Konsekwencje przedawkowania leku Ketilept Retard: Dawki, objawy i postępowanie
Przedawkowanie leku Ketilept Retard, zawierającego kwetiapinę, może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych. W artykule omówimy, jakie dawki są uznawane za przedawkowanie oraz jakie objawy mogą wystąpić w wyniku przedawkowania. Informacje te są oparte na dokumentach “Charakterystyka produktu leczniczego” oraz “Ulotka leku”.
Spis treści
- Dawki uznawane za przedawkowanie
- Objawy przedawkowania
- Postępowanie w przypadku przedawkowania
- Słownik pojęć
- Podsumowanie
Dawki uznawane za przedawkowanie
Przedawkowanie leku Ketilept Retard może wystąpić, gdy pacjent przyjmie dawkę większą niż zalecana przez lekarza. Zazwyczaj stosowana dobowa dawka leku mieści się w zakresie od 150 mg do 800 mg, w zależności od objawów i potrzeb pacjenta[1]. Przekroczenie tej dawki może prowadzić do przedawkowania.
Objawy przedawkowania
Objawy przedawkowania leku Ketilept Retard mogą być różnorodne i obejmują:
- Senność – nadmierna senność i uspokojenie[1].
- Tachykardia – przyspieszone bicie serca[1].
- Hipotonia – niskie ciśnienie krwi[1].
- Działanie antycholinergiczne – objawy takie jak suchość w ustach, zaparcia, zatrzymanie moczu[1].
- Wydłużenie odstępu QT – zmiany w czynności elektrycznej serca, które mogą prowadzić do poważnych zaburzeń rytmu serca[1].
- Drgawki – napady drgawkowe[1].
- Stan padaczkowy – przedłużone napady drgawkowe[1].
- Rabdomioliza – rozpad mięśni, który może prowadzić do uszkodzenia nerek[1].
- Depresja oddechowa – trudności w oddychaniu[1].
- Splątanie i majaczenie – zaburzenia świadomości[1].
- Śpiączka – utrata przytomności[1].
- Zgon – w skrajnych przypadkach przedawkowanie może prowadzić do śmierci[1].
Postępowanie w przypadku przedawkowania
W przypadku podejrzenia przedawkowania leku Ketilept Retard, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się do najbliższego szpitala. Postępowanie w przypadku przedawkowania obejmuje:
- Uzyskanie i utrzymanie drożności dróg oddechowych – zapewnienie właściwej wentylacji i utlenowania[1].
- Monitorowanie czynności układu krążenia – kontrola ciśnienia krwi i rytmu serca[1].
- Płukanie żołądka – może być wskazane w ciężkich zatruciach, przeprowadzane w ciągu jednej godziny od zażycia leku[1].
- Podanie węgla aktywowanego – w celu zmniejszenia wchłaniania leku[1].
- Podtrzymywanie czynności układu krążenia – w razie potrzeby podanie płynów dożylnych i (lub) leków sympatykomimetycznych[1].
- Unikanie adrenaliny i dopaminy – mogą nasilać niedociśnienie w warunkach indukowanej kwetiapiną blokady receptorów alfa[1].
- Ścisły nadzór lekarski – monitorowanie pacjenta do czasu normalizacji stanu[1].
Słownik pojęć
- Senność – stan nadmiernej potrzeby snu lub trudności w utrzymaniu czuwania.
- Tachykardia – przyspieszone bicie serca, zazwyczaj powyżej 100 uderzeń na minutę.
- Hipotonia – niskie ciśnienie krwi, które może prowadzić do zawrotów głowy i omdleń.
- Działanie antycholinergiczne – działanie leków blokujących receptory cholinergiczne, co może prowadzić do suchości w ustach, zaparć i zatrzymania moczu.
- Wydłużenie odstępu QT – zmiany w czynności elektrycznej serca, które mogą prowadzić do poważnych zaburzeń rytmu serca.
- Drgawki – nagłe, mimowolne skurcze mięśni.
- Stan padaczkowy – przedłużone napady drgawkowe, które mogą być trudne do opanowania.
- Rabdomioliza – rozpad mięśni, który może prowadzić do uszkodzenia nerek.
- Depresja oddechowa – trudności w oddychaniu, które mogą prowadzić do niedotlenienia organizmu.
- Splątanie – stan dezorientacji i zaburzeń świadomości.
- Majaczenie – stan zaburzeń świadomości, często z halucynacjami i dezorientacją.
- Śpiączka – stan głębokiej nieprzytomności, w którym pacjent nie reaguje na bodźce zewnętrzne.
- Zgon – śmierć, najcięższa konsekwencja przedawkowania.
Podsumowanie
Przedawkowanie leku Ketilept Retard może prowadzić do poważnych konsekwencji zdrowotnych, w tym senności, tachykardii, hipotoni, działania antycholinergicznego, wydłużenia odstępu QT, drgawek, stanu padaczkowego, rabdomiolizy, depresji oddechowej, splątania, majaczenia, śpiączki i zgonu. W przypadku podejrzenia przedawkowania należy natychmiast skontaktować się z lekarzem lub zgłosić się do najbliższego szpitala.
| Senność | Stan nadmiernej potrzeby snu lub trudności w utrzymaniu czuwania. |
| Tachykardia | Przyspieszone bicie serca, zazwyczaj powyżej 100 uderzeń na minutę. |
| Hipotonia | Niskie ciśnienie krwi, które może prowadzić do zawrotów głowy i omdleń. |
| Działanie antycholinergiczne | Działanie leków blokujących receptory cholinergiczne, co może prowadzić do suchości w ustach, zaparć i zatrzymania moczu. |
| Wydłużenie odstępu QT | Zmiany w czynności elektrycznej serca, które mogą prowadzić do poważnych zaburzeń rytmu serca. |
| Drgawki | Nagłe, mimowolne skurcze mięśni. |
| Stan padaczkowy | Przedłużone napady drgawkowe, które mogą być trudne do opanowania. |
| Rabdomioliza | Rozpad mięśni, który może prowadzić do uszkodzenia nerek. |
| Depresja oddechowa | Trudności w oddychaniu, które mogą prowadzić do niedotlenienia organizmu. |
| Splątanie | Stan dezorientacji i zaburzeń świadomości. |
| Majaczenie | Stan zaburzeń świadomości, często z halucynacjami i dezorientacją. |
| Śpiączka | Stan głębokiej nieprzytomności, w którym pacjent nie reaguje na bodźce zewnętrzne. |
| Zgon | Śmierć, najcięższa konsekwencja przedawkowania. |


















