomiczna
- przepuklina rozworu przełykowego
- ryzyko wystąpienia osłabionej motoryki przewodu pokarmowego
Przed rozpoczęciem leczenia należy rozważyć organiczne przyczyny występowania parcia i częstomoczu[1]. Lek Titlodine zawiera laktozę jednowodną, dlatego nie powinien być stosowany u pacjentów z rzadko występującą dziedziczną nietolerancją galaktozy, brakiem laktazy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy[1].
Słownik pojęć
- GFR – Wskaźnik filtracji kłębuszkowej, który ocenia funkcję nerek.
- Neuropatia autonomiczna – Uszkodzenie nerwów autonomicznych, które kontrolują funkcje narządów wewnętrznych.
- Miastenia rzekomoporaźna – Choroba autoimmunologiczna, która powoduje osłabienie mięśni.
- QTc – Skorygowany odstęp QT, który jest miarą czasu trwania repolaryzacji komór serca.
- Hipokalemia – Niskie stężenie potasu we krwi.
- Hipomagnezemia – Niskie stężenie magnezu we krwi.
- Hipokalcemia – Niskie stężenie wapnia we krwi.
Materiały źródłowe
| Dawkowanie dla dorosłych | 4 mg raz na dobę, 2 mg raz na dobę w przypadku zaburzeń czynności wątroby lub nerek |
| Dawkowanie dla dzieci | Nie zaleca się stosowania |
| Sposób podawania | Połknąć w całości, można przyjmować z pokarmem lub bez |
| Przeciwwskazania | Nadwrażliwość, zatrzymanie moczu, niewyrównana jaskra, miastenia, wrzodziejące zapalenie okrężnicy, toksyczne rozszerzenie okrężnicy |
| Specjalne ostrzeżenia | Przeszkoda podpęcherzowa, choroby przewodu pokarmowego, niewydolność nerek, choroby wątroby, neuropatia autonomiczna, przepuklina rozworu przełykowego, osłabiona motoryka przewodu pokarmowego |


















