Jak prawidłowo dawkować lek Polfenon?

Polfenon to lek przeciwarytmiczny stosowany w leczeniu różnych rodzajów tachyarytmii. W artykule omówimy szczegółowo, jak i kiedy dawkować ten lek, aby zapewnić jego skuteczność i bezpieczeństwo stosowania.

Spis treści

• Wskazania do stosowania
• Dawkowanie leku Polfenon
• Specjalne grupy pacjentów
• Sposób podawania
• Przedawkowanie
• Słownik pojęć
• Podsumowanie

Wskazania do stosowania

Polfenon jest stosowany w leczeniu objawowych tachyarytmii nadkomorowych, takich jak:

• Częstoskurcz węzłowy – szybkie bicie serca pochodzące z węzła przedsionkowo-komorowego.
• Częstoskurcz nadkomorowy u pacjentów z zespołem Wolfa-Parkinsona-White’a (WPW) – szybkie bicie serca wynikające z dodatkowej drogi przewodzenia impulsów w sercu.
• Napadowe migotanie przedsionków – nieregularne i szybkie bicie serca pochodzące z przedsionków.

Polfenon jest również stosowany w leczeniu zagrażającej życiu, ciężkiej, objawowej tachyarytmii komorowej (przyspieszone bicie serca pochodzące z komór)^[1][2].

Dawkowanie leku Polfenon

Dawkowanie leku Polfenon zależy od indywidualnych potrzeb pacjenta oraz jego odpowiedzi terapeutycznej. Lek należy podawać po posiłku, popijając niewielką ilością płynu^[1][2].

Dorośli

W okresie ustalania dawki oraz w leczeniu podtrzymującym u pacjentów o masie ciała około 70 kg, zalecana dawka dobowa propafenonu chlorowodorku wynosi 450 do 600 mg, podawana w 2 lub 3 dawkach podzielonych. Niekiedy może być konieczne zwiększanie dawki dobowej propafenonu chlorowodorku, nie częściej niż co 3 – 4 dni, do 900 mg, pod warunkiem ścisłej kontroli kardiologicznej. U pacjentów z mniejszą masą ciała stosować mniejsze dawki dobowe^[1][2].

Dzieci i młodzież

Nie ustalono bezpieczeństwa i skuteczności stosowania leku u dzieci i młodzieży poniżej 18 lat. Ze względu na moc, leku nie należy stosować u dzieci i młodzieży^[1][2].

Pacjenci w podeszłym wieku

U pacjentów w podeszłym wieku oraz u pacjentów z istotnymi zaburzeniami czynności lewej komory (frakcja wyrzutowa <35%) lub uszkodzeniem mięśnia sercowego leczenie należy rozpocząć od małych dawek, zwiększając dawkę ze szczególną ostrożnością, stopniowo i o małe ilości. Tak samo należy postępować w tracie leczenia podtrzymującego. Zwiększenia dawki, jeśli to konieczne, można dokonywać nie wcześniej niż po 5 do 8 dniach leczenia^[1][2].

Niewydolność nerek i (lub) wątroby

U pacjentów z niewydolnością nerek i (lub) wątroby po podaniu standardowych dawek leczniczych dojść może do kumulacji leku. U tych pacjentów indywidualne ustalanie dawki propafenonu chlorowodorku wymaga kontroli zapisu EKG i stężenia leku w osoczu^[1][2].

Sposób podawania

Lek należy przyjmować po posiłku, popijając niewielką ilością płynu. Ważne jest, aby nie przekraczać zalecanej dawki i stosować lek zgodnie z zaleceniami lekarza^[1][2].

Przedawkowanie

W razie przedawkowania mogą wystąpić zaburzenia pracy serca oraz niedociśnienie tętnicze. Często występują także: bóle głowy, zawroty głowy, nieostre widzenie, zaburzenia czucia (pieczenie, kłucie, mrowienie) rąk lub nóg, drżenie, nudności, zaparcia i suchość w jamie ustnej. W ciężkich przypadkach zatrucia dodatkowo mogą wystąpić drgawki, senność, śpiączka i zatrzymanie czynności oddechowej. W razie przedawkowania leku należy natychmiast porozumieć się z lekarzem lub udać się do najbliższego szpitala^[1][2].

Słownik pojęć

• Tachyarytmia – Niemiarowa akcja serca, której towarzyszy przyspieszona akcja serca.
• Częstoskurcz węzłowy – Szybkie bicie serca pochodzące z węzła przedsionkowo-komorowego.
• Zespół Wolfa-Parkinsona-White’a (WPW) – Szybkie bicie serca wynikające z dodatkowej drogi przewodzenia impulsów w sercu.
• Napadowe migotanie przedsionków – Nieregularne i szybkie bicie serca pochodzące z przedsionków.
• Tachyarytmia komorowa – Przyspieszone bicie serca pochodzące z komór.
• Frakcja wyrzutowa – Procent krwi wypompowywanej z lewej komory serca podczas każdego skurczu.
• EKG – Elektrokardiogram, badanie rejestrujące elektryczną aktywność serca.
• Niedociśnienie ortostatyczne – Nagły spadek ciśnienia krwi spowodowany zmianą pozycji z leżącej na stojącą.

Podsumowanie