Konsekwencje przedawkowania leku Streptomycinum TZF
Spis treści
- Wstęp
- Dawki i przedawkowanie
- Objawy przedawkowania
- Postępowanie przy przedawkowaniu
- Słownik pojęć
- Podsumowanie
Wstęp
Lek Streptomycinum TZF jest antybiotykiem aminoglikozydowym stosowanym w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych, w tym gruźlicy i innych poważnych infekcji. Przedawkowanie tego leku może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, dlatego ważne jest, aby znać zalecane dawki oraz objawy przedawkowania[1][2].
Dawki i przedawkowanie
Zalecane dawki Streptomycinum TZF różnią się w zależności od rodzaju zakażenia, wieku pacjenta oraz jego stanu zdrowia. Przedawkowanie może wystąpić, gdy dawki przekraczają zalecane limity[1][2].
- Gruźlica: Dorośli: 15 mg/kg mc./dobę, maks. 1 g; Dzieci: 20-40 mg/kg mc./dobę, maks. 1 g.
- Zakażenia niegruźlicze: Dorośli: 1-2 g na dobę w dawkach podzielonych przez 3-7 dni; Dzieci: 20-40 mg/kg mc./dobę, maks. 1 g/dobę.
- Tularemia: 1-2 g na dobę w dawkach podzielonych przez 7-14 dni.
- Dżuma: 2 g na dobę w 2 dawkach podzielonych przez co najmniej 10 dni.
- Zapalenie wsierdzia: Wywołane przez paciorkowce: 1 g 2 razy na dobę przez 2 tygodnie; Wywołane przez enterokoki: 1 g 2 razy na dobę przez 2 tygodnie, następnie 500 mg 2 razy na dobę przez 4 tygodnie.
Objawy przedawkowania
Przedawkowanie Streptomycinum TZF może prowadzić do różnych objawów, które mogą być poważne i wymagają natychmiastowej interwencji medycznej[1][2].
- Zaburzenia słuchu: Szumy uszne, ból w uchu, zaburzenia słuchu.
- Reakcje alergiczne: Obrzęk twarzy lub gardła, trudności w oddychaniu, mówieniu i połykaniu, silne zawroty głowy.
- Problemy skórne: Swędzące, złuszczające wysypki skórne, pęcherze, bolesność oczu, jamy ustnej lub narządów płciowych.
- Problemy neurologiczne: Uczucie kłucia, mrowienia twarzy lub kończyn, drętwienie kończyn, zapalenie nerwu wzrokowego.
- Problemy żołądkowo-jelitowe: Nudności, wymioty, zaburzenia równowagi.
- Problemy mięśniowe: Osłabienie mięśni.
- Problemy nerkowe: Zaburzenia czynności nerek, zwiększenie stężenia kreatyniny i azotu mocznikowego we krwi.
- Problemy w miejscu wstrzyknięcia: Ból i podrażnienie w miejscu wstrzyknięcia.
Postępowanie przy przedawkowaniu
W przypadku podejrzenia przedawkowania Streptomycinum TZF, należy natychmiast odstawić lek i skontaktować się z lekarzem. Leczenie objawowe może obejmować[1][2]:
- Monitorowanie funkcji nerek: Regularne badania stężenia kreatyniny i azotu mocznikowego we krwi.
- Monitorowanie słuchu: Badania słuchu (próba kaloryczna, test audiometryczny) przed rozpoczęciem leczenia i okresowo podczas kuracji.
- Alkalizacja moczu: Może zapobiec podrażnieniu nerek lub zminimalizować je.
- Interwencje medyczne: W przypadku ciężkich reakcji alergicznych lub innych poważnych objawów, natychmiastowa interwencja medyczna jest konieczna.
Słownik pojęć
- Streptomycinum TZF – Antybiotyk aminoglikozydowy stosowany w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych.
- Gruźlica – Choroba zakaźna wywołana przez prątki Mycobacterium tuberculosis.
- Tularemia – Choroba zakaźna wywołana przez bakterie Francisella tularensis.
- Dżuma – Poważna choroba zakaźna wywołana przez bakterie Yersinia pestis.
- Zapalenie wsierdzia – Zapalenie wewnętrznej warstwy serca, często wywołane przez bakterie.
- Próba kaloryczna – Test diagnostyczny oceniający funkcję błędnika w uchu wewnętrznym.
- Test audiometryczny – Badanie słuchu oceniające zdolność do słyszenia różnych dźwięków.
- Kreatynina – Produkt przemiany materii, którego stężenie we krwi jest wskaźnikiem funkcji nerek.
- Azot mocznikowy – Produkt przemiany białek, którego stężenie we krwi jest wskaźnikiem funkcji nerek.
- Alkalizacja moczu – Proces zwiększania pH moczu, aby zapobiec podrażnieniu nerek.
Podsumowanie
Przedawkowanie Streptomycinum TZF może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, w tym zaburzeń słuchu, reakcji alergicznych, problemów skórnych, neurologicznych, żołądkowo-jelitowych, mięśniowych, nerkowych oraz bólu i podrażnienia w miejscu wstrzyknięcia. Ważne jest, aby znać zalecane dawki oraz objawy przedawkowania i natychmiast skontaktować się z lekarzem w przypadku podejrzenia przedawkowania[1][2].
| Gruźlica | Dorośli: 15 mg/kg mc./dobę, maks. 1 g; Dzieci: 20-40 mg/kg mc./dobę, maks. 1 g |
| Zakażenia niegruźlicze | Dorośli: 1-2 g na dobę w dawkach podzielonych przez 3-7 dni; Dzieci: 20-40 mg/kg mc./dobę, maks. 1 g/dobę |
| Tularemia | 1-2 g na dobę w dawkach podzielonych przez 7-14 dni |
| Dżuma | 2 g na dobę w 2 dawkach podzielonych przez co najmniej 10 dni |
| Zapalenie wsierdzia | Wywołane przez paciorkowce: 1 g 2 razy na dobę przez 2 tygodnie; Wywołane przez enterokoki: 1 g 2 razy na dobę przez 2 tygodnie, następnie 500 mg 2 razy na dobę przez 4 tygodnie |



















