Jak prawidłowo dawkować szczepionkę Infanrix-IPV?
Szczepionka Infanrix-IPV jest stosowana do szczepienia uzupełniającego i przypominającego przeciwko błonicy, tężcowi, krztuścowi i poliomyelitis u dzieci. W artykule omówimy szczegółowo, jak i kiedy dawkować tę szczepionkę, aby zapewnić skuteczną ochronę przed tymi chorobami.
Spis treści
- Wskazania do stosowania
- Dawkowanie i sposób podawania
- Przeciwwskazania
- Środki ostrożności
- Działania niepożądane
- Słownik pojęć
Wskazania do stosowania
Szczepionka Infanrix-IPV jest wskazana do szczepienia uzupełniającego i przypominającego przeciwko błonicy, tężcowi, krztuścowi i poliomyelitis u dzieci w wieku od 16 miesięcy do 13 lat włącznie, które otrzymały uprzednio szczepienie pierwotne przeciw tym chorobom[1].
Dawkowanie i sposób podawania
Szczepionka Infanrix-IPV powinna być podawana zgodnie z oficjalnie obowiązującymi zaleceniami. Oto szczegółowe informacje na temat dawkowania i sposobu podawania:
- Dawkowanie: Należy podać pojedynczą dawkę (0,5 ml) szczepionki[1]. Infanrix-IPV może być stosowany u dzieci, które wcześniej otrzymały szczepionki zawierające pełnokomórkową lub acelularną składową krztuśca oraz szczepionki przeciwko poliomyelitis doustne zawierające żywe, atenuowane wirusy lub w postaci wstrzyknięć zawierające inaktywowane wirusy.
- Sposób podawania: Infanrix-IPV powinien być podawany domięśniowo w mięsień naramienny, ale u bardzo małych dzieci szczepionkę można podawać w przednio-boczną część uda. Nie podawać donaczyniowo[1].
Przeciwwskazania
Szczepionka Infanrix-IPV nie powinna być stosowana w następujących przypadkach:
- Nadwrażliwość: na substancje czynne lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1, lub na neomycynę, polimyksynę i formaldehyd[1].
- Reakcje alergiczne: po uprzednim podaniu szczepionek przeciw błonicy, tężcowi, krztuścowi lub polio[2].
- Encefalopatia: u dzieci ze stwierdzoną encefalopatią o nieznanej etiologii, która wystąpiła w ciągu 7 dni po podaniu szczepionki zawierającej antygeny krztuśca[1].
- Ostre choroby: podanie szczepionki Infanrix-IPV powinno być odroczone u osób w okresie ostrych i ciężkich chorób przebiegających z gorączką[1].
Środki ostrożności
Przed podaniem szczepionki Infanrix-IPV należy przeprowadzić dokładny wywiad lekarski. Szczególną uwagę należy zwrócić na:
- Reakcje po poprzednich szczepieniach: Jeśli którykolwiek z niżej wymienionych objawów pojawił się w związku czasowym ze szczepieniem szczepionką zawierającą składnik krztuścowy, należy dokładnie rozważyć decyzję o podaniu następnej dawki szczepionki, zawierającej składnik krztuścowy: gorączka ≥ 40,0ºC, zapaść, długotrwały płacz, drgawki[1].
- Zaburzenia neurologiczne: Szczepionkę Infanrix-IPV należy ostrożnie stosować u dzieci z trombocytopenią lub zaburzeniami krzepnięcia[1].
- Zakażenie wirusem HIV: nie stanowi przeciwwskazania, jednakże u pacjentów z zaburzeniami odporności może nie pojawić się prawidłowa odpowiedź immunologiczna[1].
Działania niepożądane
Szczepionka Infanrix-IPV może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. Oto niektóre z możliwych działań niepożądanych:
- Bardzo często: senność, ból głowy, utrata apetytu, wysoka gorączka (38°C i wyższa), ból, zaczerwienienie i obrzęk w miejscu podania, nietypowy płacz, drażliwość, niepokój[2].
- Często: biegunka, nudności, wymioty, wysoka gorączka (39,5°C i wyższa), złe samopoczucie, twardy guzek w miejscu podania, osłabienie[2].
- Niezbyt często: alergie skórne lub wysypka[2].
- Rzadko: obrzęk węzłów chłonnych szyjnych, pachowych lub pachwinowych (limfadenopatia), kaszel lub zapalenie oskrzeli, świąd, guzkowata wysypka (pokrzywka)[2].
- Bardzo rzadko: krwawienie lub łatwiejsze powstawanie siniaków (trombocytopenia), dłuższe niż normalnie odstępy pomiędzy oddechami (bezdech), obrzęk twarzy, warg, języka, lub gardła mogący spowodować trudności w przełykaniu lub oddychaniu (obrzęk naczynioruchowy), pęcherzyki w miejscu podania[2].
Słownik pojęć
- Błonica – Ciężka choroba bakteryjna, która najczęściej atakuje drogi oddechowe i czasami skórę.
- Tężec – Bakterie tężca dostają się do organizmu człowieka w miejscu przecięcia, zadrapania lub rany skóry, wywołując sztywność mięśni i bolesne skurcze.
- Krztusiec (koklusz) – Choroba o bardzo dużej zakaźności, która atakuje drogi oddechowe, powodując ciężkie napady kaszlu.
- Poliomyelitis (Polio) – Zakażenie wirusowe, które może powodować trwałe uszkodzenia, a nawet zgon.
- Encefalopatia – Zaburzenie układu nerwowego, które może wystąpić po podaniu szczepionki.
- Trombocytopenia – Krwawienie lub łatwiejsze powstawanie siniaków.
- Bezdech – Dłuższe niż normalnie odstępy pomiędzy oddechami.
- Obrzęk naczynioruchowy – Obrzęk twarzy, warg, języka, lub gardła mogący spowodować trudności w przełykaniu lub oddychaniu.
Szczepionka Infanrix-IPV jest stosowana do szczepienia uzupełniającego i przypominającego przeciwko błonicy, tężcowi, krztuścowi i poliomyelitis u dzieci w wieku od 16 miesięcy do 13 lat. Należy podać pojedynczą dawkę (0,5 ml) szczepionki domięśniowo. Szczepionka nie powinna być stosowana w przypadku nadwrażliwości na jej składniki, reakcji alergicznych po wcześniejszych szczepieniach, encefalopatii oraz ostrych chorób przebiegających z gorączką. Najczęstsze działania niepożądane to senność, ból głowy, utrata apetytu, wysoka gorączka, ból, zaczerwienienie i obrzęk w miejscu podania, nietypowy płacz, drażliwość i niepokój.



















