Jak prawidłowo dawkować lek Tarcefoksym?
Tarcefoksym to antybiotyk z grupy cefalosporyn, stosowany w leczeniu ciężkich zakażeń bakteryjnych. W artykule omówimy szczegółowo dawkowanie tego leku, w zależności od rodzaju zakażenia, wieku pacjenta oraz innych czynników.
Spis treści
- Wskazania do stosowania
- Dawkowanie u dorosłych
- Dawkowanie u dzieci
- Dawkowanie u seniorów
- Dawkowanie u pacjentów z niewydolnością nerek
- Czas leczenia
- Sposób podawania
- Słownik pojęć
- Podsumowanie
Wskazania do stosowania
Tarcefoksym jest wskazany w leczeniu ciężkich zakażeń wywołanych przez bakterie wrażliwe na cefotaksym. Do takich zakażeń należą:
- Zakażenia dolnych dróg oddechowych: ostre i przewlekłe zapalenie oskrzeli, bakteryjne zapalenie płuc, ropień płuc[1].
- Zakażenia dróg moczowych: ostre i przewlekłe odmiedniczkowe zapalenie nerek, zapalenie pęcherza, bezobjawowy bakteriomocz[1].
- Niepowikłana rzeżączka: w przypadku uczulenia na penicyliny lub oporności[1].
- Zakażenia w położnictwie i ginekologii[1].
- Zakażenia narządów jamy brzusznej: np. zakażenie otrzewnej[1].
- Zakażenia skóry i tkanek miękkich: np. zapalenie tkanki łącznej, zakażenie ran[1].
- Zakażenia kości i szpiku: np. zapalenie szpiku, septyczne zapalenie stawów[1].
- Zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych[1].
- Zapobieganie zakażeniom przed zabiegami chirurgicznymi: szczególnie w obrębie jamy brzusznej, przewodu pokarmowego, dróg moczowo-płciowych, podczas cesarskiego cięcia[1].
Dawkowanie u dorosłych
Dawkowanie leku Tarcefoksym u dorosłych zależy od rodzaju i ciężkości zakażenia:
- Zakażenia niepowikłane: 1 g co 12 godzin[1].
- Zakażenia średnio-ciężkie: 2 g co 12 godzin[1].
- Zakażenia ciężkie (np. posocznica): 2 g co 6 do 8 godzin[1].
- Zakażenia zagrażające życiu: dawki mogą być zwiększone do 2 g co 4 godziny (maksymalnie 12 g na dobę)[1].
- Rzeżączka niepowikłana: 1 g jednorazowo[1].
- Zapobiegawczo przed zabiegiem chirurgicznym: 1 g dożylnie lub domięśniowo 90 do 30 minut przed zabiegiem[1].
- Cięcie cesarskie: pierwszą dawkę 1 g podaje się jak najszybciej po zaciśnięciu pępowiny, a następnie tę samą dawkę podaje się dożylnie lub domięśniowo po 6 i 12 godzinach[1].
Dawkowanie u dzieci
Dawkowanie leku Tarcefoksym u dzieci zależy od wieku i masy ciała dziecka:
- Noworodki: 50 mg/kg masy ciała na dobę domięśniowo lub dożylnie w 2 do 4 dawkach podzielonych. W ciężkich zakażeniach można podawać 150 do 200 mg/kg masy ciała na dobę, w dawkach podzielonych[1].
- Niemowlęta i dzieci: 100 do 150 mg/kg masy ciała na dobę domięśniowo lub dożylnie w 2 do 4 dawkach podzielonych. W ciężkich zakażeniach dobową dawkę leku można zwiększyć do 200 mg/kg masy ciała[1].
- Dzieci w wieku powyżej 12 lat (o masie ciała powyżej 50 kg): dawkowanie jak u dorosłych[1].
Dawkowanie u seniorów
U osób w podeszłym wieku leczenie należy prowadzić według ściśle ustalonego dawkowania. U seniorów z zaburzoną czynnością nerek konieczna jest modyfikacja dawki[1].
Dawkowanie u pacjentów z niewydolnością nerek
U pacjentów z niewydolnością nerek dawkowanie cefotaksymu należy dostosować do klirensu kreatyniny. Jeśli klirens kreatyniny jest mniejszy niż 20 ml/min/1,73 m², dawkę należy zmniejszyć o połowę[1]. Nie jest konieczne wydłużanie odstępów między poszczególnymi dawkami.
Czas leczenia
Czas leczenia zależy od ciężkości i rodzaju zakażenia. Po ustąpieniu objawów klinicznych lek należy podawać jeszcze przez 2 do 3 dni. W przypadku zakażeń spowodowanych szczepami paciorkowców β-hemolizujących grupy A, leczenie nie powinno trwać krócej niż 10 dni[1].
Sposób podawania
Tarcefoksym można podawać domięśniowo lub dożylnie:
- Podanie domięśniowe: Dawki przekraczające 1 g zaleca się wstrzykiwać w dwa różne miejsca. W celu zmniejszenia bólu lek należy wstrzykiwać w duże grupy mięśni[1].
- Podanie dożylne: Zalecane jest w ciężkich zakażeniach (posocznica, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych) oraz u pacjentów w stanach zagrażających życiu. Lek dożylnie należy wstrzykiwać powoli w ciągu 3 do 5 minut lub podawać w infuzji przez 20 do 60 minut[1].
Słownik pojęć
- Antybiotyk – Lek stosowany do zwalczania zakażeń bakteryjnych.
- Cefalosporyny – Grupa antybiotyków beta-laktamowych, stosowanych w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych.
- Posocznica – Ciężka infekcja krwi, która może prowadzić do sepsy.
- Zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych – Zapalenie błon otaczających mózg i rdzeń kręgowy.
- Klirens kreatyniny – Wskaźnik używany do oceny funkcji nerek.
Podsumowanie
| Wskazania | Zakażenia dolnych dróg oddechowych, dróg moczowych, rzeżączka, zakażenia w położnictwie i ginekologii, zakażenia narządów jamy brzusznej, skóry i tkanek miękkich, kości i szpiku, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapobieganie zakażeniom przed zabiegami chirurgicznymi. |
| Dawkowanie u dorosłych | 1-2 g co 12 godzin, w ciężkich zakażeniach do 2 g co 4 godziny. |
| Dawkowanie u dzieci | 50-200 mg/kg masy ciała na dobę w dawkach podzielonych. |
| Dawkowanie u seniorów | Według ściśle ustalonego dawkowania, modyfikacja dawki w przypadku zaburzeń czynności nerek. |
| Dawkowanie u pacjentów z niewydolnością nerek | Dostosowanie dawki do klirensu kreatyniny, zmniejszenie dawki o połowę przy klirensie mniejszym niż 20 ml/min/1,73 m². |
| Czas leczenia | W zależności od ciężkości i rodzaju zakażenia, zazwyczaj 2-3 dni po ustąpieniu objawów klinicznych. |
| Sposób podawania | Domięśniowo lub dożylnie, w zależności od ciężkości zakażenia. |



















