Levetiracetam Stada: Wskazania do Stosowania i Leczone Schorzenia
Levetiracetam Stada to lek przeciwpadaczkowy stosowany w leczeniu różnych form padaczki. W artykule omówimy szczegółowo, jakie schorzenia i dolegliwości są leczone za pomocą tego leku, a także jakie są zalecenia dotyczące jego stosowania.
Spis treści
- Wskazania do stosowania
- Dawkowanie i sposób podawania
- Przeciwwskazania
- Możliwe działania niepożądane
- Słownik pojęć
Wskazania do stosowania
Levetiracetam Stada jest stosowany w leczeniu różnych form padaczki, zarówno jako monoterapia, jak i terapia wspomagająca. Oto szczegółowe wskazania:
- Monoterapia: Stosowanie samego leku Levetiracetam Stada w leczeniu napadów częściowych lub częściowych wtórnie uogólnionych u dorosłych i młodzieży w wieku od 16 lat z nowo rozpoznaną padaczką[1].
- Terapia wspomagająca: Stosowanie leku razem z innymi lekami przeciwpadaczkowymi w leczeniu:
- Napadów częściowych lub częściowych wtórnie uogólnionych u dorosłych, młodzieży, dzieci i niemowląt w wieku od 1 miesiąca[1].
- Napadów mioklonicznych u dorosłych i młodzieży w wieku od 12 lat z młodzieńczą padaczką miokloniczną[1].
- Napadów toniczno-klonicznych pierwotnie uogólnionych u dorosłych i młodzieży w wieku od 12 lat z idiopatyczną padaczką uogólnioną[1].
Dawkowanie i sposób podawania
Dawkowanie leku Levetiracetam Stada zależy od wieku pacjenta, masy ciała oraz rodzaju napadów padaczkowych. Oto zalecenia dotyczące dawkowania:
- Dorośli i młodzież (od 16 lat): Początkowa dawka terapeutyczna wynosi 500 mg dwa razy na dobę. Dawka może być stopniowo zwiększana do maksymalnie 1500 mg dwa razy na dobę[1].
- Dzieci (od 1 miesiąca do 12 lat): Dawkowanie zależy od masy ciała i wynosi od 7 mg/kg mc. do 30 mg/kg mc. dwa razy na dobę[1].
- Niemowlęta (od 1 miesiąca do 6 miesięcy): Początkowa dawka wynosi 7 mg/kg mc. dwa razy na dobę, a maksymalna dawka to 21 mg/kg mc. dwa razy na dobę[1].
Przeciwwskazania
Levetiracetam Stada nie powinien być stosowany w następujących przypadkach:
- Nadwrażliwość na lewetyracetam, związki pochodne pirolidonów lub na którykolwiek z pozostałych składników leku[2].
- Pacjenci z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek lub wątroby powinni stosować lek z ostrożnością i pod nadzorem lekarza[1].
Możliwe działania niepożądane
Jak każdy lek, Levetiracetam Stada może powodować działania niepożądane. Najczęściej zgłaszane to:
W rzadkich przypadkach mogą wystąpić poważniejsze działania niepożądane, takie jak reakcje alergiczne, zmiany w zachowaniu, czy pogorszenie napadów padaczkowych[2].
Słownik pojęć
- Padaczka – Stan, w którym pacjenci mają powtarzające się napady drgawkowe.
- Napady częściowe – Napady, które początkowo wywoływane są w jednej części mózgu.
- Napady miokloniczne – Krótkie, podobne do wstrząsów skurcze pojedynczych mięśni lub grup mięśni.
- Napady toniczno-kloniczne – Duże napady, w tym utrata świadomości.
- Idiopatyczna padaczka uogólniona – Typ padaczki, która ma prawdopodobnie podłoże genetyczne.
Levetiracetam Stada jest lekiem przeciwpadaczkowym stosowanym w leczeniu różnych form padaczki. Może być stosowany zarówno jako monoterapia, jak i terapia wspomagająca. Dawkowanie zależy od wieku pacjenta, masy ciała oraz rodzaju napadów padaczkowych. Lek nie powinien być stosowany w przypadku nadwrażliwości na jego składniki oraz u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek lub wątroby. Najczęściej zgłaszane działania niepożądane to zapalenie błony śluzowej nosa i gardła, senność, ból głowy, zmęczenie i zawroty głowy.


















