Jak prawidłowo dawkować lek Lorista H?

Lek Lorista H jest stosowany w leczeniu pierwotnego nadciśnienia tętniczego. W artykule omówimy szczegółowo, jak i kiedy dawkować ten lek, aby zapewnić jego skuteczność i bezpieczeństwo stosowania.

Spis treści

• Wstęp
• Dawkowanie leku Lorista H
• Przypadki specjalne
• Możliwe działania niepożądane
• Słownik pojęć
• Podsumowanie

Wstęp

Lek Lorista H jest połączeniem antagonisty receptora angiotensyny II (losartanu) i leku moczopędnego (hydrochlorotiazydu). Angiotensyna II jest substancją wytwarzaną w organizmie, która wiążąc się z receptorami w ścianach naczyń krwionośnych, powoduje ich zwężenie, co skutkuje zwiększeniem ciśnienia tętniczego. Losartan zapobiega wiązaniu się angiotensyny II z tymi receptorami, powodując rozszerzenie naczyń krwionośnych i zmniejszenie ciśnienia tętniczego. Hydrochlorotiazyd działa poprzez zwiększanie przepływu wody i soli przez nerki, co również pomaga w zmniejszaniu ciśnienia tętniczego^[1].

Dawkowanie leku Lorista H

Dawkowanie leku Lorista H zależy od stanu pacjenta oraz innych przyjmowanych przez niego leków. Ważne jest, aby kontynuować stosowanie leku tak długo, jak zalecił lekarz, w celu utrzymania równomiernej kontroli ciśnienia krwi^[2].

• Standardowa dawka: Zazwyczaj u większości pacjentów z wysokim ciśnieniem tętniczym 1 tabletka leku Lorista H o mocy 50 mg losartanu i 12,5 mg hydrochlorotiazydu na dobę wystarcza do uzyskania kontroli ciśnienia tętniczego przez okres 24 godzin^[2].
• Zwiększenie dawki: Lekarz może zwiększyć dawkę do 2 tabletek leku Lorista H o mocy 50 mg losartanu i 12,5 mg hydrochlorotiazydu raz na dobę lub zmienić na 1 tabletkę leku Lorista HD o mocy 100 mg losartanu i 25 mg hydrochlorotiazydu (większa dawka) na dobę^[2].
• Maksymalna dawka: Maksymalną dawką dobową są 2 tabletki na dobę leku Lorista H o mocy 50 mg losartanu i 12,5 mg hydrochlorotiazydu lub 1 tabletka leku Lorista HD o mocy 100 mg losartanu i 25 mg hydrochlorotiazydu^[2].

Przypadki specjalne

W niektórych przypadkach dawkowanie leku Lorista H może wymagać dostosowania:

• Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek: Dostosowanie początkowego dawkowania u pacjentów z umiarkowanymi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny 30-50 ml/min) nie jest konieczne. Skojarzenie losartanu z hydrochlorotiazydem nie jest zalecane do stosowania u pacjentów poddawanych hemodializie^[1].
• Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby: Produkt leczniczy Lorista H jest przeciwwskazany u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby^[1].
• Pacjenci w podeszłym wieku: Dostosowanie dawkowania u osób w podeszłym wieku nie jest zazwyczaj konieczne^[1].
• Stosowanie u dzieci i młodzieży: Brak doświadczeń dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności stosowania u dzieci i młodzieży (<18 lat), dlatego nie należy stosować produktu leczniczego Lorista H w tej grupie wiekowej^[1].

Możliwe działania niepożądane

Jak każdy lek, Lorista H może powodować działania niepożądane. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek objawów niepożądanych, należy skonsultować się z lekarzem^[2].

• Często: kaszel, zakażenie górnych dróg oddechowych, przekrwienie błony śluzowej nosa, zapalenie zatok, biegunka, ból brzucha, nudności, niestrawność, bóle lub kurcze mięśni, ból nóg, ból pleców, bezsenność, ból głowy, zawroty głowy, osłabienie, zmęczenie, ból w klatce piersiowej, zwiększone stężenie potasu we krwi, zmniejszone stężenie hemoglobiny, zaburzenia czynności nerek, w tym niewydolność nerek, za małe stężenie cukru we krwi (hipoglikemia)^[2].
• Niezbyt często: niedokrwistość, czerwone lub brązowawe plamy na skórze, siniaczenie, zmniejszenie liczby krwinek białych, zaburzenia krzepnięcia i zmniejszenie liczby płytek krwi, utrata apetytu, zwiększenie stężenia kwasu moczowego lub jawna dna, zwiększenie stężenia cukru we krwi, zaburzenia stężenia elektrolitów we krwi, niepokój, nerwowość, zespół lęku napadowego, dezorientacja, depresja, niezwykłe sny, zaburzenia snu, senność, zaburzenia pamięci, uczucie mrowienia i drętwienia, ból kończyn, drżenia, migrena, omdlenie, niewyraźne widzenie, uczucie pieczenia lub kłucia w oku, zapalenie spojówek, pogorszenie wzroku, widzenie na żółto, uczucie dzwonienia, brzęczenia, huczenia lub stukania w uszach, zawroty głowy pochodzenia błędnikowego, niskie ciśnienie krwi, które może być związane ze zmianami postawy, dławica piersiowa, zaburzenia rytmu serca, udar naczyniowo-mózgowy, zawał serca, kołatanie serca, zapalenie naczyń krwionośnych, ból gardła, duszność, zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc, obecność płynu w płucach, krwawienie z nosa, katar, przekrwienie błony śluzowej nosa, zaparcia, brak możliwości wydalenia kału, wiatry, rozstrój żołądka, skurcze żołądka, wymioty, suchość błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie ślinianek, ból zębów, żółtaczka, zapalenie trzustki, pokrzywka, świąd, zapalenie skóry, wysypka, zaczerwienienie skóry, nadwrażliwość na światło, suchość skóry, uderzenia gorąca z zaczerwienieniem zwłaszcza twarzy, nadmierna potliwość, utrata włosów, ból ramion, barków, bioder, kolan lub innych stawów, obrzęk stawów, sztywność, osłabienie siły mięśniowej, częste oddawanie moczu również w nocy, zaburzenia czynności nerek, w tym zapalenie nerek, zakażenie dróg moczowych, obecność cukru w moczu, zmniejszony popęd płciowy, impotencja, obrzęk twarzy, obrzęk miejscowy, gorączka^[2].
• Rzadko: zapalenie wątroby, nieprawidłowe wyniki badań czynności wątroby^[2].
• Bardzo rzadko: ostra niewydolność oddechowa^[2].
• Nieznana: objawy grypopodobne, małe stężenie sodu we krwi, ogólne złe samopoczucie, nowotwory złośliwe skóry i warg, niewyjaśnione bóle mięśni z towarzyszącym ciemnym zabarwieniem moczu, zaburzenia smaku, osłabienie wzroku lub ból oczu na skutek podwyższonego ciśnienia^[2].

Słownik pojęć

• Antagonista receptora angiotensyny II – Lek, który blokuje działanie angiotensyny II, substancji powodującej zwężenie naczyń krwionośnych i zwiększenie ciśnienia tętniczego.
• Lek moczopędny – Lek, który zwiększa wydalanie wody i soli z organizmu przez nerki, co pomaga w obniżeniu ciśnienia tętniczego.
• Klirens kreatyniny – Miara wydolności nerek, określająca, jak skutecznie nerki filtrują kreatyninę z krwi.
• Hipoglikemia – Stan, w którym poziom cukru we krwi jest zbyt niski.
• Hiperkaliemia – Stan, w którym poziom potasu we krwi jest zbyt wysoki.
• Hiponatremia – Stan, w którym poziom sodu we krwi jest zbyt niski.

Podsumowanie

Lek Lorista H jest stosowany w leczeniu pierwotnego nadciśnienia tętniczego. Standardowa dawka to 1 tabletka na dobę, ale lekarz może dostosować dawkę w zależności od stanu pacjenta. Ważne jest, aby kontynuować stosowanie leku zgodnie z zaleceniami lekarza. W przypadku pominięcia dawki, nie należy stosować dawki podwójnej. Przedawkowanie leku wymaga natychmiastowej konsultacji z lekarzem. Lek nie jest zalecany do stosowania w ciąży i podczas karmienia piersią. Możliwe działania niepożądane obejmują m.in. kaszel, zakażenie górnych dróg oddechowych, ból brzucha, nudności, bóle mięśni, zawroty głowy i osłabienie.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku