Spis treści
- Wprowadzenie
- Przeciwwskazania do zażywania leku Manti
- Ostrzeżenia i środki ostrożności
- Interakcje z innymi lekami
- Słownik pojęć
- Materiały źródłowe
Wprowadzenie
Lek Manti jest stosowany w leczeniu zgagi, wzdęć oraz bólów brzucha spowodowanych nadmiernym wytwarzaniem gazów w jelitach. Zawiera substancje czynne takie jak wodorotlenek glinu, wodorotlenek magnezu oraz symetykon. Pomimo jego skuteczności, istnieją pewne przeciwwskazania do jego stosowania, które są istotne dla bezpieczeństwa pacjentów.
Przeciwwskazania do zażywania leku Manti
Przed rozpoczęciem stosowania leku Manti, należy zapoznać się z przeciwwskazaniami, które mogą wykluczyć jego użycie:
- Nadwrażliwość na substancje czynne lub pomocnicze – Osoby uczulone na wodorotlenek glinu, wodorotlenek magnezu, symetykon lub inne składniki leku nie powinny go stosować[1].
- Ciężka niewydolność nerek – Lek nie jest zalecany dla pacjentów z ciężką niewydolnością nerek, zwłaszcza leczonych dializami, ze względu na ryzyko nagromadzenia się glinu i magnezu w organizmie[1].
- Fenyloketonuria – Ze względu na zawartość aspartamu, lek jest przeciwwskazany u pacjentów z fenyloketonurią, rzadką chorobą genetyczną[2].
- Nietolerancja niektórych cukrów – Lek zawiera sorbitol i glukozę, co może być problematyczne dla osób z nietolerancją fruktozy lub zespołem złego wchłaniania glukozy-galaktozy[1].
- Dzieci poniżej 6 lat – Lek Manti nie jest zalecany dla dzieci w wieku poniżej 6 lat[1].
Ostrzeżenia i środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Manti, należy wziąć pod uwagę następujące ostrzeżenia i środki ostrożności:
- Interakcje z innymi lekami – Leki zobojętniające mogą zmieniać wchłanianie wielu leków. Zaleca się zachowanie co najmniej 2-godzinnego odstępu między przyjmowaniem Manti a innych leków[1].
- Maskowanie objawów – Leki zobojętniające mogą maskować objawy krwawienia do przewodu pokarmowego u osób stosujących niesteroidowe leki przeciwzapalne[1].
- Hipofosfatemia – Długotrwałe stosowanie Manti przy niedostatecznej podaży fosforanów może prowadzić do niedoboru fosforanów[2].
Interakcje z innymi lekami
Lek Manti może wpływać na wchłanianie, biodostępność i wydalanie niektórych jednocześnie stosowanych leków. Oto niektóre z nich:
- Zmniejszenie wchłaniania – Manti może zmniejszać wchłanianie antybiotyków (np. tetracyklin, azytromycyny), leków przeciwgrzybiczych (np. ketokonazol), leków stosowanych w nadciśnieniu tętniczym (np. inhibitory konwertazy angiotensyny) oraz wielu innych[1].
- Zwiększenie wchłaniania – Manti może zwiększać wchłanianie doustnych leków przeciwcukrzycowych, leków obniżających krzepliwość krwi oraz niektórych antybiotyków (np. amoksycylina)[1].
Słownik pojęć
- Wodorotlenek glinu – Substancja czynna stosowana w lekach zobojętniających kwas solny.
- Wodorotlenek magnezu – Substancja czynna stosowana w lekach zobojętniających kwas solny.
- Symetykon – Substancja zmniejszająca napięcie powierzchniowe pęcherzy gazu w przewodzie pokarmowym.
- Fenyloketonuria – Rzadka choroba genetyczna, w której fenyloalanina gromadzi się w organizmie.
- Hipofosfatemia – Stan niedoboru fosforanów w surowicy krwi.
Materiały źródłowe
| Przeciwwskazania | Nadwrażliwość na substancje czynne lub pomocnicze, ciężka niewydolność nerek, fenyloketonuria, nietolerancja niektórych cukrów, dzieci poniżej 6 lat |
| Ostrzeżenia | Interakcje z innymi lekami, maskowanie objawów, hipofosfatemia |
| Interakcje | Zmniejszenie wchłaniania antybiotyków, leków przeciwgrzybiczych, leków stosowanych w nadciśnieniu tętniczym; zwiększenie wchłaniania doustnych leków przeciwcukrzycowych, leków obniżających krzepliwość krwi, niektórych antybiotyków |



















