Konsekwencje przedawkowania leku Lekoklar: Dawki, objawy i postępowanie

Przedawkowanie leku Lekoklar, zawierającego klarytromycynę, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych. W artykule omówimy, jakie dawki są uznawane za przedawkowanie oraz jakie objawy mogą wystąpić w wyniku nadmiernego spożycia tego leku. Informacje te są oparte na dokumentach “Charakterystyka produktu leczniczego” oraz “Ulotka leku”.

Spis treści

• Dawki uznawane za przedawkowanie
• Objawy przedawkowania
• Postępowanie przy przedawkowaniu
• Słownik pojęć
• Podsumowanie

Dawki uznawane za przedawkowanie

Standardowa dawka leku Lekoklar dla dorosłych i młodzieży wynosi 250 mg dwa razy na dobę, a w przypadku ciężkich zakażeń lub wrzodów żołądka wywołanych przez Helicobacter pylori – 500 mg dwa razy na dobę^[1]. Dla dzieci dawka jest ustalana na podstawie masy ciała i wynosi 7,5 mg/kg mc. dwa razy na dobę^[1]. Przedawkowanie może wystąpić, gdy te dawki są znacznie przekroczone.

Objawy przedawkowania

Objawy przedawkowania leku Lekoklar mogą obejmować:

• Zaburzenia żołądkowo-jelitowe – nudności, wymioty, biegunka, ból brzucha^[1].
• Zmiana stanu psychicznego – zmiany w zachowaniu, paranoja, splątanie^[1].
• Hipokaliemia – niskie stężenie potasu we krwi, co może prowadzić do osłabienia mięśni i zaburzeń rytmu serca^[1].
• Hipoksemia – niskie stężenie tlenu we krwi, co może prowadzić do duszności i zmęczenia^[1].

Postępowanie przy przedawkowaniu

W przypadku podejrzenia przedawkowania leku Lekoklar, należy niezwłocznie skontaktować się z lekarzem lub udać się do szpitala. Nie istnieje specyficzna odtrutka na klarytromycynę, dlatego leczenie polega na usunięciu niewchłoniętego leku i zastosowaniu metod podtrzymujących^[1]. W przypadku ciężkich reakcji alergicznych, takich jak wstrząs anafilaktyczny, konieczne jest natychmiastowe przerwanie leczenia i wdrożenie odpowiedniego postępowania^[1].

Słownik pojęć

• Helicobacter pylori – bakteria wywołująca wrzody żołądka i dwunastnicy.
• Hipokaliemia – niskie stężenie potasu we krwi.
• Hipoksemia – niskie stężenie tlenu we krwi.
• Wstrząs anafilaktyczny – ciężka, nagła reakcja alergiczna, która może być zagrażająca życiu.

Podsumowanie