Jak prawidłowo dawkować lek Omnipaque?

Omnipaque to radiologiczny środek kontrastujący stosowany w diagnostyce obrazowej. W artykule omówimy szczegółowo dawkowanie leku, w zależności od rodzaju badania, wieku pacjenta oraz innych czynników. Informacje te są kluczowe dla zapewnienia bezpieczeństwa i skuteczności diagnostyki.

Spis treści

• Wskazania do stosowania
• Dawkowanie i sposób podawania
• Przeciwwskazania
• Środki ostrożności
• Działania niepożądane
• Słownik pojęć

Wskazania do stosowania

Omnipaque jest stosowany w diagnostyce obrazowej u dorosłych i dzieci. Wskazania obejmują:

• Kardioangiografia – badanie naczyń krwionośnych serca.
• Arteriografia – badanie tętnic.
• Urografia – badanie układu moczowego.
• Flebografia – badanie żył.
• Tomografia komputerowa – badanie różnych struktur ciała.
• Mielografia – badanie rdzenia kręgowego.
• Artrografia – badanie stawów.
• ERP/ERCP – badanie przewodów trzustkowych i żółciowych.
• Histerosalpingografia – badanie macicy i jajowodów.
• Sialografia – badanie gruczołów ślinowych.
• Badania przewodu pokarmowego – badanie różnych części układu pokarmowego.

Omnipaque jest przeznaczony wyłącznie do diagnostyki i powinien być stosowany zgodnie z zaleceniami lekarza^[1][2].

Dawkowanie i sposób podawania

Dawkowanie Omnipaque zależy od rodzaju badania, wieku, masy ciała, stanu ogólnego pacjenta oraz techniki podania. Poniżej przedstawiono zalecane dawkowanie dla różnych procedur diagnostycznych:

Podanie dożylne

• Urografia:
  • Dorośli: 300 mg I/ml lub 350 mg I/ml, 40-80 ml.
  • Dzieci < 7 kg: 240 mg I/ml lub 300 mg I/ml, 4 ml/kg mc.
  • Dzieci > 7 kg: 240 mg I/ml lub 300 mg I/ml, 3 ml/kg mc.
• Flebografia kończyny dolnej: 240 mg I/ml lub 300 mg I/ml, 20-100 ml/kończynę.
• Angiografia subtrakcyjna: 300 mg I/ml lub 350 mg I/ml, 20-60 ml/wstrzyknięcie.
• Tomografia komputerowa ze wzmocnieniem środkiem kontrastującym (CT):
  • Dorośli: 240 mg I/ml lub 300 mg I/ml lub 350 mg I/ml, 100-250 ml.
  • Dzieci: 240 mg I/ml lub 300 mg I/ml, 2-3 ml/kg mc. do 40 ml.

Podanie dotętnicze

• Arteriografia:
  • Łuku aorty: 300 mg I/ml, 30-40 ml/wstrzyknięcie.
  • Selektywna mózgowa: 300 mg I/ml, 5-10 ml/wstrzyknięcie.
  • Aortografia: 350 mg I/ml, 40-60 ml/wstrzyknięcie.
  • Udowa: 300 mg I/ml lub 350 mg I/ml, 30-50 ml/wstrzyknięcie.
• Kardioangiografie:
  • Dorośli: 350 mg I/ml, 30-60 ml/wstrzyknięcie.
  • Dzieci: 300 mg I/ml lub 350 mg I/ml, 4-8 ml/wstrzyknięcie.

Podanie podpajęczynówkowe

• Mielografia lędźwiowa i piersiowa: 240 mg I/ml, 8-12 ml.
• Mielografia szyjna: 240 mg I/ml lub 300 mg I/ml, 7-10 ml.
• Cysternografia CT: 240 mg I/ml, 6-10 ml.

Badanie jam ciała

• Artrografia: 240 mg I/ml lub 300 mg I/ml lub 350 mg I/ml, 5-20 ml.
• ERP/ERCP: 240 mg I/ml, 20-50 ml.
• Histerosalpingografia: 240 mg I/ml lub 300 mg I/ml, 15-50 ml.
• Sialografia: 240 mg I/ml lub 300 mg I/ml, 0,5-2 ml.
• Badanie przewodu pokarmowego:
  • Podanie doustne: 350 mg I/ml, 2-4 ml/kg mc.
  • Podanie doodbytnicze: 140 mg I/ml lub rozcieńczyć wodą do stężenia 100-150 mg I/ml, 5-10 ml/kg mc.

Przed podaniem leku oraz po jego zakończeniu należy zapewnić właściwe nawodnienie pacjenta^[1][2].

Przeciwwskazania

Omnipaque nie powinien być stosowany w przypadku:

• Nadwrażliwości na joheksol lub którykolwiek z pozostałych składników leku.
• Ciężkiej nadczynności tarczycy przebiegającej z widocznymi objawami^[1][2].

Środki ostrożności

Przed rozpoczęciem stosowania leku Omnipaque należy omówić to z lekarzem. W trakcie lub krótko po zakończeniu procedury obrazowania może wystąpić krótkotrwałe zaburzenie czynności mózgu, zwane encefalopatią. Jeśli pacjent zauważy którykolwiek z objawów związanych z tą chorobą, opisanych w punkcie 4, należy natychmiast powiadomić lekarza^[1][2].

Działania niepożądane

Jak każdy lek, Omnipaque może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Poniżej przedstawiono niektóre z możliwych działań niepożądanych:

• Reakcje nadwrażliwości: duszność, wysypka, rumień, pokrzywka, świąd, reakcje skórne, zapalenie spojówek, kaszel, katar, kichanie, zapalenie naczyń, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk krtani, skurcz krtani, skurcz oskrzeli, niekardiogenny obrzęk płuc.
• Zaburzenia układu nerwowego: ból głowy, zaburzenia smaku, omdlenie wazowagalne.
• Zaburzenia serca: bradykardia.
• Zaburzenia naczyniowe: nadciśnienie, niedociśnienie.
• Zaburzenia żołądka i jelit: nudności, wymioty, ból brzucha, biegunka.
• Zaburzenia ogólne i stany w miejscu podania: odczucie gorąca, nadmierne pocenie się, uczucie zimna, reakcje wazowagalne, gorączka, dreszcze^[1][2].

Słownik pojęć

• Kardioangiografia – Badanie naczyń krwionośnych serca.
• Arteriografia – Badanie tętnic.
• Urografia – Badanie układu moczowego.
• Flebografia – Badanie żył.
• Tomografia komputerowa – Badanie różnych struktur ciała za pomocą promieni rentgenowskich.
• Mielografia – Badanie rdzenia kręgowego.
• Artrografia – Badanie stawów.
• ERP/ERCP – Badanie przewodów trzustkowych i żółciowych.
• Histerosalpingografia – Badanie macicy i jajowodów.
• Sialografia – Badanie gruczołów ślinowych.
• Encefalopatia – Zaburzenie czynności mózgu.
• Reakcje nadwrażliwości – Reakcje alergiczne na lek.