Konsekwencje przedawkowania leku PHINGROUM: Dawki, objawy i postępowanie

Przedawkowanie leku PHINGROUM, zawierającego <a href="/tag/sytagliptyna/” title=”sytagliptyna” class=”to-tag” data-termid=”44571″>sytagliptynę, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych. W artykule omówimy, jakie dawki są uznawane za przedawkowanie oraz jakie objawy mogą wystąpić w wyniku nadmiernego spożycia tego leku.

Spis treści

• Dawki uznawane za przedawkowanie
• Objawy przedawkowania
• Postępowanie przy przedawkowaniu
• Słownik pojęć

Dawki uznawane za przedawkowanie

W badaniach klinicznych z udziałem zdrowych osób, sytagliptyna była podawana w pojedynczych dawkach wynoszących do 800 mg. W jednym badaniu z zastosowaniem sytagliptyny w dawce wynoszącej 800 mg obserwowano minimalne wydłużenie odstępu QTc, którego nie uznano za istotne klinicznie^[1]. Nie ma doświadczeń dotyczących stosowania w badaniach klinicznych dawek większych niż 800 mg^[1]. W badaniach fazy I z zastosowaniem dawek wielokrotnych nie stwierdzono żadnych klinicznych działań niepożądanych zależnych od dawki w przypadku podawania sytagliptyny w dawkach do 600 mg na dobę w okresach do 10 dni i 400 mg na dobę w okresach do 28 dni^[1].

Objawy przedawkowania

W przypadku przedawkowania sytagliptyny mogą wystąpić różne objawy, w tym:

• Minimalne wydłużenie odstępu QTc – obserwowane przy dawkach wynoszących 800 mg, choć nie uznano tego za istotne klinicznie^[1].
• Objawy fizykalne – takie jak oddychanie z otwartym pyskiem, ślinienie się, pieniste wymioty, ataksja, drżenie, ograniczenie aktywności i zgarbiona postawa, które mogą wskazywać na toksyczne uszkodzenie nerwów^[1].
• Objawy żołądkowo-jelitowe – wymioty, nudności, ból brzucha^[2].
• Hipoglikemia – niskie stężenie cukru we krwi, szczególnie w przypadku jednoczesnego stosowania z pochodnymi sulfonylomocznika lub insuliną^[2].

Postępowanie przy przedawkowaniu

W przypadku przedawkowania sytagliptyny zaleca się zastosowanie zwykłych środków wspomagających, takich jak:

• Usunięcie niewchłoniętego produktu leczniczego z przewodu pokarmowego – np. poprzez wywołanie wymiotów lub płukanie żołądka^[1].
• Obserwacja kliniczna – w tym wykonanie elektrokardiogramu (EKG) w celu monitorowania funkcji serca^[1].
• Leczenie objawowe – w warunkach szpitalnych, jeśli zajdzie taka potrzeba^[1].
• Dializoterapia – sytagliptynę można w umiarkowanej ilości usunąć za pomocą dializoterapii. W badaniach klinicznych podczas hemodializy trwającej 3 do 4 godzin usunięto około 13,5% podanej dawki^[1].

Słownik pojęć

• Sytagliptyna – substancja czynna leku PHINGROUM, należąca do klasy inhibitorów DPP-4, stosowana w leczeniu cukrzycy typu 2.
• QTc – skorygowany odstęp QT, mierzony w elektrokardiogramie (EKG), który może wskazywać na ryzyko arytmii serca.
• Hipoglikemia – stan, w którym stężenie cukru we krwi jest zbyt niskie, co może prowadzić do objawów takich jak drżenie, pocenie się, zawroty głowy i utrata przytomności.
• Dializoterapia – metoda leczenia stosowana w celu usunięcia toksyn i nadmiaru płynów z organizmu, zazwyczaj stosowana u pacjentów z niewydolnością nerek.

Podsumowanie

Przedawkowanie leku PHINGROUM może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, takich jak minimalne wydłużenie odstępu QTc, objawy fizykalne i żołądkowo-jelitowe oraz hipoglikemia. W przypadku przedawkowania zaleca się usunięcie niewchłoniętego leku z przewodu pokarmowego, obserwację kliniczną, leczenie objawowe oraz dializoterapię.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku