Konsekwencje przedawkowania leku Nintedanib Teva: Dawki, objawy i postępowanie

Lek Nintedanib Teva jest stosowany w leczeniu idiopatycznego włóknienia płuc (IPF), innych przewlekłych przebiegających z włóknieniem śródmiąższowych chorób płuc (ILD) o fenotypie postępującym oraz choroby śródmiąższowej płuc związanej z twardziną układową (SSc-ILD). Przedawkowanie tego leku może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych. W artykule omówimy, jakie dawki są uznawane za przedawkowanie oraz jakie objawy mogą wystąpić w wyniku przedawkowania.

Spis treści

• Dawki uznawane za przedawkowanie
• Objawy przedawkowania
• Postępowanie przy przedawkowaniu
• Słownik pojęć
• Podsumowanie

Dawki uznawane za przedawkowanie

Zalecana dawka leku Nintedanib Teva to 150 mg dwa razy na dobę, co daje łącznie 300 mg na dobę. W przypadku nietolerancji tej dawki, lekarz może zmniejszyć dawkę do 100 mg dwa razy na dobę (łącznie 200 mg na dobę)^[1]. Przedawkowanie występuje, gdy pacjent przyjmuje dawki wyższe niż zalecane, na przykład 600 mg dwa razy na dobę przez kilka dni^[1].

Objawy przedawkowania

Objawy przedawkowania leku Nintedanib Teva mogą obejmować:

• Zwiększenie aktywności enzymów wątrobowych – może prowadzić do uszkodzenia wątroby, co objawia się żółtaczką, ciemnym moczem i bólem w górnej prawej części brzucha^[1].
• Objawy ze strony przewodu pokarmowego – takie jak biegunka, nudności, wymioty i ból brzucha^[1].
• Odwodnienie – spowodowane biegunką, prowadzące do utraty wody i elektrolitów^[2].
• Zmniejszenie masy ciała – wynikające z utraty apetytu i biegunki^[2].

Postępowanie przy przedawkowaniu

W przypadku podejrzenia przedawkowania leku Nintedanib Teva, należy natychmiast przerwać jego przyjmowanie i skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą. Nie ma swoistego antidotum na przedawkowanie nintedanibu, dlatego leczenie polega na wsparciu objawowym i monitorowaniu stanu pacjenta^[1]. W razie potrzeby można zastosować leczenie wspomagające, takie jak nawodnienie i leki przeciwwymiotne^[1].

Słownik pojęć

• Idiopatyczne włóknienie płuc (IPF) – Choroba, w której tkanka płuc staje się grubsza, sztywna i zbliznowaciała, co utrudnia oddychanie.
• Śródmiąższowe choroby płuc (ILD) – Grupa chorób, w których tkanka płuc ulega włóknieniu i staje się sztywna.
• Twardzina układowa (SSc) – Rzadka choroba autoimmunologiczna, która powoduje włóknienie skóry i narządów wewnętrznych.
• Enzymy wątrobowe – Białka wytwarzane przez wątrobę, które pomagają w procesach metabolicznych. Zwiększenie ich aktywności może wskazywać na uszkodzenie wątroby.
• Odwodnienie – Stan, w którym organizm traci więcej wody niż przyjmuje, co może prowadzić do poważnych problemów zdrowotnych.

Podsumowanie