Jak prawidłowo dawkować lek KALINOX?
W artykule szczegółowo omówimy dawkowanie leku KALINOX, 50% + 50%, gaz medyczny sprężony. Przedstawimy, jak i kiedy należy stosować ten lek, aby zapewnić jego skuteczność i bezpieczeństwo. Informacje te są oparte na dokumentach: Charakterystyka Produktu Leczniczego oraz Ulotka leku.
Spis treści
- Wprowadzenie
- Dawkowanie
- Sposób podawania
- Czas trwania leczenia
- Przedawkowanie
- Słownik pojęć
- Materiały źródłowe
Wprowadzenie
KALINOX to mieszanina dwóch gazów medycznych: podtlenku azotu (50%) oraz tlenu (50%). Lek ten jest stosowany w celu zmniejszenia wrażliwości na ból i odprężenia pacjenta podczas niektórych zabiegów medycznych. W tym stężeniu KALINOX nie wywołuje znieczulenia ogólnego[1].
Dawkowanie
Dawkowanie leku KALINOX zależy od spontanicznej wentylacji pacjenta przez maskę twarzową, nosową lub ustno-nosową. Przepływ gazu jest dostosowany do zdolności wentylacji pacjenta[1]. Istnieją dwa sposoby podawania:
- Kontrolowany przepływ: Przepływ jest ustalony przez lekarza na przepływomierzu butli zintegrowanym z zaworem butli produktu KALINOX. Przepływ jest wybrany i dostosowany przez lekarza, w zależności od warunków oddechowych pacjenta, i monitorowany przez zbiornik w postaci miękkiego balonika umieszczonego w obiegu podawania. W tym przypadku przepływ jest kontynuowany, by umożliwić napełnianie zbiornika podczas wydechu pacjenta[1].
- Samoregulacja lub przepływ swobodny na żądanie: Zawór podłączony do wylotu gazu z butli KALINOX, tzw. “zawór na żądanie”, urządzenie do podawania samo reguluje automatycznie przepływ do potrzeb danego pacjenta podczas jego inhalacji i zamyka przepływ podczas wydechu pacjenta. Jest to przepływ przerywany[1].
Sposób podawania
Produkt KALINOX należy podawać zgodnie z lokalnymi wytycznymi i specyfiką miejscowego rynku. Mieszanina jest podawana tylko pacjentom oddychającym spontanicznie. Jeżeli to możliwe, lek powinien być podawany samodzielnie przez pacjenta[1]. Pacjentom należy pokazać, jak podawać lek oraz wyjaśnić cel jego podawania i efekt działania, aby zapewnić ich skuteczną współpracę[1].
Czas trwania leczenia
Czas inhalacji mieszaniną zależy od czasu trwania przeprowadzanej procedury i na ogół nie powinien przekraczać 60 minut ciągłej inhalacji w ciągu doby. Jeżeli procedura jest powtarzana, leczenie nie może trwać dłużej niż 15 dni[1]. Powrót do stanu pierwotnego następuje bardzo szybko po zakończeniu inhalacji i bez efektów pozostałości poznieczuleniowych[1].
Przedawkowanie
Przedawkowanie może wystąpić w przypadku przechowywania w niewłaściwych warunkach, w temperaturze poniżej 0°C. Składniki mieszaniny mogą dysocjować, co naraża pacjenta na przedawkowanie podtlenku azotu, a w konsekwencji na hipoksję. W takich okolicznościach, jeżeli podczas podawania występuje sinica, leczenie należy natychmiast przerwać i podjąć odpowiednie działania[1].
Słownik pojęć
- Podtlenek azotu – Gaz stosowany w medycynie jako środek znieczulający i przeciwbólowy.
- Tlen – Gaz niezbędny do oddychania, stosowany w medycynie do wspomagania oddychania.
- Hipoksja – Stan niedoboru tlenu w organizmie.
- Sinica – Niebieskawe zabarwienie skóry spowodowane niedoborem tlenu we krwi.
Materiały źródłowe
| Dawkowanie | Spontaniczna wentylacja pacjenta przez maskę twarzową, nosową lub ustno-nosową |
| Sposób podawania | Podawanie zgodnie z lokalnymi wytycznymi, samodzielnie przez pacjenta |
| Czas trwania leczenia | Nie przekraczać 60 minut ciągłej inhalacji w ciągu doby, maksymalnie 15 dni |
| Przedawkowanie | Natychmiast przerwać leczenie, podjąć odpowiednie działania |



















