Wskazania do stosowania leku Lignox
Spis treści
- Wprowadzenie
- Wskazania do stosowania
- Dawkowanie i sposób podawania
- Przeciwwskazania
- Możliwe działania niepożądane
- Jak przechowywać Lignox
- Słownik pojęć
- Podsumowanie
Wprowadzenie
Lignox to lek stosowany w celu powierzchniowego znieczulenia błon śluzowych i skóry. Substancją czynną leku jest lidokainy chlorowodorek, który działa jako środek miejscowo znieczulający o budowie amidowej. Lek ten jest szczególnie przydatny w stomatologii oraz w innych procedurach medycznych wymagających znieczulenia miejscowego[1].
Wskazania do stosowania
Lignox jest stosowany w różnych sytuacjach medycznych, w których konieczne jest znieczulenie miejscowe. Oto szczegółowe wskazania do stosowania leku:
- Znieczulenie powierzchniowe błon śluzowych przed iniekcją – Lignox jest używany przed zastrzykami, aby zmniejszyć ból związany z nakłuciem, szczególnie u pacjentów wrażliwych na ból[1].
- Znieczulenie w zabiegach stomatologicznych – Lek jest stosowany podczas skalingu (usuwania kamienia nazębnego) oraz nacięć powierzchownych ropni[2].
- Ekstrakcja zębów – Lignox jest używany przy usuwaniu mocno rozchwianych zębów mlecznych i zębów stałych, szczególnie w chorobach przyzębia[1].
- Protetyka – Lek stosuje się zapobiegawczo w celu wyeliminowania odruchu wymiotnego pacjenta przy pobieraniu wycisków w jamie ustnej[2].
Dawkowanie i sposób podawania
Lignox należy stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. Na osuszoną błonę śluzową należy nałożyć przy pomocy wacika 0,1 do 0,2 g żelu, co odpowiada 4 do 8 mg lidokainy. Nie należy przekraczać dawki 3 mg/kg masy ciała. U dzieci i pacjentów w złym stanie ogólnym maksymalna dobowa dawka wynosi 2,9 mg/kg masy ciała[1].
Przeciwwskazania
Lignox nie powinien być stosowany w następujących przypadkach:
- Nadwrażliwość – Uczulenie na chlorowodorek lidokainy lub inne środki miejscowo znieczulające o budowie amidowej[2].
- Dzieci poniżej 4. roku życia – Lek nie jest zalecany dla dzieci poniżej tego wieku[2].
- Względne przeciwwskazania – Wstrząs, blok przewodnictwa przedsionkowo-komorowego II i III stopnia, miastenia, ciężkie uszkodzenia wątroby[1].
Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, Lignox może powodować działania niepożądane. Mogą to być:
- Reakcje uczuleniowe – Sporadycznie mogą wystąpić reakcje uczuleniowe, rzadko wstrząs anafilaktyczny[2].
- Objawy przedawkowania – Zaburzenia smaku, drętwienie języka, bóle i zawroty głowy, uczucie niepokoju, przyspieszony oddech[1].
- Senność – Może wystąpić senność o różnym nasileniu[2].
Jak przechowywać Lignox
Lignox należy przechowywać w temperaturze poniżej 25°C, nie zamrażać, oraz trzymać tubę szczelnie zamkniętą. Lek powinien być przechowywany w miejscu niewidocznym i niedostępnym dla dzieci[1].
Słownik pojęć
- Powierzchniowe znieczulenie – Znieczulenie ograniczone do powierzchni skóry lub błon śluzowych, bez wpływu na głębsze tkanki.
- Lidokainy chlorowodorek – Substancja czynna leku Lignox, działająca jako środek miejscowo znieczulający.
- Miastenia – Choroba autoimmunologiczna charakteryzująca się osłabieniem mięśni.
- Wstrząs anafilaktyczny – Ciężka, nagła reakcja alergiczna, która może być zagrażająca życiu.
| Substancja czynna | Lidokainy chlorowodorek |
| Postać farmaceutyczna | Żel |
| Wskazania | Znieczulenie powierzchniowe błon śluzowych i skóry |
| Przeciwwskazania | Nadwrażliwość, dzieci poniżej 4. roku życia, wstrząs, blok przewodnictwa przedsionkowo-komorowego II i III stopnia, miastenia, ciężkie uszkodzenia wątroby |
| Dawkowanie | 0,1 do 0,2 g żelu na osuszoną błonę śluzową |
| Możliwe działania niepożądane | Reakcje uczuleniowe, objawy przedawkowania, senność |
| Przechowywanie | W temperaturze poniżej 25°C, nie zamrażać, trzymać tubę szczelnie zamkniętą |


















