Jak prawidłowo dawkować lek Lerakta?

Lerakta to lek stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego. W artykule omówimy szczegółowo, jak i kiedy dawkować ten lek, aby zapewnić jego skuteczność i bezpieczeństwo stosowania.

Spis treści

• Dawkowanie leku Lerakta
• Sposób podawania
• Przeciwwskazania
• Środki ostrożności
• Możliwe działania niepożądane
• Słownik pojęć

Dawkowanie leku Lerakta

Zalecana dawka początkowa leku Lerakta wynosi 10 mg raz na dobę, przyjmowana doustnie, co najmniej 15 minut przed posiłkiem^[1]. W razie potrzeby dawka może zostać zwiększona do 20 mg, w zależności od indywidualnej reakcji pacjenta na leczenie^[1]. Dawkę należy zwiększać stopniowo, ponieważ maksymalne działanie przeciwnadciśnieniowe może wystąpić w ciągu 2 tygodni^[1].

Sposób podawania

Lek Lerakta najlepiej przyjmować rano, co najmniej 15 minut przed śniadaniem^[1]. Tabletki należy połykać w całości, popijając wystarczającą ilością wody^[2]. Podczas leczenia nie należy pić soku grejpfrutowego, ponieważ może on zwiększać biodostępność leku i nasilać jego działanie hipotensyjne^[1].

Przeciwwskazania

Lerakta nie powinna być stosowana u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą^[1]. Inne przeciwwskazania obejmują:

• Zwężenie drogi odpływu krwi z lewej komory serca
• Nieleczona zastoinowa niewydolność serca
• Niestabilna dławica piersiowa lub świeży zawał mięśnia sercowego
• Ciężkie zaburzenia czynności wątroby lub nerek
• Jednoczesne stosowanie z silnymi inhibitorami izoenzymu CYP3A4, cyklosporyną, grejpfrutem i sokiem grejpfrutowym^[1]

Środki ostrożności

Przed rozpoczęciem leczenia lekiem Lerakta należy omówić to z lekarzem, zwłaszcza jeśli pacjent ma choroby serca, wątroby lub nerek^[2]. Należy unikać picia alkoholu, ponieważ może on nasilać działanie rozszerzające naczynia leków przeciwnadciśnieniowych^[1].

Możliwe działania niepożądane

Podczas stosowania leku Lerakta mogą wystąpić następujące działania niepożądane:

• Często: ból głowy, szybka czynność serca, kołatanie serca, nagłe zaczerwienienie twarzy, szyi lub górnej części klatki piersiowej, obrzęk okolicy kostek^[2].
• Niezbyt często: zawroty głowy, obniżenie ciśnienia tętniczego, zgaga, nudności, ból żołądka, wysypka skórna, świąd, ból mięśni, oddawanie dużych ilości moczu, osłabienie, zmęczenie^[2].
• Rzadko: senność, wymioty, biegunka, pokrzywka, częstsze niż zwykle oddawanie moczu, ból w klatce piersiowej^[2].
• Częstość nieznana: obrzęk dziąseł, zaburzenia czynności wątroby, zmętnienie płynu podczas dializy, obrzęk twarzy, warg, języka lub gardła^[2].

Słownik pojęć

• Nadciśnienie tętnicze – stan, w którym ciśnienie krwi w tętnicach jest podwyższone.
• Antagonista kanału wapniowego – lek, który blokuje kanały wapniowe w komórkach mięśniowych naczyń krwionośnych, co prowadzi do ich rozszerzenia i obniżenia ciśnienia krwi.
• Biodostępność – procent dawki leku, który dociera do krwiobiegu w postaci niezmienionej.
• Inhibitor izoenzymu CYP3A4 – substancja, która hamuje działanie enzymu CYP3A4, odpowiedzialnego za metabolizm wielu leków.
• Dializa – proces oczyszczania krwi z toksyn i nadmiaru płynów, stosowany u pacjentów z niewydolnością nerek.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku