Jak prawidłowo dawkować <a href="/tag/miwakurium/” title=”miwakurium” class=”to-tag” data-termid=”28606″>lek Mivacron?
W artykule szczegółowo omówimy dawkowanie leku Mivacron, w tym jak i kiedy go stosować. Informacje te są oparte na dokumentach: Charakterystyka Produktu Leczniczego oraz Ulotka leku.
Spis treści
- Dawkowanie dla dorosłych
- Dawkowanie dla dzieci
- Dawkowanie dla niemowląt
- Dawkowanie dla pacjentów w podeszłym wieku
- Dawkowanie dla pacjentów ze schorzeniami sercowo-naczyniowymi
- Dawkowanie dla pacjentów z niewydolnością nerek
- Dawkowanie dla pacjentów z niewydolnością wątroby
- Dawkowanie dla pacjentów ze zmniejszoną aktywnością cholinoesterazy w osoczu
- Dawkowanie dla pacjentów z nadwagą
- Monitorowanie pacjentów
- Przedawkowanie
- Słownik pojęć
- Materiały źródłowe
Dawkowanie dla dorosłych
Lek Mivacron podaje się za pomocą wstrzykiwań dożylnych. Przeciętna dawka potrzebna do uzyskania 95% zahamowania odpowiedzi skurczowej mięśnia przywodziciela kciuka na stymulację nerwu łokciowego (ED95) wynosi 0,07 mg/kg mc. (zakres 0,06 – 0,09 mg/kg mc.) u dorosłych znieczulonych narkotycznymi lekami przeciwbólowymi[1].
- Dawka 0,2 mg/kg mc., podawana przez 30 sekund, zapewnia dobre lub nawet doskonałe warunki umożliwiające wykonanie intubacji dotchawiczej przed upływem 2,0 – 2,5 minut.
- Dawka 0,25 mg/kg mc., podawana w dwóch dawkach podzielonych (0,15 mg/kg mc. oraz po 30 sekundach 0,1 mg/kg mc.), zapewnia dobre lub nawet doskonałe warunki umożliwiające wykonanie intubacji dotchawiczej przed upływem 1,5 – 2,0 minut od zakończenia pierwszego wstrzyknięcia.
U zdrowych osób dorosłych, zalecana dawka leku podawanego w szybkim wstrzyknięciu dożylnym mieści się w zakresie 0,07-0,25 mg/kg mc. Czas trwania bloku przewodnictwa nerwowo-mięśniowego zależy od podanej dawki[1].
Dawkowanie dla dzieci
U dzieci w wieku 7 miesięcy – 12 lat, dawka ED95 produktu Mivacron wynosi około 0,1 mg/kg mc. Początek działania leku występuje szybciej, czas trwania klinicznie skutecznego bloku jest krótszy, a samoistne ustępowanie działania jest szybsze[1].
- Dla dzieci w wieku 7 miesięcy – 12 lat zakres zalecanej dawki, podanej w postaci wstrzyknięcia dożylnego trwającego 5 do 15 sekund, wynosi 0,1 do 0,2 mg/kg mc.
- Dawka 0,2 mg/kg mc., podana w czasie ustabilizowanego znieczulenia, wywołanego przez narkotyczne leki przeciwbólowe lub halotan, powoduje klinicznie skuteczny blok przewodnictwa nerwowo-mięśniowego średnio przez 9 minut.
Dawkowanie dla niemowląt
U niemowląt w wieku 2 – 6 miesięcy, dawka ED95 produktu Mivacron wynosi 0,07 mg/kg mc. Początek działania leku występuje szybciej, czas trwania klinicznie skutecznego bloku jest krótszy, a samoistne ustępowanie działania jest szybsze[1].
- Dla niemowląt w wieku 2 – 6 miesięcy zakres zalecanej dawki, podanej w postaci wstrzyknięcia dożylnego trwającego od 5 do 15 sekund, wynosi 0,1 do 0,15 mg/kg mc.
- Dawka 0,15 mg/kg mc., podana w czasie ustabilizowanego znieczulenia wywołanego przez halotan, wywołuje klinicznie skuteczny blok przewodnictwa nerwowo-mięśniowego trwający średnio 9 minut.
Dawkowanie dla pacjentów w podeszłym wieku
U pacjentów w podeszłym wieku, otrzymujących pojedynczą dawkę produktu Mivacron w postaci szybkiego wstrzyknięcia dożylnego, okres mijający od podania produktu do wystąpienia objawów działania oraz czas trwania i szybkość ustępowania bloku mogą być wydłużone o 20 do 30% w porównaniu do osób młodszych[1].
Dawkowanie dla pacjentów ze schorzeniami sercowo-naczyniowymi
Pacjentom z klinicznie istotnymi objawami chorób układu sercowo-naczyniowego początkową dawkę produktu Mivacron należy wstrzykiwać przez co najmniej 60 sekund. Produkt Mivacron podawany w ten sposób powodował minimalne zmiany hemodynamiczne u pacjentów poddawanych zabiegom kardiochirurgicznym[1].
Dawkowanie dla pacjentów z niewydolnością nerek
U pacjentów z niewydolnością nerek bardzo znacznego stopnia, klinicznie skuteczny blok wywołany przez podanie produktu Mivacron w dawce 0,15 mg/kg mc. utrzymuje się około półtora razy dłużej niż u pacjentów z prawidłową czynnością nerek. Dlatego dawkę leku należy dostosować do indywidualnej klinicznej reakcji pacjentów[1].
Dawkowanie dla pacjentów z niewydolnością wątroby
U pacjentów z niewydolnością wątroby bardzo znacznego stopnia, klinicznie skuteczny blok wywołany przez podanie produktu Mivacron w dawce 0,15 mg/kg mc. utrzymuje się około trzy razy dłużej niż u pacjentów z prawidłową czynnością wątroby. Wydłużenie tego czasu działania związane jest z obserwowanym u tych pacjentów wyraźnym zmniejszeniem aktywności cholinoesterazy osoczowej[1].
Dawkowanie dla pacjentów ze zmniejszoną aktywnością cholinoesterazy w osoczu
Miwakurium jest metabolizowane przez cholinoesterazę osoczową. Aktywność cholinoesterazy osoczowej może być zmniejszona w przypadku występowania genetycznych anomalii cholinoesterazy osoczowej oraz w różnych stanach patologicznych lub po zastosowaniu niektórych leków[1].
Dawkowanie dla pacjentów z nadwagą
U osób otyłych (przekraczających należną dla wzrostu masę ciała o 30% lub więcej) początkową dawkę produktu Mivacron należy obliczyć dla należnej, a nie rzeczywistej masy ciała[1].
Monitorowanie pacjentów
W celu indywidualnego dostosowania odpowiedniej dawki podczas podawania produktu Mivacron zaleca się monitorowanie przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, tak jak się to czyni w przypadku wszystkich innych produktów leczniczych blokujących przewodnictwo nerwowo-mięśniowe[1].
Przedawkowanie
Nadmiernie przedłużone porażenie mięśni i jego następstwa są głównymi objawami przedawkowania produktów leczniczych blokujących przewodnictwo nerwowo-mięśniowe. Występuje jednak zwiększone ryzyko pojawienia się hemodynamicznych objawów niepożądanych, zwłaszcza spadku ciśnienia tętniczego krwi[1].
Do chwili powrotu samoistnej wydolnej czynności oddechowej niezbędne jest utrzymanie drożności dróg oddechowych oraz zastosowanie wentylacji z dodatnim ciśnieniem wdechowym. Należy zastosować produkty lecznicze wywołujące pełne zniesienie świadomości, ponieważ produkt Mivacron jej nie wyłącza. Podanie inhibitorów acetylocholinoesterazy wraz z atropiną lub glikopironium w chwili, gdy wystąpią oznaki samoistnego powrotu przewodnictwa nerwowo-mięśniowego, może ten powrót przyspieszyć[1].
Słownik pojęć
- ED95 – Dawka leku potrzebna do uzyskania 95% zahamowania odpowiedzi skurczowej mięśnia.
- Cholinoesteraza osoczowa – Enzym odpowiedzialny za rozkładanie niektórych leków, w tym miwakurium.
- Blok przewodnictwa nerwowo-mięśniowego – Stan, w którym przewodnictwo nerwowe do mięśni jest zahamowane, co prowadzi do ich zwiotczenia.
- Intubacja dotchawicza – Wprowadzenie rurki do tchawicy w celu zapewnienia drożności dróg oddechowych.
- Infuzja ciągła – Stałe podawanie leku dożylnie przez dłuższy czas.
Materiały źródłowe
| Dawkowanie dla dorosłych | 0,07-0,25 mg/kg mc. |
| Dawkowanie dla dzieci | 0,1-0,2 mg/kg mc. |
| Dawkowanie dla niemowląt | 0,1-0,15 mg/kg mc. |
| Dawkowanie dla pacjentów w podeszłym wieku | Wydłużone o 20-30% |
| Dawkowanie dla pacjentów ze schorzeniami sercowo-naczyniowymi | Wstrzykiwać przez co najmniej 60 sekund |
| Dawkowanie dla pacjentów z niewydolnością nerek | Dostosować do indywidualnej reakcji |
| Dawkowanie dla pacjentów z niewydolnością wątroby | Dostosować do indywidualnej reakcji |
| Dawkowanie dla pacjentów ze zmniejszoną aktywnością cholinoesterazy w osoczu | Przedłużony czas trwania bloku |
| Dawkowanie dla pacjentów z nadwagą | Obliczyć dla należnej masy ciała |



















