Jak prawidłowo dawkować lek Retrovir?

Lek Retrovir, zawierający zydowudynę, jest stosowany w leczeniu zakażeń HIV oraz w zapobieganiu przenoszenia wirusa z matki na dziecko. W artykule omówimy szczegółowo, jak i kiedy dawkować ten lek, aby zapewnić jego skuteczność i bezpieczeństwo.

Spis treści

• Dawkowanie u dorosłych i młodzieży
• Dawkowanie u dzieci
• Dawkowanie w ciąży i u noworodków
• Dawkowanie w przypadkach specjalnych
• Słownik pojęć

Dawkowanie u dorosłych i młodzieży

Dawkowanie leku Retrovir u dorosłych i młodzieży o masie ciała co najmniej 30 kg wynosi zazwyczaj 250 mg lub 300 mg dwa razy na dobę, w skojarzeniu z innymi lekami przeciwretrowirusowymi^[1]. Ważne jest, aby lek przyjmować regularnie, zgodnie z zaleceniami lekarza, aby utrzymać skuteczność terapii.

Dawkowanie u dzieci

Dawkowanie leku Retrovir u dzieci zależy od ich masy ciała:

• Dzieci o masie ciała nie mniejszej niż 9 kg i mniejszej niż 30 kg: Zalecana dawka to 0,9 ml/kg mc. (9 mg/kg mc.) dwa razy na dobę, w skojarzeniu z innymi lekami przeciwretrowirusowymi. Na przykład, dziecko o masie ciała 15 kg powinno przyjmować 13,5 ml roztworu doustnego dwa razy na dobę^[1].
• Dzieci o masie ciała nie mniejszej niż 4 kg i mniejszej niż 9 kg: Zalecana dawka to 1,2 ml/kg mc. (12 mg/kg mc.) dwa razy na dobę, w skojarzeniu z innymi lekami przeciwretrowirusowymi. Na przykład, dziecko o masie ciała 5 kg powinno przyjmować 6 ml roztworu doustnego dwa razy na dobę^[1].
• Dzieci o masie ciała mniejszej niż 4 kg: Brak wystarczających danych do zalecania specjalnego dawkowania^[1].

Dawkowanie w ciąży i u noworodków

Kobietom ciężarnym po 14. tygodniu ciąży zaleca się podawanie leku Retrovir doustnie w dawce 500 mg na dobę (100 mg pięć razy na dobę) do czasu rozpoczęcia porodu^[1]. W czasie porodu lek podaje się początkowo w jednogodzinnej infuzji dożylnej w dawce 2 mg/kg mc., a następnie w ciągłej infuzji dożylnej w dawce 1 mg/kg mc./godzinę do chwili zaciśnięcia pępowiny^[1].

Podawanie leku noworodkowi w dawce doustnej wynoszącej 0,2 ml/kg mc. (2 mg/kg mc.) co 6 godzin rozpoczyna się przed upływem 12 godzin od porodu i kontynuuje do ukończenia przez noworodka 6 tygodni życia^[1]. W celu zapewnienia dokładności dawkowania u noworodków, należy stosować strzykawki o odpowiedniej wielkości, z podziałką dziesiętną (0,1 ml)^[1].

Dawkowanie w przypadkach specjalnych

Pacjenci z hematologicznymi objawami niepożądanymi: Jeśli stężenie hemoglobiny zmniejszy się do 7,5-9,0 g/100 ml (4,65-5,59 mmol/l) lub liczba granulocytów obojętnochłonnych zmniejszy się do wartości 0,75-1,0 × 10⁹/l, lekarz może zdecydować o zmniejszeniu dawki lub przerwaniu podawania leku Retrovir^[1].

Pacjenci w podeszłym wieku: Ze względu na zmiany związane z wiekiem, takie jak pogorszenie czynności nerek i zmiany parametrów hematologicznych, zaleca się przeprowadzanie odpowiednich badań kontrolnych przed rozpoczęciem i w trakcie stosowania leku Retrovir^[1].

Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek: Zalecana dawka u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek wynosi 100 mg, podawane co 6 do 8 godzin (300 do 400 mg w ciągu doby)^[1].

Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby: Może być konieczna zmiana dawkowania, ale z powodu niepełnych danych, podanie ścisłych zaleceń w tym zakresie nie jest obecnie możliwe. Należy zwrócić szczególną uwagę na objawy złej tolerancji leku i zmniejszyć odpowiednio dawkę^[1].

Słownik pojęć

• HIV – Ludzki wirus upośledzenia odporności, który atakuje układ odpornościowy i może prowadzić do AIDS.
• Zydowudyna – Substancja czynna leku Retrovir, należąca do grupy nukleozydowych inhibitorów odwrotnej transkryptazy (NRTI).
• Kwasica mleczanowa – Stan, w którym w organizmie gromadzi się nadmiar kwasu mlekowego, co może prowadzić do poważnych problemów zdrowotnych.
• Lipoatrofia – Utrata podskórnej tkanki tłuszczowej, szczególnie w obrębie twarzy, kończyn i pośladków.
• Neutropenia – Zmniejszenie liczby granulocytów obojętnochłonnych, co może zwiększać podatność na zakażenia.
• Niedokrwistość – Stan, w którym liczba czerwonych krwinek jest zbyt niska, co może prowadzić do zmęczenia i duszności.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku