Przeciwwskazania i sytuacje, w których nie należy zażywać leku Lafactin

Spis treści

• Wstęp
• Przeciwwskazania do stosowania Lafactin
• Ostrzeżenia i środki ostrożności
• Interakcje z innymi lekami
• Słownik pojęć
• Podsumowanie

Wstęp

Lek Lafactin, zawierający wenlafaksynę, jest stosowany w leczeniu depresji oraz zaburzeń lękowych. Jednakże, istnieją pewne przeciwwskazania i sytuacje, w których nie należy go stosować. W tym artykule omówimy te przeciwwskazania oraz ważne ostrzeżenia i środki ostrożności, które należy wziąć pod uwagę przed rozpoczęciem terapii.

Przeciwwskazania do stosowania Lafactin

Przed rozpoczęciem stosowania leku Lafactin, należy upewnić się, że nie występują poniższe przeciwwskazania:

• Nadwrażliwość na wenlafaksynę lub którykolwiek z pozostałych składników leku^[1]. Nadwrażliwość może objawiać się reakcjami alergicznymi, takimi jak wysypka, świąd, obrzęk twarzy, warg, języka lub gardła.
• Jednoczesne stosowanie z nieodwracalnymi inhibitorami monoaminooksydazy (IMAO)^[1]. Przyjmowanie IMAO równocześnie z wenlafaksyną może prowadzić do ciężkich lub zagrażających życiu działań niepożądanych, takich jak zespół serotoninowy.
• Stosowanie IMAO w ciągu ostatnich 14 dni^[2]. Przed rozpoczęciem terapii wenlafaksyną należy odczekać co najmniej 14 dni od zakończenia leczenia IMAO.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed rozpoczęciem stosowania leku Lafactin, należy omówić z lekarzem lub farmaceutą następujące kwestie:

• Stosowanie innych leków, które mogą zwiększać ryzyko wystąpienia zespołu serotoninowego^[2]. Zespół serotoninowy to stan potencjalnie zagrażający życiu, objawiający się m.in. pobudzeniem, omamami, drżeniem i hipertermią.
• Choroby oczu, takie jak jaskra^[2]. Wenlafaksyna może powodować rozszerzenie źrenic, co może pogorszyć stan pacjentów z jaskrą.
• Wysokie ciśnienie krwi w przeszłości^[2]. Wenlafaksyna może powodować wzrost ciśnienia krwi, dlatego pacjenci z nadciśnieniem powinni być monitorowani.
• Choroby serca lub zaburzenia rytmu serca^[2]. Wenlafaksyna może wpływać na czynność serca, dlatego pacjenci z chorobami serca powinni być ostrożni.
• Napady drgawek (padaczka) w przeszłości^[2]. Wenlafaksyna może zwiększać ryzyko wystąpienia drgawek.
• Zmniejszone stężenie sodu we krwi (hiponatremia)^[2]. Wenlafaksyna może powodować hiponatremię, zwłaszcza u osób starszych.
• Skłonność do powstawania siniaków lub krwawień^[2]. Wenlafaksyna może zwiększać ryzyko krwawień, zwłaszcza u pacjentów przyjmujących leki przeciwzakrzepowe.
• Mania lub zaburzenia dwubiegunowe w przeszłości^[2]. Wenlafaksyna może wywołać epizody manii u pacjentów z zaburzeniami dwubiegunowymi.
• Zachowania agresywne w przeszłości^[2]. Wenlafaksyna może nasilać agresję u niektórych pacjentów.

Interakcje z innymi lekami

Wenlafaksyna może wchodzić w interakcje z wieloma lekami, co może prowadzić do poważnych działań niepożądanych. Należy poinformować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, w tym o lekach dostępnych bez recepty, lekach pochodzenia naturalnego oraz ziołowych. Oto niektóre z leków, które mogą wchodzić w interakcje z wenlafaksyną:

• Inhibitory monoaminooksydazy (IMAO)^[2]. Jednoczesne stosowanie IMAO i wenlafaksyny jest przeciwwskazane.
• Tryptany stosowane w migrenowych bólach głowy^[2]. Mogą zwiększać ryzyko zespołu serotoninowego.
• Selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) i inhibitory wychwytu zwrotnego noradrenaliny i serotoniny (SNRI)^[2]. Mogą zwiększać ryzyko zespołu serotoninowego.
• Amfetaminy stosowane w leczeniu zespołu nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi (ADHD), narkolepsji i otyłości^[2]. Mogą zwiększać ryzyko zespołu serotoninowego.
• Linezolid, antybiotyk stosowany w leczeniu zakażeń^[2]. Może zwiększać ryzyko zespołu serotoninowego.
• Moklobemid, odwracalny IMAO stosowany w leczeniu depresji^[2]. Może zwiększać ryzyko zespołu serotoninowego.
• Sybutramina stosowana w odchudzaniu^[2]. Może zwiększać ryzyko zespołu serotoninowego.
• Tramadol, fentanyl, tapentadol, petydyna, pentazocyna stosowane w leczeniu silnego bólu^[2]. Mogą zwiększać ryzyko zespołu serotoninowego.
• Dekstrometorfan stosowany w leczeniu kaszlu^[2]. Może zwiększać ryzyko zespołu serotoninowego.
• Metadon stosowany w leczeniu uzależnienia od leków opioidowych lub silnego bólu^[2]. Może zwiększać ryzyko zespołu serotoninowego.
• Błękit metylenowy stosowany w leczeniu dużego stężenia methemoglobiny we krwi^[2]. Może zwiększać ryzyko zespołu serotoninowego.
• Ziele dziurawca zwyczajnego (Hypericum perforatum) stosowane w leczeniu łagodnej depresji^[2]. Może zwiększać ryzyko zespołu serotoninowego.
• Tryptofan stosowany w problemach ze spaniem i w depresji^[2]. Może zwiększać ryzyko zespołu serotoninowego.
• Leki przeciwpsychotyczne stosowane w leczeniu chorób psychicznych^[2]. Mogą zwiększać ryzyko zespołu serotoninowego.
• Buprenorfina stosowana w leczeniu bólu i uzależnienia od opioidów^[2]. Może zwiększać ryzyko zespołu serotoninowego.

Słownik pojęć

• Wenlafaksyna – Substancja czynna leku Lafactin, stosowana w leczeniu depresji i zaburzeń lękowych.
• Zespół serotoninowy – Stan potencjalnie zagrażający życiu, objawiający się m.in. pobudzeniem, omamami, drżeniem i hipertermią.
• Jaskra – Choroba oczu, charakteryzująca się podwyższonym ciśnieniem wewnątrzgałkowym, co może prowadzić do uszkodzenia nerwu wzrokowego.
• IMAO – Inhibitory monoaminooksydazy, grupa leków stosowanych w leczeniu depresji i choroby Parkinsona.
• SSRI – Selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny, grupa leków stosowanych w leczeniu depresji i zaburzeń lękowych.
• SNRI – Inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny i noradrenaliny, grupa leków stosowanych w leczeniu depresji i zaburzeń lękowych.
• Hiponatremia – Stan, w którym stężenie sodu we krwi jest zbyt niskie.

Podsumowanie

Przed rozpoczęciem stosowania leku Lafactin, należy upewnić się, że nie występują przeciwwskazania, takie jak nadwrażliwość na wenlafaksynę, jednoczesne stosowanie IMAO lub ich stosowanie w ciągu ostatnich 14 dni. Ważne jest również omówienie z lekarzem wszelkich chorób i leków, które mogą wpływać na bezpieczeństwo stosowania wenlafaksyny. Należy unikać spożywania alkoholu podczas leczenia oraz monitorować wszelkie działania niepożądane.

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku