Jak prawidłowo dawkować lek Segan?

W artykule omówimy szczegółowo dawkowanie leku Segan, który jest stosowany w leczeniu choroby Parkinsona. Przedstawimy zalecenia dotyczące dawkowania, przeciwwskazania oraz interakcje z innymi lekami. Informacje te są oparte na dokumentach “Charakterystyka produktu leczniczego” oraz “Ulotka leku”.

Spis treści

• Wstęp
• Dawkowanie leku Segan
• Przeciwwskazania
• Interakcje z innymi lekami
• Działania niepożądane
• Słownik pojęć
• Podsumowanie

Wstęp

Lek Segan zawiera selegilinę, która jest inhibitorem monoaminooksydazy typu B (MAO-B). Jest stosowany w leczeniu choroby Parkinsona, zarówno w monoterapii, jak i w połączeniu z lewodopą. Selegilina hamuje rozkład dopaminy, co zwiększa jej stężenie w mózgu i pomaga w łagodzeniu objawów choroby Parkinsona^[1][2].

Dawkowanie leku Segan

Zalecana dawka dobowa leku Segan wynosi od 5 mg do 10 mg na dobę. Lek można podawać jednorazowo rano lub w dwóch dawkach podzielonych rano i w południe^[1][2].

• Monoterapia: W monoterapii, zalecana dawka wynosi 5 mg raz na dobę, rano. Jeśli brak odpowiedniej reakcji, dawkę można zwiększyć do 10 mg na dobę.
• Leczenie skojarzone z lewodopą: Początkowa dawka selegiliny wynosi 5 mg raz na dobę, rano. W przypadku braku odpowiedniej reakcji, dawkę można zwiększyć do 10 mg na dobę, podawaną jednorazowo rano lub w dwóch dawkach podzielonych rano i w południe. Po 2-3 dniach leczenia należy spróbować zmniejszyć dawkę lewodopy o 10-30%^[1][2].
• Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby: Brak danych dotyczących konieczności modyfikowania dawkowania u pacjentów z łagodnymi zaburzeniami czynności nerek lub wątroby^[1][2].

Przeciwwskazania

Leku Segan nie należy stosować w następujących przypadkach^[1][2]:

• Nadwrażliwość na selegilinę lub którykolwiek z pozostałych składników leku.
• Zespoły pozapiramidowe niezwiązane z niedoborem dopaminy (np. pląsawica Huntingtona, drżenie samoistne).
• Stosowanie u pacjentów przyjmujących agonistów serotoniny (np. sumatryptan, naratryptan, zolmitryptan, ryzatryptan).
• Czynna choroba wrzodowa żołądka lub dwunastnicy.
• Ostra niewydolność wątroby lub nerek.
• Jednoczesne stosowanie z opioidami zwiększającymi przekaźnictwo serotoninergiczne (np. petydyna, tramadol, dekstrometorfan, fentanyl, metadon), trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi, lekami z grupy selektywnych inhibitorów zwrotnego wychwytu serotoniny (SSRI) (np. fluoksetyna, sertralina, paroksetyna, citalopram, escitalopram), lekami z grupy inhibitorów zwrotnego wychwytu serotoniny i noradrenaliny (SNRI) (wenlafaksyna), sympatykomimetykami, inhibitorami monoaminooksydazy (np. linezolid).
• Dermatozy o nieustalonej etiologii (lek może pobudzić rozwój czerniaka złośliwego).

Interakcje z innymi lekami

Selegilina może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, co może prowadzić do poważnych działań niepożądanych. Należy unikać jednoczesnego stosowania selegiliny z^[1][2]:

• Sympatykomimetykami (np. efedryna) ze względu na ryzyko nadciśnienia.
• Petydyną i innymi opioidami (np. tramadol, fentanyl, metadon) ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego.
• Selektywnymi inhibitorami zwrotnego wychwytu serotoniny (SSRI) i inhibitorami zwrotnego wychwytu serotoniny i noradrenaliny (SNRI) (np. fluoksetyna, sertralina, paroksetyna, wenlafaksyna) ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego.
• Trójpierścieniowymi lekami przeciwdepresyjnymi (np. imipramina) ze względu na ryzyko zespołu serotoninowego.
• Inhibitorami MAO (np. moklobemid) ze względu na ryzyko zaburzeń ze strony ośrodkowego układu nerwowego oraz układu sercowo-naczyniowego.

