Jak prawidłowo dawkować lek Midazolam Baxter?
Spis treści
- Wprowadzenie
- Dawkowanie standardowe
- Dawkowanie w sedacji płytkiej
- Dawkowanie w znieczuleniu
- Dawkowanie w sedacji na OIOM
- Szczególne grupy pacjentów
- Możliwe działania niepożądane
- Słownik pojęć
- Podsumowanie
Wprowadzenie
Midazolam Baxter to lek z grupy benzodiazepin, stosowany do wywoływania sedacji, znieczulenia oraz łagodzenia objawów lękowych i napięcia mięśniowego. Lek działa szybko, powodując uspokojenie i senność pacjenta[1]. W artykule omówimy szczegółowo dawkowanie leku Midazolam Baxter w różnych wskazaniach oraz dla różnych grup pacjentów.
Dawkowanie standardowe
Midazolam Baxter jest silnie działającym środkiem uspokajającym, który wymaga stopniowego zwiększania dawki oraz powolnego podawania. Dawkowanie zależy od wieku, stanu fizycznego pacjenta oraz innych stosowanych leków[1]. Poniżej przedstawiono standardowe dawki dla różnych grup pacjentów:
- Dorośli w wieku poniżej 60 lat: dawka początkowa: 2,0-2,5 mg, dawki dodatkowe: 1 mg, dawka całkowita: 3,5-7,5 mg.
- Dorośli w wieku 60 lat i starsi oraz pacjenci osłabieni lub przewlekle chorzy: dawka początkowa: 0,5-1,0 mg, dawki dodatkowe: 0,5-1,0 mg, dawka całkowita poniżej 3,5 mg.
- Dzieci: dawka początkowa: 0,05-0,10 mg/kg mc. (dla dzieci w wieku od 6 miesięcy do 5 lat), 0,025-0,050 mg/kg mc. (dla dzieci w wieku od 6 do 12 lat), dawka całkowita: poniżej 6 mg (dla dzieci w wieku od 6 miesięcy do 5 lat), poniżej 10 mg (dla dzieci w wieku od 6 do 12 lat)[1].
Dawkowanie w sedacji płytkiej
W celu uzyskania sedacji płytkiej przed interwencją diagnostyczną lub chirurgiczną midazolam podaje się dożylnie. Dawkę należy dobierać indywidualnie i w razie potrzeby stopniowo ją zwiększać. Początek działania sedacyjnego leku ujawnia się w różnym czasie po podaniu, w zależności od stanu fizycznego pacjenta oraz konkretnych warunków dawkowania[1].
- Dorośli: Dożylne wstrzyknięcie midazolamu należy wykonywać powoli, z szybkością około 1 mg na 30 sekund. Dawka początkowa wynosi 2,0-2,5 mg podawanego 5-10 minut przed rozpoczęciem zabiegu. W razie potrzeby można podawać kolejne dawki po 1 mg. Zazwyczaj nie jest wymagana dawka całkowita przekraczająca 5,0 mg[1].
- Dzieci: Dawkę produktu leczniczego Midazolam Baxter należy zwiększać powoli, aż do uzyskania pożądanego efektu klinicznego. Dawkę początkową midazolamu należy podawać przez 2-3 minuty. Z oceną pełnego efektu sedacyjnego przed rozpoczęciem zabiegu lub podaniem kolejnej dawki należy odczekać dalsze 2-5 minut[1].
Dawkowanie w znieczuleniu
Midazolam Baxter może być stosowany jako środek znieczulający w celu wywołania i utrzymywania snu. Dawkowanie zależy od wieku pacjenta, stanu klinicznego oraz innych stosowanych leków[1].
- Premedykacja: Zalecana dawka stosowana w sedacji przedoperacyjnej oraz w celu uzyskania niepamięci zdarzeń w okresie przedoperacyjnym u osób dorosłych wynosi 1-2 mg dożylnie lub 0,07-0,10 mg/kg mc. domięśniowo. Dawkę tę należy zmniejszyć i dopasować indywidualnie, jeśli midazolam podawany jest osobom w wieku powyżej 60 lat, pacjentom wyniszczonym lub przewlekle chorym[1].
- Indukcja znieczulenia ogólnego: Jeśli midazolam jest stosowany do indukcji znieczulenia przed podaniem innych środków znieczulających, reakcja pacjentów jest osobniczo zmienna. Dawkę należy zwiększać do osiągnięcia pożądanego efektu odpowiednio do wieku i stanu klinicznego pacjenta[1].
Dawkowanie w sedacji na OIOM
Zamierzony poziom sedacji osiągany jest przez stopniowe zwiększanie dawki midazolamu, a następnie podanie albo ciągłego wlewu, albo powtarzanych bolusów – zależnie od potrzeb klinicznych, stanu pacjenta, wieku oraz jednocześnie stosowanych leków[1].
- Dorośli: Dożylna dawka nasycająca wynosi 0,03-0,30 mg/kg mc. i powinna być podawana powoli w dawkach podzielonych. Każda kolejna dawka, o wielkości 1,0-2,5 mg, powinna być podawana przez 20-30 sekund z 2 minutową przerwą przed podaniem następnej[1].
- Dzieci: W celu uzyskania pożądanego efektu klinicznego, u zaintubowanych i wentylowanych mechanicznie dzieci dożylną dawkę nasycającą wynoszącą 0,05-0,20 mg/kg mc. należy podawać powoli przez co najmniej 2-3 minuty. Midazolamu nie należy podawać w postaci szybkiego wstrzyknięcia dożylnego[1].
Szczególne grupy pacjentów
Midazolam Baxter wymaga dostosowania dawki w przypadku pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, wątroby, osób w podeszłym wieku oraz dzieci[1].
- Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek: U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek farmakokinetyka niezwiązanego midazolamu po jednorazowym podaniu dożylnym jest podobna do farmakokinetyki u osób zdrowych. Jednak w przypadku długotrwałego wlewu dożylnego średni czas działania sedacyjnego może być znacznie dłuższy[1].
- Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby: Zaburzona czynność wątroby zmniejsza klirens midazolamu podanego dożylnie, wydłużając okres półtrwania w końcowej fazie eliminacji. Może to zatem powodować nasilenie i wydłużenie efektów klinicznych działania leku[1].
- Pacjenci w podeszłym wieku: U dorosłych w wieku powyżej 60 lat okres półtrwania może być wydłużony nawet czterokrotnie[1].
- Dzieci: Szybkość wchłaniania leku po podaniu doodbytniczym u dzieci jest podobna do szybkości wchłaniania u dorosłych, lecz dostępność biologiczna leku jest u nich mniejsza[1].
Możliwe działania niepożądane
Podczas stosowania midazolamu mogą wystąpić różne działania niepożądane, w tym reakcje alergiczne, zaburzenia psychiczne, zaburzenia układu nerwowego, sercowo-naczyniowego, oddechowego oraz pokarmowego[1]. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek objawów niepożądanych należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.
Słownik pojęć
- Benzodiazepiny – grupa leków działających uspokajająco, nasennie, przeciwlękowo i przeciwdrgawkowo.
- Sedacja – stan uspokojenia, senności lub snu wywołany działaniem leku.
- Premedykacja – podanie leków przed zabiegiem chirurgicznym w celu przygotowania pacjenta do znieczulenia.
- Indukcja znieczulenia – proces wprowadzenia pacjenta w stan znieczulenia ogólnego.
- OIOM – Oddział Intensywnej Opieki Medycznej, gdzie monitoruje się i leczy pacjentów w ciężkim stanie.
Podsumowanie
Midazolam Baxter jest lekiem z grupy benzodiazepin, stosowanym do wywoływania sedacji, znieczulenia oraz łagodzenia objawów lękowych i napięcia mięśniowego. Dawkowanie leku zależy od wieku, stanu fizycznego pacjenta oraz innych stosowanych leków. Ważne jest, aby lek był podawany przez doświadczony personel medyczny w odpowiednich warunkach. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek objawów niepożądanych należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.
| Grupa pacjentów | Dawka początkowa | Dawki dodatkowe | Dawka całkowita |
| Dorośli poniżej 60 lat | 2,0-2,5 mg | 1 mg | 3,5-7,5 mg |
| Dorośli powyżej 60 lat | 0,5-1,0 mg | 0,5-1,0 mg | Poniżej 3,5 mg |
| Dzieci (6 miesięcy – 5 lat) | 0,05-0,10 mg/kg mc. | – | Poniżej 6 mg |
| Dzieci (6-12 lat) | 0,025-0,050 mg/kg mc. | – | Poniżej 10 mg |



















