Thiocodin: Wskazania do stosowania i leczenie schorzeń

Thiocodin to lek stosowany w leczeniu suchego, uporczywego kaszlu bez odkrztuszania wydzieliny. Zawiera dwie substancje czynne: kodeiny fosforan półwodny oraz sulfogwajakol, które działają przeciwkaszlowo i wykrztuśnie. W artykule omówimy wskazania do stosowania leku, przeciwwskazania oraz możliwe działania niepożądane.

Spis treści

• Wskazania do stosowania
• Przeciwwskazania
• Środki ostrożności
• Działania niepożądane
• Słownik pojęć

Wskazania do stosowania

Thiocodin jest wskazany do leczenia suchego, uporczywego kaszlu bez odkrztuszania wydzieliny. Lek ten działa poprzez hamowanie odruchu kaszlowego oraz ułatwianie przemieszczania się upłynnionej wydzieliny w drogach oddechowych i jej odkrztuszanie^[1][2].

Przeciwwskazania

Thiocodin nie powinien być stosowany w następujących przypadkach^[1][2]:

• Nadwrażliwość na kodeiny fosforan półwodny, sulfogwajakol lub inne składniki leku.
• Astma oskrzelowa – choroba charakteryzująca się przewlekłym zapaleniem dróg oddechowych.
• Niewydolność oddechowa – trudności w oddychaniu, np. spłycenie oddechu.
• Stan śpiączki – głęboka utrata przytomności.
• Mukowiscydoza – genetyczna choroba polegająca na wytwarzaniu nadmiernie lepkiego śluzu.
• Rozstrzenie oskrzeli – przewlekłe zapalenie oskrzeli objawiające się kaszlem z odpluwaniem dużej ilości wydzieliny.
• Uzależnienie od alkoholu lub opioidów (morfiny, heroiny).
• Wiek poniżej 12 lat – ze względu na zwiększone ryzyko ciężkich działań niepożądanych.
• Bardzo szybki metabolizm kodeiny do morfiny – co może prowadzić do toksyczności opioidów.
• Ciąża i karmienie piersią – ze względu na ryzyko zatrucia dziecka morfiną.
• Odkrztuszanie wydzieliny – lek hamuje odruch kaszlowy, co może prowadzić do nadmiernego zalegania wydzieliny.
• Stosowanie inhibitorów monoaminooksydazy – oraz w okresie 14 dni po ich odstawieniu.

Środki ostrożności

Przed rozpoczęciem przyjmowania leku Thiocodin należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą w następujących przypadkach^[1][2]:

• Zaburzenia czynności układu oddechowego – trudności w oddychaniu, np. oddech płytki, wolniejszy, nieregularny.
• Zmniejszona objętość krwi – co może wpływać na działanie leku.
• Zwiększone ciśnienie wewnątrzczaszkowe lub urazy głowy – kodeina może zwiększać ciśnienie wewnątrzczaszkowe.
• Niewydolność nerek – zaburzenia czynności nerek mogą wpływać na metabolizm leku.
• Zaburzenia czynności wątroby – mogą wpływać na metabolizm leku.
• Nadciśnienie tętnicze – wysokie ciśnienie krwi.
• Cukrzyca – choroba metaboliczna charakteryzująca się podwyższonym poziomem glukozy we krwi.
• Choroby naczyń obwodowych – np. zakrzepowo-zarostowe zapalenie tętnic.
• Niedoczynność tarczycy – zmniejszona produkcja hormonów tarczycy.
• Niedoczynność kory nadnerczy – zmniejszona produkcja hormonów nadnerczy.
• Jaskra – uszkodzenie nerwu wzrokowego i siatkówki prowadzące do pogorszenia lub utraty wzroku.
• Zapalenie lub niedrożność jelit – np. krwawe biegunki w przebiegu rzekomobłoniastego zapalenia jelit.
• Choroby dróg żółciowych – np. kamica żółciowa, kodeina może wywołać napad kolki żółciowej.
• Rozrost gruczołu krokowego – utrudniony odpływ moczu.
• Kamicę moczową – kodeina może wywołać napad kolki nerkowej.
• Wiek powyżej 65 lat – zwiększone ryzyko działań niepożądanych.
• Stosowanie innych leków zawierających kodeinę – ryzyko przedawkowania kodeiny.

Działania niepożądane

Jak każdy lek, Thiocodin może powodować działania niepożądane. Bardzo częste działania niepożądane (występujące częściej niż u 1 na 10 pacjentów) to^[1][2]:

• Nudności i wymioty
• Zaparcia
• Zawroty głowy
• Uspokojenie

Niezbyt częste działania niepożądane (występujące rzadziej niż u 1 na 100 pacjentów) to^[1][2]:

• Reakcje uczuleniowe – świąd, pokrzywka, wysypka, wypryski skórne.
• Nagłe zmiany nastroju – nadmierna radość lub smutek.
• Zaburzenia oddychania – zmniejszenie częstości oddychania oraz płytki, nieregularny oddech.
• Skurcz oskrzeli
• Kołatanie serca
• Spadek ciśnienia tętniczego i omdlenia
• Senność
• Zwężenie źrenic
• Zatrzymanie moczu
• Bóle głowy
• Ostry ból brzucha – dotyczy głównie pacjentów po usunięciu pęcherzyka żółciowego.
• Zmniejszenie apetytu
• Nadmierna potliwość
• Omamy – spostrzeganie nieistniejących przedmiotów.
• Zaburzenia widzenia i słuchu
• Podrażnienie błony śluzowej przewodu pokarmowego – bóle żołądka po zażyciu dużych dawek leku.

Słownik pojęć

• Astma oskrzelowa – choroba charakteryzująca się przewlekłym zapaleniem dróg oddechowych.
• Niewydolność oddechowa – trudności w oddychaniu, np. spłycenie oddechu.
• Mukowiscydoza – genetyczna choroba polegająca na wytwarzaniu nadmiernie lepkiego śluzu.
• Rozstrzenie oskrzeli – przewlekłe zapalenie oskrzeli objawiające się kaszlem z odpluwaniem dużej ilości wydzieliny.
• Jaskra – uszkodzenie nerwu wzrokowego i siatkówki prowadzące do pogorszenia lub utraty wzroku.
• Kodeina – pochodna morfiny o działaniu przeciwkaszlowym.
• Sulfogwajakol – lek wykrztuśny, ułatwiający przemieszczanie upłynnionej wydzieliny w drogach oddechowych.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku