Wskazania do stosowania leku OxyContin: Jakie schorzenia i dolegliwości leczy?

OxyContin to silny lek przeciwbólowy należący do grupy opioidów, stosowany w leczeniu bólu o dużym nasileniu, który może być właściwie leczony jedynie przy zastosowaniu opioidowych leków przeciwbólowych^[1]. W artykule omówimy wskazania do stosowania leku OxyContin, jego dawkowanie oraz potencjalne działania niepożądane.

Spis treści

• Wskazania do stosowania
• Dawkowanie i sposób podawania
• Możliwe działania niepożądane
• Słownik pojęć
• Podsumowanie

Wskazania do stosowania

Lek OxyContin jest wskazany do stosowania u dorosłych i młodzieży (w wieku od 12 lat i powyżej) w leczeniu bólu o dużym nasileniu, który może być właściwie leczony jedynie przy zastosowaniu opioidowych leków przeciwbólowych^[1]. OxyContin jest szczególnie skuteczny w leczeniu:

• Ból nowotworowy – Ból związany z chorobą nowotworową, który jest trudny do kontrolowania za pomocą innych leków przeciwbólowych.
• Ból przewlekły – Ból, który utrzymuje się przez długi czas, często związany z chorobami przewlekłymi, takimi jak reumatoidalne zapalenie stawów.
• Ból pooperacyjny – Ból, który pojawia się po operacjach chirurgicznych, szczególnie w przypadkach, gdy inne leki przeciwbólowe są nieskuteczne.

Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie leku OxyContin należy dostosować do nasilenia bólu oraz indywidualnej wrażliwości pacjenta^[1]. Prawidłowo ustalone dawkowanie dla indywidualnego pacjenta to najniższa dawka, która kontroluje ból bez lub przy występowaniu działań niepożądanych w tolerowanym przez pacjenta stopniu. Oto kilka kluczowych zasad dotyczących dawkowania:

• Dorośli – Zazwyczaj stosowana dawka początkowa wynosi 10 mg oksykodonu chlorowodorku doustnie co 12 godzin. W przypadku pacjentów leczonych wcześniej opioidami, dawka początkowa może być większa, w zależności od wcześniejszych reakcji pacjenta na opioidy.
• Młodzież (w wieku od 12 lat i powyżej) – Zazwyczaj stosowana dawka początkowa wynosi 10 mg oksykodonu chlorowodorku na dawkę podawaną w odstępach co 12 godzin. W niektórych przypadkach może być wskazana dawka początkowa 5 mg, aby zminimalizować częstość występowania działań niepożądanych.
• Pacjenci w podeszłym wieku – U pacjentów w podeszłym wieku, u których nie występują jawne kliniczne zaburzenia czynności wątroby lub nerek, nie ma na ogół konieczności zmniejszania dawkowania.
• Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek i wątroby – W tej grupie pacjentów ustalenie dawki początkowej należy oprzeć na ostrożnych i zachowawczych założeniach. Dawkę należy zmniejszyć o połowę względem dawki początkowej zalecanej dla dorosłych.

Możliwe działania niepożądane

OxyContin, jak każdy lek, może powodować działania niepożądane. Najczęstsze działania niepożądane to nudności, zaparcia oraz senność^[2]. Poniżej przedstawiamy listę możliwych działań niepożądanych:

• Bardzo często – Zaparcia, nudności, wymioty, senność, zawroty głowy, ból głowy.
• Często – Ból brzucha, biegunka, suchość w jamie ustnej, czkawka, niestrawność, zmniejszenie apetytu, lęk, stan splątania, depresja, obniżenie aktywności, niepokój ruchowy, nadmierna ruchliwość, nerwowość, trudności w zasypianiu, nieprawidłowe myślenie, drżenie, letarg, reakcje skórne i wysypki, pocenie się, bolesne oddawanie moczu, zwiększone parcie na pęcherz, uczucie osłabienia, zmęczenie.
• Niezbyt często – Objawy z odstawienia, poczucie potrzeby stosowania coraz większej dawki leku, urazy w wyniku wypadków, reakcje alergiczne, odwodnienie, pobudzenie ruchowe, wahania nastroju, uczucie błogości, zaburzenia funkcji poznawczych, osłabiony popęd płciowy, napady drgawkowe, utrata pamięci, zaburzenia koncentracji, migrena, nadmierne napięcie mięśniowe, mimowolne skurcze mięśni, obniżona wrażliwość na ból i dotyk, zaburzenia koordynacji, zaburzenia mowy, uczucie mrowienia lub kłucia, zmiana smaku, niewyraźne widzenie, zaburzenia słuchu, uczucie zawrotów głowy, szybkie bicie serca, kołatanie serca, zaczerwienienie skóry, zmiany głosu, kaszel, owrzodzenie jamy ustnej, zapalenie jamy ustnej, wiatry, odbijanie się, zatrzymanie pracy jelit, pogorszenie parametrów czynności wątroby, suchość skóry, niezdolność do całkowitego opróżnienia pęcherza moczowego, impotencja, zmniejszenie stężenia hormonów płciowych, dreszcze, ból, uczucie ogólnego dyskomfortu, obrzęk dłoni, kostek oraz stóp, pragnienie.
• Rzadko – Uczucie osłabienia, ciemne, smołowate stolce, zmiany w uzębieniu, krwawienia z dziąseł, zakażenia takie jak owrzodzenie lub opryszczka, zwiększony apetyt, swędząca wysypka, zwiększenie masy ciała, zmniejszenie masy ciała.
• Nieznana – Zachowania agresywne, zwiększenie wrażliwości na ból, bezdech senny, próchnica zębów, ból brzucha z powodu kolki, problemy z przepływem żółci, brak miesiączki, noworodkowy zespół odstawienny, problem mający wpływ na zastawkę w jelitach.

Słownik pojęć

• OxyContin – Silny lek przeciwbólowy należący do grupy opioidów, stosowany w leczeniu bólu o dużym nasileniu.
• Opioidy – Grupa leków przeciwbólowych, które działają na receptory opioidowe w mózgu, rdzeniu kręgowym i innych częściach ciała, aby zmniejszyć odczuwanie bólu.
• Ból nowotworowy – Ból związany z chorobą nowotworową, który jest trudny do kontrolowania za pomocą innych leków przeciwbólowych.
• Ból przewlekły – Ból, który utrzymuje się przez długi czas, często związany z chorobami przewlekłymi, takimi jak reumatoidalne zapalenie stawów.
• Ból pooperacyjny – Ból, który pojawia się po operacjach chirurgicznych, szczególnie w przypadkach, gdy inne leki przeciwbólowe są nieskuteczne.
• Depresja oddechowa – Stan, w którym oddychanie staje się płytkie i powolne, co może prowadzić do zmniejszenia stężenia tlenu we krwi.
• Hiperalgezja – Stan, w którym pacjent odczuwa wzrastającą wrażliwość na ból pomimo zażywania większych dawek leku.

Podsumowanie