Działania niepożądane

Podczas stosowania leku Segan mogą wystąpić różne działania niepożądane. Najczęściej występujące to^[1][2]:

• Bardzo często: zapalenie błony śluzowej jamy ustnej.
• Często: zaburzenia snu, bezsenność, omamy, splątanie, depresja, zaburzenia ruchowe (np. dyskinezje, akinezja, bradykinezja), zawroty głowy, bóle głowy, zaburzenia równowagi, drżenia, bradykardia, niedociśnienie tętnicze, nadciśnienie tętnicze, przekrwienie błony śluzowej nosa, ból gardła, nudności, zaparcia, biegunka, owrzodzenie jamy ustnej, zwiększona potliwość, ból stawów, ból pleców, kurcze mięśni, zmęczenie, niewielkie zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych w surowicy, upadki.
• Niezbyt często: zapalenie gardła, zmniejszenie liczby białych krwinek i płytek krwi, utrata apetytu, niezwykłe sny, pobudzenie, lęk, psychozy, zmiany nastroju, łagodne, przejściowe zaburzenia snu, niewyraźne widzenie, częstoskurcz nadkomorowy, zaburzenia rytmu serca, kołatanie serca, dławica piersiowa, zmniejszenie ciśnienia krwi podczas zmiany pozycji ciała, duszność, suchość w jamie ustnej, przemijające zwiększenie aktywności aminotransferazy alaninowej (AlAT), wypadanie włosów, wykwity skórne, miopatia, ból w klatce piersiowej, drażliwość, obrzęk stawu skokowego.
• Rzadko: niepokój, podniecenie, obniżone napięcie posturalne, reakcje skórne, zaburzenia w oddawaniu moczu.
• Częstość nieznana: nadpobudliwość seksualna, zatrzymanie moczu.

Słownik pojęć

• Selegilina – Substancja czynna leku Segan, inhibitor MAO-B, stosowany w leczeniu choroby Parkinsona.
• Monoaminooksydaza typu B (MAO-B) – Enzym biorący udział w metabolizmie dopaminy w ośrodkowym układzie nerwowym.
• Lewodopa – Lek stosowany w leczeniu choroby Parkinsona, który zwiększa stężenie dopaminy w mózgu.
• Zespół serotoninowy – Stan potencjalnie zagrażający życiu, spowodowany nadmiernym stężeniem serotoniny w mózgu.
• Inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny (SSRI) – Grupa leków przeciwdepresyjnych, które zwiększają stężenie serotoniny w mózgu.
• Inhibitory zwrotnego wychwytu serotoniny i noradrenaliny (SNRI) – Grupa leków przeciwdepresyjnych, które zwiększają stężenie serotoniny i noradrenaliny w mózgu.

Podsumowanie

Segan jest lekiem stosowanym w leczeniu choroby Parkinsona, który zawiera selegilinę, inhibitor MAO-B. Zalecana dawka dobowa wynosi od 5 mg do 10 mg na dobę, podawana jednorazowo rano lub w dwóch dawkach podzielonych rano i w południe. Leku nie należy stosować w przypadku nadwrażliwości na selegilinę, zespołów pozapiramidowych niezwiązanych z niedoborem dopaminy, stosowania agonistów serotoniny, czynnej choroby wrzodowej żołądka lub dwunastnicy, ostrej niewydolności wątroby lub nerek, dermatoz o nieustalonej etiologii oraz jednoczesnego stosowania z niektórymi lekami. Najczęstsze działania niepożądane to zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zaburzenia snu, bezsenność, omamy, splątanie, depresja, zaburzenia ruchowe, zawroty głowy, bóle głowy, zaburzenia równowagi, drżenia, bradykardia, niedociśnienie tętnicze, nadciśnienie tętnicze, przekrwienie błony śluzowej nosa, ból gardła, nudności, zaparcia, biegunka, owrzodzenie jamy ustnej, zwiększona potliwość, ból stawów, ból pleców, kurcze mięśni, zmęczenie, niewielkie zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych w surowicy oraz upadki.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku