Jak prawidłowo dawkować lek Mucofalk O?

Lek Mucofalk O jest stosowany w leczeniu nawykowych zaparć oraz w stanach, w których pożądane jest ułatwione opróżnienie jelit z miękkim stolcem. W artykule omówimy szczegółowo dawkowanie leku, sposób jego przyjmowania oraz ważne informacje dotyczące stosowania.

Spis treści

• Dawkowanie
• Sposób podawania
• Czas trwania leczenia
• Przeciwwskazania
• Interakcje z innymi lekami
• Słownik pojęć

Dawkowanie

Lek Mucofalk O jest przeznaczony dla dorosłych oraz młodzieży w wieku powyżej 12 lat. Dawkowanie zależy od wskazania:

• Leczenie nawykowych zaparć: 1 saszetka (5 g granulatu) od 2 do 3 razy na dobę. Zawartość saszetki należy zmieszać z dużą ilością płynu, co najmniej 150 ml (1 g granulatu należy popić co najmniej 30 ml płynu)^[1].
• Wspomaganie diety u pacjentów z hipercholesterolemią: 1 saszetka (5 g granulatu) od 2 do 6 razy na dobę. Zawartość saszetki należy zmieszać z dużą ilością płynu, co najmniej 150 ml (1 g granulatu należy popić co najmniej 30 ml płynu). Wskazane jest stosowanie leku podczas posiłków^[1].

Sposób podawania

Lek Mucofalk O należy przyjmować doustnie. Zawartość saszetki należy wsypać do szklanki, powoli napełnić szklankę wodą, sokiem owocowym, mlekiem lub innym podobnym płynem (co najmniej 150 ml), zamieszać łyżeczką, sprawdzając, żeby nie powstawały grudki, i natychmiast wypić. Następnie należy popić dodatkową szklanką płynu^[2].

Nie należy spożywać leku w pozycji leżącej ani bezpośrednio przed snem. Lek Mucofalk O należy przyjmować w ciągu dnia, przynajmniej od 30 do 60 minut przed lub po przyjęciu innych leków^[2].

Czas trwania leczenia

Efekt działania leku Mucofalk O obserwuje się zazwyczaj po 12 do 24 godzinach po zastosowaniu. W niektórych przypadkach maksymalny efekt jest osiągalny po 2-3 dniach^[1]. Jeśli pacjent cierpi na długotrwałe zaparcia oraz nieregularne wypróżnienia trwające dłużej niż 3 dni, biegunkę trwającą dłużej niż 2 dni lub której towarzyszy krew lub gorączka, należy skontaktować się z lekarzem^[2].

Przeciwwskazania

Lek Mucofalk O nie powinien być stosowany w następujących przypadkach:

• Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którykolwiek składnik pomocniczy^[1].
• Nagła zmiana zwyczajów i częstości wypróżniania się, trwająca ponad dwa tygodnie^[2].
• Niezdiagnozowane krwawienie z odbytu^[2].
• Brak wypróżnienia po przyjęciu środków przeczyszczających^[2].
• Zwężenie przewodu pokarmowego, w tym choroby przełyku i części wpustowej żołądka, niedrożność jelit (ileus) lub ryzyko jej wystąpienia, porażenie jelit lub rozszerzenie okrężnicy (megacolon)^[1].
• Trudności w przełykaniu lub inne zaburzenia w obrębie gardła i krtani^[2].

Interakcje z innymi lekami

Może wystąpić opóźnienie wchłaniania jelitowego jednocześnie przyjmowanych innych leków, takich jak związki mineralne, witaminy (witamina B12), glikozydy nasercowe, pochodne kumaryny, karbamazepina oraz związki litu. Z tego względu należy zachować odstęp od 30 do 60 minut pomiędzy przyjęciem leku Mucofalk O a przyjęciem innych produktów leczniczych^[1].

Jednoczesne przyjmowanie leku Mucofalk O z lekami, które hamują perystaltykę jelit (np. opioidy, loperamid) powinno być stosowane jedynie pod nadzorem lekarza w celu obniżenia ryzyka wystąpienia niedrożności jelit (ileus)^[1].

Słownik pojęć

• Łupiny nasienne babki jajowatej – Substancja czynna leku Mucofalk O, bogata w błonnik pokarmowy, stosowana w leczeniu zaparć.
• Hipercholesterolemia – Stan, w którym poziom cholesterolu we krwi jest zbyt wysoki.
• Perystaltyka jelit – Ruchy mięśni jelit, które przesuwają treść pokarmową przez przewód pokarmowy.
• Niedrożność jelit (ileus) – Stan, w którym jelita są zablokowane i nie mogą prawidłowo przesuwać treści pokarmowej.
• Glikozydy nasercowe – Leki stosowane w leczeniu niewydolności serca i niektórych zaburzeń rytmu serca.
• Pochodne kumaryny – Leki przeciwzakrzepowe stosowane w celu zapobiegania zakrzepom krwi.
• Karbamazepina – Lek przeciwpadaczkowy stosowany w leczeniu padaczki i niektórych zaburzeń nastroju.
• Szok anafilaktyczny – Nagła, uogólniona reakcja alergiczna, która może prowadzić do reakcji zagrażającej życiu.

Podsumowanie: