Jak prawidłowo dawkować lek Sedaconda?

Lek Sedaconda, zawierający izofluran, jest stosowany do sedacji dorosłych pacjentów wentylowanych mechanicznie w trakcie intensywnej opieki medycznej. W artykule omówimy szczegółowo dawkowanie leku, sposób jego podawania oraz ważne informacje dotyczące jego stosowania.

Spis treści

• Wskazania do stosowania
• Dawkowanie i sposób podawania
• Specjalne populacje pacjentów
• Przeciwwskazania
• Środki ostrożności
• Słownik pojęć

Wskazania do stosowania

Lek Sedaconda jest wskazany do sedacji u dorosłych pacjentów wentylowanych mechanicznie w trakcie intensywnej opieki medycznej^[1]. Sedacja jest stanem wyciszenia, senności lub snu, który jest niezbędny dla pacjentów wymagających wentylacji mechanicznej.

Dawkowanie i sposób podawania

Lek Sedaconda powinien być podawany wyłącznie przez personel medyczny zaznajomiony z postępowaniem z pacjentami wentylowanymi mechanicznie oraz z farmakodynamiką izofluranu^[1]. Izofluran powinien być podawany wyłącznie w odpowiednio wyposażonym środowisku przez personel przeszkolony w obchodzeniu się z wziewnymi produktami znieczulającymi^[1].

Priming

Rozpoczynając leczenie, linię leku znieczulającego Sedaconda ACD należy zagruntować objętością 1,2 ml^[1].

Dawka początkowa i dostosowywanie dawki

Zalecana początkowa prędkość pompy strzykawkowej wynosi 3 ml/godzinę. Regulacja szybkości przepływu powinna odbywać się stopniowo co 0,5-1,0 ml/godzinę. Aby szybko zwiększyć poziom sedacji, można podać zaprogramowany bolus 0,3-0,5 ml za pomocą pompy^[1].

Dawka podtrzymująca

Szybkość pompy strzykawkowej dla danego docelowego poziomu sedacji należy dostosować, aby odpowiadała minutowej wentylacji pacjenta (MV). Typowa prędkość podtrzymująca pomp w celu osiągnięcia RASS -1 do -4 wynosi około 0,4 ml/godzinę na litr MV, co przekłada się na szybkość przepływu około 3 ml/godzinę dla pacjenta z MV równą 7 l^[1].

Kliniczna ocena głębokości sedacji

W ciągu pierwszych dwóch godzin lub do chwili osiągnięcia docelowej głębokości sedacji i jej stabilności, do momentu dostosowania dawki zaleca się częste oceny poziomu sedacji przy użyciu zwalidowanej skali sedacji. Potem głębokość sedacji należy oceniać co najmniej co 4 godziny^[1].

Specjalne populacje pacjentów

U pacjentów w podeszłym wieku wymagane dawki mogą być mniejsze ze względu na większą wrażliwość na izofluran^[1]. Brak konieczności dostosowywania dawki u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek i wątroby, jednak izofluran należy stosować ostrożnie u pacjentów z marskością wątroby, wirusowym zapaleniem wątroby lub inną istniejącą wcześniej chorobą wątroby^[1]. Bezpieczeństwo i skuteczność produktu Sedaconda u dzieci w wieku od 0 do 18 lat nie zostały jeszcze ustalone^[1].

Przeciwwskazania

Lek Sedaconda jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na izofluran lub inne halogenowe leki znieczulające oraz u pacjentów z rozpoznaniem lub podejrzeniem genetycznie uwarunkowanej hipertermii złośliwej^[1].

Środki ostrożności

Podczas stosowania leku Sedaconda należy zachować ostrożność u pacjentów z hipowolemią, niedociśnieniem, osłabieniem, ciężkim wstrząsem, podwyższonym ciśnieniem wewnątrzczaszkowym oraz u pacjentów z chorobami nerwowo-mięśniowymi^[1]. Doświadczenie dotyczące ciągłego podawania przez okres dłuższy niż 48 godzin jest ograniczone^[1].

Słownik pojęć

• Sedacja – Stan wyciszenia, senności lub snu, który jest niezbędny dla pacjentów wymagających wentylacji mechanicznej.
• Izofluran – Substancja czynna leku Sedaconda, stosowana do sedacji pacjentów wentylowanych mechanicznie.
• Hipertermia złośliwa – Szybki i znaczny wzrost temperatury ciała, któremu towarzyszy sztywność mięśni i inne objawy.
• Hiperkaliemia – Zwiększenie stężenia potasu w surowicy krwi.
• Richmond Agitation-Sedation Scale (RASS) – Zwalidowana kliniczna skala sedacji używana do oceny głębokości sedacji.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku