Polfenon: Wskazania do stosowania i leczenie schorzeń
Polfenon to lek przeciwarytmiczny stosowany w leczeniu różnych rodzajów arytmii serca. W artykule omówimy wskazania do stosowania tego leku, schorzenia, które leczy, oraz ważne informacje dotyczące jego stosowania.
Spis treści
- Wskazania do stosowania Polfenonu
- Przeciwwskazania
- Dawkowanie i sposób podawania
- Możliwe działania niepożądane
- Słownik pojęć
- Podsumowanie
Wskazania do stosowania Polfenonu
Polfenon jest stosowany w leczeniu różnych rodzajów tachyarytmii, czyli zaburzeń rytmu serca, które charakteryzują się przyspieszoną akcją serca. Wskazania do stosowania Polfenonu obejmują:
- Częstoskurcz węzłowy – rodzaj arytmii, w której serce bije zbyt szybko z powodu nieprawidłowych impulsów elektrycznych w węźle przedsionkowo-komorowym[1].
- Częstoskurcz nadkomorowy u pacjentów z zespołem Wolfa-Parkinsona-White’a (WPW) – arytmia, w której dodatkowe drogi przewodzenia w sercu powodują szybkie bicie serca[1].
- Napadowe migotanie przedsionków – nieregularne i często szybkie bicie przedsionków serca[1].
- Zagrażająca życiu, ciężka, objawowa tachyarytmia komorowa – poważne zaburzenie rytmu serca, które może prowadzić do nagłego zatrzymania krążenia[1].
Przeciwwskazania
Polfenon nie powinien być stosowany w pewnych sytuacjach, które mogą zwiększać ryzyko poważnych działań niepożądanych. Przeciwwskazania obejmują:
- Nadwrażliwość na substancję czynną, soję, orzeszki ziemne lub inne składniki leku[2].
- Zespół Brugadów – genetycznie uwarunkowana choroba serca, która może prowadzić do nagłego zatrzymania krążenia[2].
- Istotna klinicznie strukturalna choroba serca, taka jak zawał mięśnia sercowego w ciągu ostatnich 3 miesięcy, niewyrównana zastoinowa niewydolność serca, wstrząs kardiogenny, ciężka bradykardia, zaburzenia przewodzenia przedsionkowego, blok przedsionkowo-komorowy II° lub wyższego stopnia, blok odnóg pęczka Hisa lub blok dystalny u pacjentów bez stymulatora serca, ciężkie niedociśnienie tętnicze[2].
- Objawy zaburzeń równowagi wodno-elektrolitowej, takie jak zaburzenia metabolizmu potasu[2].
- Ciężka obturacyjna choroba płuc[2].
- Miastenia – choroba objawiająca się osłabieniem mięśni[2].
- Jednoczesne stosowanie rytonawiru – leku stosowanego w leczeniu zakażeń HIV[2].
Dawkowanie i sposób podawania
Dawkowanie Polfenonu powinno być ustalane indywidualnie przez lekarza, w zależności od potrzeb pacjenta i odpowiedzi terapeutycznej. Ogólne zalecenia dotyczące dawkowania obejmują:
- Dorośli: Zalecana dawka dobowa wynosi 450 do 600 mg, podawana w 2 lub 3 dawkach podzielonych. W razie potrzeby dawka może być zwiększana do 900 mg, pod warunkiem ścisłej kontroli kardiologicznej[1].
- Pacjenci w podeszłym wieku: Leczenie należy rozpoczynać od małych dawek, zwiększając je stopniowo i ostrożnie[1].
- Pacjenci z niewydolnością nerek i (lub) wątroby: Konieczna jest kontrola zapisu EKG i stężenia leku w osoczu[1].
Lek należy przyjmować po posiłku, popijając niewielką ilością płynu[2].
Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, Polfenon może powodować działania niepożądane. Najczęściej występujące działania niepożądane to:
- Zawroty głowy[1].
- Zaburzenia przewodzenia impulsów w sercu[1].
- Kołatanie serca[1].
Inne możliwe działania niepożądane obejmują bóle głowy, nieostre widzenie, nudności, wymioty, ból brzucha, biegunka, zaparcia, suchość w jamie ustnej, zmęczenie, gorączka, ból w klatce piersiowej, duszność, zaburzenia snu, niepokój, koszmary senne, omdlenia, drgawki, zaburzenia rytmu serca, niedociśnienie tętnicze, pokrzywka, świąd, wysypka, rumień, zaburzenia erekcji, zmniejszenie liczby plemników[1][2].
Słownik pojęć
- Tachyarytmia – Niemiarowa akcja serca, której towarzyszy przyspieszona akcja serca.
- Częstoskurcz węzłowy – Rodzaj arytmii, w której serce bije zbyt szybko z powodu nieprawidłowych impulsów elektrycznych w węźle przedsionkowo-komorowym.
- Zespół Wolfa-Parkinsona-White’a (WPW) – Arytmia, w której dodatkowe drogi przewodzenia w sercu powodują szybkie bicie serca.
- Napadowe migotanie przedsionków – Nieregularne i często szybkie bicie przedsionków serca.
- Zespół Brugadów – Genetycznie uwarunkowana choroba serca, która może prowadzić do nagłego zatrzymania krążenia.
- Miastenia – Choroba objawiająca się osłabieniem mięśni.
- Rytonawir – Lek stosowany w leczeniu zakażeń HIV.
Podsumowanie
| Wskazania | Częstoskurcz węzłowy, częstoskurcz nadkomorowy u pacjentów z zespołem WPW, napadowe migotanie przedsionków, zagrażająca życiu, ciężka, objawowa tachyarytmia komorowa |
| Przeciwwskazania | Nadwrażliwość, zespół Brugadów, istotna klinicznie strukturalna choroba serca, objawy zaburzeń równowagi wodno-elektrolitowej, ciężka obturacyjna choroba płuc, miastenia, stosowanie rytonawiru |
| Dawkowanie | Dorośli: 450-600 mg na dobę w 2-3 dawkach podzielonych, maksymalnie 900 mg na dobę; Pacjenci w podeszłym wieku: małe dawki, stopniowe zwiększanie; Pacjenci z niewydolnością nerek i (lub) wątroby: kontrola EKG i stężenia leku w osoczu |
| Działania niepożądane | Zawroty głowy, zaburzenia przewodzenia, kołatanie serca, bóle głowy, nieostre widzenie, nudności, wymioty, ból brzucha, biegunka, zaparcia, suchość w jamie ustnej, zmęczenie, gorączka, ból w klatce piersiowej, duszność, zaburzenia snu, niepokój, koszmary senne, omdlenia, drgawki, zaburzenia rytmu serca, niedociśnienie tętnicze, pokrzywka, świąd, wysypka, rumień, zaburzenia erekcji, zmniejszenie liczby plemników |



















