Konsekwencje przedawkowania leku Tacrolimus Stada

Spis treści

• Wstęp
• Dawki i przedawkowanie
• Objawy przedawkowania
• Postępowanie przy przedawkowaniu
• Słownik pojęć
• Materiały źródłowe

Wstęp

Tacrolimus Stada jest lekiem immunosupresyjnym stosowanym głównie w celu zapobiegania odrzuceniu przeszczepionych narządów, takich jak nerki czy wątroba. Lek ten działa poprzez hamowanie odpowiedzi immunologicznej organizmu, co jest kluczowe dla przyjęcia przeszczepionego narządu^[1]. Jednakże, jak każdy lek, Tacrolimus Stada może być niebezpieczny w przypadku przedawkowania.

Dawki i przedawkowanie

Standardowe dawki Tacrolimus Stada są ustalane indywidualnie przez lekarza na podstawie masy ciała pacjenta oraz rodzaju przeszczepionego narządu. Zazwyczaj dawki początkowe wynoszą od 0,10 mg/kg mc./dobę do 0,30 mg/kg mc./dobę^[2]. Przedawkowanie może wystąpić, gdy pacjent przyjmie większą ilość leku niż zalecana przez lekarza.

Objawy przedawkowania

Objawy przedawkowania Tacrolimus Stada mogą być różnorodne i obejmować:

• Drżenia mięśniowe – niekontrolowane drżenie mięśni, które może być uciążliwe i niepokojące^[1].
• Bóle głowy – intensywne bóle głowy, które mogą być trudne do zniesienia^[1].
• Nudności i wymioty – uczucie mdłości i wymioty, które mogą prowadzić do odwodnienia^[1].
• Zakażenia – zwiększone ryzyko infekcji z powodu osłabienia układu immunologicznego^[1].
• Pokrzywka – reakcje skórne, takie jak wysypka i swędzenie^[1].
• Letarg – uczucie skrajnego zmęczenia i osłabienia^[1].
• Zwiększenie stężenia azotu mocznikowego we krwi – może wskazywać na problemy z nerkami^[1].
• Zwiększenie stężenia kreatyniny w surowicy – również może wskazywać na problemy z nerkami^[1].
• Zwiększenie aktywności aminotransferazy alaninowej – może wskazywać na uszkodzenie wątroby^[1].

Postępowanie przy przedawkowaniu

W przypadku podejrzenia przedawkowania Tacrolimus Stada, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub udać się do najbliższego szpitala. Brak swoistego antidotum dla takrolimusu, dlatego leczenie polega na ogólnym postępowaniu podtrzymującym czynności organizmu i leczeniu objawowym^[1]. W niektórych przypadkach może być konieczne płukanie żołądka lub podanie adsorbentów, takich jak węgiel aktywowany^[1].

Słownik pojęć

• Immunosupresja – stan, w którym układ odpornościowy jest osłabiony, co zmniejsza jego zdolność do zwalczania infekcji i chorób.
• Drżenia mięśniowe – niekontrolowane, rytmiczne skurcze mięśni.
• Azot mocznikowy we krwi – wskaźnik funkcji nerek, który może być podwyższony w przypadku ich uszkodzenia.
• Kreatynina – produkt przemiany materii, którego stężenie we krwi jest wskaźnikiem funkcji nerek.
• Aminotransferaza alaninowa (ALT) – enzym wątrobowy, którego podwyższone stężenie może wskazywać na uszkodzenie wątroby.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku