Dawkowanie leku Perazin: szczegółowy przewodnik

Perazin to lek przeciwpsychotyczny stosowany w leczeniu różnych postaci schizofrenii oraz ostrych zaburzeń psychotycznych. W artykule omówimy szczegółowo, jak i kiedy dawkować ten lek, aby zapewnić jego skuteczność i bezpieczeństwo stosowania.

Spis treści

• Dawkowanie ogólne
• Dawkowanie w przypadkach specjalnych
• Przerwanie stosowania leku
• Możliwe działania niepożądane
• Słownik pojęć

Dawkowanie ogólne

Dawkowanie leku Perazin zależy od stanu pacjenta oraz jego reakcji na leczenie. Początkowo stosuje się od 50 do 100 mg na dobę, stopniowo zwiększając dawkę do 300-600 mg na dobę w dawkach podzielonych. Maksymalna dawka lecznicza wynosi 800 mg na dobę w dawkach podzielonych^[1]. Dawka podtrzymująca wynosi od 75 do 300 mg na dobę^[2].

Dawkowanie w przypadkach specjalnych

W niektórych przypadkach dawkowanie leku Perazin może wymagać dostosowania:

• Pacjenci z niewydolnością nerek: Nie ma konieczności zmiany dawkowania^[1].
• Pacjenci z niewydolnością wątroby: Zaleca się stosowanie połowy dawki dla dorosłych, a w ciężkiej niewydolności wątroby przerwanie podawania leku^[1].
• Pacjenci w podeszłym wieku: Powinni otrzymywać zmniejszone dawki, zazwyczaj połowę dawki dla dorosłych^[1].
• Dzieci i młodzież: Brak dostatecznych danych, dlatego perazyna przeznaczona jest wyłącznie do leczenia dorosłych^[1].

Przerwanie stosowania leku

Leczenie zaburzeń psychotycznych jest kuracją długotrwałą. Po uzyskaniu zadowalającej poprawy nie jest wskazane zbyt szybkie redukowanie dawki leku. Dawki należy zmniejszać stopniowo przez kilka do kilkunastu miesięcy. Odstawienie leku może nastąpić tylko pod kontrolą lekarza i ściśle według jego zaleceń^[2].

Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, Perazin może powodować działania niepożądane. Do najczęstszych należą:

• Mlekotok: Występuje bardzo często (u 1 na 10 pacjentów)^[2].
• Zmiana ciśnienia wewnątrzgałkowego, obrzęk błony śluzowej nosa, zaparcia, trudności w oddawaniu moczu, przyrost masy ciała, suchość błon śluzowych jamy ustnej, nasilone pragnienie, zaburzenia czynności seksualnych: Występują często (u 1 do 10 pacjentów na 100)^[2].
• Zaburzenia czynności ruchu, zaburzenia snu, ogólny niepokój, zwiększone występowanie koszmarów nocnych, dezorientacja i otępienie: Występują niezbyt często (u 1 do 10 pacjentów na 1000)^[2].
• Zmiany czucia w dłoniach i stopach, napady drgawek, nadwrażliwość oczu na światło, ciężkie reakcje nadwrażliwości na światło, zapaść naczyniowa, przerost gruczołów piersiowych u mężczyzn, zaburzenia świadomości: Występują rzadko (u 1 do 10 pacjentów na 10 000)^[2].
• Obrzęki, spadek poziomu granulocytów we krwi, objawy pozapiramidowe, złośliwy zespół poneuroleptyczny, zaburzenia oddychania, dolegliwości żołądkowo-jelitowe, nudności, zgorzelinowe zapalenie jelit, zmiany skórne typu rumienia, zastój w drogach żółciowych: Występują bardzo rzadko (u mniej niż 1 pacjenta na 10 000)^[2].

Słownik pojęć

• Schizofrenia – Przewlekła choroba psychiczna charakteryzująca się zaburzeniami myślenia, percepcji i emocji.
• Złośliwy zespół poneuroleptyczny – Rzadkie, ale poważne powikłanie leczenia neuroleptykami, objawiające się m.in. wysoką gorączką i sztywnością mięśniową.
• Fenotiazyny – Grupa leków przeciwpsychotycznych stosowanych w leczeniu schizofrenii i innych zaburzeń psychotycznych.
• Hipotonia ortostatyczna – Nagły spadek ciśnienia krwi występujący wskutek szybkiego przejścia z pozycji leżącej do stojącej.
• Dyskinezy – Zaburzenia ruchowe objawiające się mimowolnymi ruchami mięśni.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku