Jak prawidłowo dawkować lek Klarmin?
Lek Klarmin, zawierający klarytromycynę, jest antybiotykiem makrolidowym stosowanym w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych. W artykule omówimy szczegółowo dawkowanie leku Klarmin, w tym jak i kiedy go stosować, aby zapewnić skuteczność leczenia i minimalizować ryzyko działań niepożądanych.
Spis treści
- Wskazania do stosowania
- Dawkowanie i sposób podawania
- Przeciwwskazania
- Środki ostrożności
- Słownik pojęć
- Podsumowanie
Wskazania do stosowania
Lek Klarmin jest wskazany w leczeniu zakażeń wywołanych przez drobnoustroje wrażliwe na klarytromycynę. Do zakażeń tych zaliczamy:
- Zakażenia górnych dróg oddechowych – np. zapalenie gardła wywołane przez paciorkowce, zapalenie zatok[1].
- Zakażenia dolnych dróg oddechowych – np. zapalenie oskrzeli, zapalenie płuc[1].
- Ostre zapalenie ucha środkowego[1].
- Zakażenia skóry i tkanek miękkich – np. liszajec zakaźny, zapalenie mieszków włosowych, zapalenie tkanki łącznej, ropnie[1].
- Zakażenia zębów i jamy ustnej – np. ropień okołowierzchołkowy, zapalenie ozębnej[1].
- Zakażenia wywołane przez mykobakterie – np. Mycobacterium avium, Mycobacterium intracellulare[1].
- Zakażenia Helicobacter pylori u pacjentów z owrzodzeniem dwunastnicy[1].
Dawkowanie i sposób podawania
Dawkowanie leku Klarmin zależy od rodzaju zakażenia, wieku pacjenta oraz jego stanu zdrowia. Poniżej przedstawiono szczegółowe zalecenia dotyczące dawkowania:
Zakażenia dróg oddechowych, skóry i tkanek miękkich, ostre zapalenie ucha środkowego
- Dorośli: Zazwyczaj zalecana dawka to jedna tabletka 250 mg dwa razy na dobę (co 12 godzin). W ciężkich zakażeniach dawkę można zwiększyć do 500 mg dwa razy na dobę (co 12 godzin). Leczenie trwa zwykle 5 do 14 dni, z wyjątkiem zapalenia płuc i zapalenia zatok, kiedy to leczenie powinno trwać 6 do 14 dni[1].
- Dzieci w wieku powyżej 12 lat: Dawkowanie jak u dorosłych[1].
- Dzieci w wieku poniżej 12 lat: Zaleca się stosowanie klarytromycyny w postaci zawiesiny doustnej[1].
- Pacjenci z niewydolnością nerek: Dawka powinna być zmniejszona o połowę, tzn. 250 mg raz na dobę lub w ciężkich zakażeniach 250 mg dwa razy na dobę. Leczenie nie powinno trwać dłużej niż 14 dni[1].
Zakażenia zębów i jamy ustnej
- Dorośli: Jedna tabletka 250 mg dwa razy na dobę (co 12 godzin). Leczenie trwa zwykle 5 dni[1].
Zakażenia wywołane przez mykobakterie
- Dorośli: Zalecana dawka to 500 mg dwa razy na dobę. Leczenie rozsianej postaci zakażenia wywołanego przez kompleks Mycobacterium avium (MAC) u pacjentów z AIDS należy kontynuować tak długo, jak zaleci to lekarz. Klarytromycynę należy stosować w skojarzeniu z innymi lekami działającymi na Mycobacterium[1].
Zapobieganie zakażeniom wywoływanym przez MAC
- Dorośli: Zalecana dawka to 500 mg dwa razy na dobę[1].
Zakażenia Helicobacter pylori
- Leczenie z zastosowaniem 3 leków: Klarytromycyna w dawce 500 mg dwa razy na dobę (co 12 godzin) z amoksycyliną w dawce 1 g dwa razy na dobę i lanzoprazol w dawce 30 mg dwa razy na dobę przez 10 dni; lub klarytromycyna w dawce 500 mg dwa razy na dobę z amoksycyliną w dawce 1 g dwa razy na dobę i omeprazol w dawce 20 mg raz na dobę przez 7 do 10 dni[1].
- Leczenie z zastosowaniem 2 leków: Klarytromycyna w dawce 500 mg trzy razy na dobę i omeprazol w dawce 40 mg na dobę przez 14 dni. Podawanie omeprazolu w dawce 20 mg lub 40 mg na dobę należy kontynuować przez następne 14 dni; lub klarytromycyna w dawce 500 mg trzy razy na dobę i lanzoprazol w dawce 60 mg na dobę przez 14 dni[1].
Przeciwwskazania
Leku Klarmin nie należy stosować w następujących przypadkach:
- Nadwrażliwość na klarytromycynę, inne antybiotyki makrolidowe lub którykolwiek z pozostałych składników leku[1].
- Jednoczesne stosowanie z lekami takimi jak astemizol, cyzapryd, pimozyd, terfenadyna, tikagrelor, ranolazyna, alkaloidy sporyszu, lowastatyna, symwastatyna, midazolam podawany doustnie, kolchicyna[1].
- Występowanie hipokaliemii lub hipomagnezemii[1].
- Występowanie w przeszłości wydłużenia odstępu QT lub zaburzeń rytmu serca[1].
- Ciężka niewydolność wątroby ze współistniejącą niewydolnością nerek[1].
- Jednoczesne stosowanie z lomitapidem[1].
Środki ostrożności
Przed rozpoczęciem stosowania leku Klarmin należy omówić to z lekarzem, jeśli:
- Pacjentka jest w ciąży lub podejrzewa, że jest w ciąży[2].
- Pacjent ma zaburzenia czynności nerek lub wątroby[2].
- Pacjent ma chorobę wieńcową, ciężką niewydolność serca, spowolnienie czynności serca[2].
- Pacjent stosuje którykolwiek z leków wymienionych w punkcie „Lek Klarmin a inne leki”[2].
Słownik pojęć
- Klarytromycyna – antybiotyk makrolidowy stosowany w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych.
- Mykobakterie – rodzaj bakterii, do których należą m.in. Mycobacterium avium i Mycobacterium intracellulare, wywołujące zakażenia u osób z osłabioną odpornością.
- Helicobacter pylori – bakteria wywołująca zakażenia żołądka i dwunastnicy, często związana z wrzodami.
- Hipokaliemia – stan, w którym stężenie potasu we krwi jest zbyt niskie.
- Hipomagnezemia – stan, w którym stężenie magnezu we krwi jest zbyt niskie.
- Oporność krzyżowa – zjawisko, w którym bakterie oporne na jeden antybiotyk są również oporne na inne antybiotyki z tej samej grupy.
Podsumowanie
Lek Klarmin jest skutecznym antybiotykiem makrolidowym stosowanym w leczeniu różnych zakażeń bakteryjnych. Prawidłowe dawkowanie leku jest kluczowe dla skuteczności leczenia i minimalizacji ryzyka działań niepożądanych. Przed rozpoczęciem leczenia należy skonsultować się z lekarzem, zwłaszcza jeśli pacjent ma jakiekolwiek przeciwwskazania lub stosuje inne leki. Ważne jest również, aby nie przerywać leczenia przedwcześnie, nawet jeśli objawy choroby ustąpią.
| Wskazania do stosowania | Zakażenia górnych i dolnych dróg oddechowych, zakażenia skóry i tkanek miękkich, zakażenia zębów i jamy ustnej, zakażenia wywołane przez mykobakterie, zakażenia Helicobacter pylori |
| Dawkowanie | 250 mg dwa razy na dobę, w ciężkich zakażeniach 500 mg dwa razy na dobę, leczenie trwa od 5 do 14 dni |
| Przeciwwskazania | Nadwrażliwość na klarytromycynę, jednoczesne stosowanie z niektórymi lekami, hipokaliemia, hipomagnezemia, ciężka niewydolność wątroby ze współistniejącą niewydolnością nerek |
| Środki ostrożności | Konsultacja z lekarzem w przypadku ciąży, zaburzeń czynności nerek lub wątroby, choroby wieńcowej, ciężkiej niewydolności serca, spowolnienia czynności serca |



















