Jak prawidłowo dawkować lek Ranopril?
Ranopril to lek stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, niewydolności serca oraz wczesnej fazy zawału mięśnia sercowego. W artykule szczegółowo omówimy, jak i kiedy dawkować ten lek, aby zapewnić jego skuteczność i bezpieczeństwo stosowania.
Spis treści
- Wstęp
- Nadciśnienie samoistne
- Nadciśnienie naczyniowo-nerkowe
- Niewydolność serca
- Ostra faza zawału mięśnia sercowego
- Nefropatia cukrzycowa
- Niewydolność nerek
- Stosowanie u dzieci
- Słownik pojęć
- Podsumowanie
Wstęp
Ranopril zawiera lizynopryl, który jest inhibitorem konwertazy angiotensyny (ACE). Lek ten jest stosowany w leczeniu różnych schorzeń związanych z układem krążenia, takich jak nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca oraz wczesna faza zawału mięśnia sercowego. Poniżej przedstawiamy szczegółowe informacje na temat dawkowania leku Ranopril w różnych wskazaniach.
Nadciśnienie samoistne
W przypadku nadciśnienia tętniczego samoistnego zazwyczaj zalecana dawka początkowa wynosi 10 mg na dobę, a dawka podtrzymująca 20 mg na dobę. Maksymalna jednorazowa dawka dobowa wynosi 80 mg[1]. U pacjentów leczonych lekami moczopędnymi lekarz zwykle zaleca odstawienie lub zmniejszenie dawki środka moczopędnego na 2-3 dni przed rozpoczęciem leczenia lekiem Ranopril. Zalecana dawka początkowa wynosi 5 mg[2].
Nadciśnienie naczyniowo-nerkowe
U pacjentów z nadciśnieniem naczyniowo-nerkowym, pacjentów z obustronnym zwężeniem tętnic nerkowych lub zwężeniem tętnicy jedynej nerki dawka początkowa wynosi od 2,5 mg do 5 mg na dobę. Lekarz może następnie zalecić większą dawkę leku[3].
Niewydolność serca
W niewydolności serca dawka początkowa wynosi 2,5 mg na dobę, a dawka podtrzymująca od 5 mg do 20 mg na dobę. W przypadku, gdy nie można odstawić leków moczopędnych, u pacjentów odwodnionych, z niedoborem sodu, u pacjentów z niewydolnością nerek lekarz powinien zalecić mniejszą dawkę lizynoprylu dostosowując ją do nasilenia niewydolności nerek (klirensu kreatyniny)[4].
Ostra faza zawału mięśnia sercowego
W ostrej fazie zawału mięśnia sercowego, u stabilnych hemodynamicznie pacjentów (u których nie wystąpił wstrząs pochodzenia sercowego), w ciągu 24 godzin od wystąpienia zawału lekarz powinien zalecić pierwszą dawkę leku wynoszącą 5 mg. Po kolejnych 24 godzinach należy przyjąć taką samą dawkę (5 mg), a po 48 godzinach od początku zawału dawkę 10 mg lizynoprylu. Następnie należy kontynuować przyjmowanie leku w jednorazowej dawce dobowej wynoszącej 10 mg przez 6 tygodni[5]. Jeśli nie występują przeciwwskazania lekarz zaleci także przyjmowanie innych leków zwykle stosowanych w leczeniu zawału mięśnia sercowego (przeciwzakrzepowych, przeciwagregacyjnych i beta-adrenolitycznych). Pacjenci z niskim ciśnieniem skurczowym krwi (≤ 120 mmHg), na początku leczenia i przez trzy kolejne dni powinni przyjmować mniejszą dawkę – 2,5 mg lizynoprylu na dobę. W przypadku wystąpienia niedociśnienia (ciśnienie skurczowe poniżej 100 mmHg) lekarz może zalecić zmniejszenie dawki podtrzymującej do 5 mg lub 2,5 mg. Jeśli wystąpi długotrwałe niedociśnienie (ciśnienie skurczowe poniżej 90 mmHg trwające dłużej niż 1 godzinę) lekarz powinien zalecić odstawienie leku Ranopril[6].
Nefropatia cukrzycowa
U pacjentów z nadciśnieniem i cukrzycą insulinoniezależną (typu 2), zazwyczaj jednorazowa, początkowa dobowa dawka leku Ranopril wynosi 10 mg, natomiast wielkość podtrzymującej dawki dobowej należy tak ustalić, aby obniżyć rozkurczowe ciśnienie krwi w pozycji siedzącej do wartości zalecanych obecnie u tych pacjentów[7].
Niewydolność nerek
U pacjentów z zaburzeniem czynności nerek dawkowanie należy dostosować do nasilenia zaburzeń na podstawie wartości klirensu kreatyniny korzystając z poniższej tabeli[8]:
| Klirens kreatyniny [ml/min] | Dawka początkowa [mg/dobę] |
|---|---|
| ≤ 70 > 30 | 5 – 10 |
| ≤30≥ 10 | 2,5 – 5 |
| < 10 | 2,5 |
Następnie lekarz zwykle zaleca stopniowe zwiększenie dawki. Maksymalna jednorazowa dawka dobowa lizynoprylu wynosi 40 mg[9].
Stosowanie u dzieci
Stosowanie leku Ranopril u dzieci w wieku od 6 do 16 lat z nadciśnieniem tętniczym jest możliwe, jednak dawkowanie zależy od masy ciała dziecka. Dla dzieci o masie ciała od 20 do < 50 kg zalecana dawka początkowa wynosi 2,5 mg raz na dobę. Dla dzieci o masie ciała ≥50 kg zalecana dawka początkowa wynosi 5 mg raz na dobę[10].
Słownik pojęć
- Lizynopryl – substancja czynna leku Ranopril, inhibitor konwertazy angiotensyny (ACE).
- Inhibitor konwertazy angiotensyny (ACE) – lek hamujący enzym przekształcający angiotensynę I w angiotensynę II, co prowadzi do obniżenia ciśnienia krwi.
- Klirens kreatyniny – wskaźnik oceniający wydolność nerek, mierzący zdolność nerek do oczyszczania krwi z kreatyniny.
- Nadciśnienie tętnicze – stan, w którym ciśnienie krwi w tętnicach jest podwyższone.
- Niewydolność serca – stan, w którym serce nie jest w stanie pompować wystarczającej ilości krwi, aby zaspokoić potrzeby organizmu.
- Obrzęk naczynioruchowy – nagły obrzęk tkanki podskórnej, często w okolicy twarzy, warg, języka i gardła.
Podsumowanie
| Wskazanie | Dawka początkowa | Dawka podtrzymująca | Maksymalna dawka |
|---|---|---|---|
| Nadciśnienie samoistne | 10 mg | 20 mg | 80 mg |
| Nadciśnienie naczyniowo-nerkowe | 2,5-5 mg | – | – |
| Niewydolność serca | 2,5 mg | 5-20 mg | – |
| Ostra faza zawału mięśnia sercowego | 5 mg | 10 mg | – |
| Nefropatia cukrzycowa | 10 mg | – | – |
| Niewydolność nerek | 2,5-10 mg | – | 40 mg |
| Dzieci (20-50 kg) | 2,5 mg | – | – |
| Dzieci (≥50 kg) | 5 mg | – | – |
Materiały źródłowe
- [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
- [2]: Charakterystyka produktu leczniczego
- [3]: Charakterystyka produktu leczniczego
- [4]: Charakterystyka produktu leczniczego
- [5]: Charakterystyka produktu leczniczego
- [6]: Charakterystyka produktu leczniczego
- [7]: Charakterystyka produktu leczniczego
- [8]: Charakterystyka produktu leczniczego
- [9]: Charakterystyka produktu leczniczego
- [10]: Charakterystyka produktu leczniczego
- [11]: Ulotka leku
- [12]: Ulotka leku
- [13]: Ulotka leku


















