Jak prawidłowo dawkować lek GlimeHEXAL?

GlimeHEXAL to lek stosowany w leczeniu cukrzycy typu 2, który pomaga kontrolować poziom cukru we krwi. W artykule omówimy szczegółowo, jak i kiedy dawkować ten lek, aby zapewnić jego skuteczność i bezpieczeństwo stosowania.

Spis treści

• Wprowadzenie
• Dawkowanie
• Sposób podawania
• Przeciwwskazania
• Ostrzeżenia i środki ostrożności
• Interakcje z innymi lekami
• Słownik pojęć

Wprowadzenie

GlimeHEXAL jest doustnym lekiem zmniejszającym stężenie cukru we krwi, należącym do grupy pochodnych sulfonylomocznika. Lek ten zwiększa ilość insuliny uwalnianej z trzustki, co pomaga w kontrolowaniu poziomu cukru we krwi^[1].

Dawkowanie

Dawkowanie leku GlimeHEXAL zależy od indywidualnych potrzeb pacjenta, jego stanu zdrowia oraz wyników badań stężenia cukru we krwi i w moczu. Oto szczegółowe wytyczne dotyczące dawkowania:

• Dawka początkowa: Zwykle stosowaną dawką początkową jest 1 mg glimepirydu na dobę^[1].
• Zwiększanie dawki: W razie konieczności lekarz może zwiększać dawkę co 1-2 tygodnie leczenia, w zależności od wyników kontroli glikemii^[1].
• Maksymalna dawka: Zalecana maksymalna dawka glimepirydu wynosi 6 mg na dobę^[1].
• Leczenie skojarzone: Możliwe jest rozpoczęcie leczenia skojarzonego glimepirydem i metforminą lub glimepirydem i insuliną. W takim przypadku lekarz określi dla każdego pacjenta właściwą dawkę glimepirydu, metforminy lub insuliny^[1].

Sposób podawania

GlimeHEXAL należy przyjmować doustnie, bezpośrednio przed lub podczas pierwszego dużego posiłku dnia (zwykle śniadania). Jeśli pacjent nie je śniadania, lek należy zażyć w porze wyznaczonej przez lekarza. Ważne jest, aby nie pomijać żadnego posiłku podczas stosowania leku GlimeHEXAL^[1].

Tabletki można podzielić na równe dawki. Tabletki należy połykać, popijając co najmniej połową szklanki wody. Tabletek nie należy kruszyć ani żuć^[1].

Przeciwwskazania

Stosowanie glimepirydu jest przeciwwskazane w następujących przypadkach^[1]:

• Nadwrażliwość na glimepiryd, inne pochodne sulfonylomocznika lub sulfonamidy, bądź na którąkolwiek substancję pomocniczą.
• Cukrzyca typu 1.
• Śpiączka cukrzycowa.
• Kwasica ketonowa.
• Ciężkie zaburzenia czynności nerek lub wątroby.

Ostrzeżenia i środki ostrożności

Przed rozpoczęciem przyjmowania leku GlimeHEXAL należy omówić to z lekarzem lub farmaceutą, jeśli pacjent powraca do zdrowia po urazie, operacji, zakażeniu przebiegającym z gorączką lub po innych rodzajach stresu, gdyż może być konieczna czasowa zmiana leczenia^[1]. U pacjentów z niedoborem enzymu dehydrogenazy glukozo-6-fosforanowej może wystąpić zmniejszenie stężenia hemoglobiny i rozpad krwinek czerwonych (niedokrwistość hemolityczna)^[1].

Interakcje z innymi lekami

Stosowanie glimepirydu w skojarzeniu z niektórymi innymi lekami może prowadzić do niekorzystnego nasilenia lub osłabienia <a href="/tag/hipoglikemia/” title=”hipoglikemia” class=”to-tag” data-termid=”17160″>hipoglikemizującego działania glimepirydu. Dlatego inne produkty lecznicze należy stosować wyłącznie w porozumieniu z lekarzem lub na jego zlecenie^[1].

Oto niektóre leki, które mogą wpływać na działanie glimepirydu:

• Leki nasilające działanie glimepirydu: insulina, metformina, salicylany, niektóre antybiotyki (np. tetracykliny, chloramfenikol), leki przeciwzakrzepowe (np. warfaryna), leki przeciwdepresyjne (np. fluoksetyna), leki zmniejszające podwyższone stężenie cholesterolu (np. fibraty), leki zmniejszające wysokie ciśnienie tętnicze krwi (np. inhibitory ACE)^[1].
• Leki osłabiające działanie glimepirydu: estrogeny, progestageny, leki moczopędne, leki pobudzające czynność tarczycy, glikokortykoidy, leki stosowane w leczeniu ciężkich chorób psychicznych (np. chloropromazyna), adrenalina, leki sympatykomimetyczne, kwas nikotynowy, leki przeczyszczające, fenytoina, barbiturany, ryfampicyna, glukagon^[1].

Słownik pojęć

• Sulfonylomocznik – grupa leków stosowanych w leczeniu cukrzycy typu 2, które zwiększają wydzielanie insuliny z trzustki.
• Dehydrogenaza glukozo-6-fosforanowa – enzym, którego niedobór może prowadzić do rozwoju niedokrwistości hemolitycznej.
• Hipoglikemia – stan, w którym poziom cukru we krwi jest zbyt niski.
• Hiperglikemia – stan, w którym poziom cukru we krwi jest zbyt wysoki.
• Inhibitory ACE – leki stosowane w leczeniu nadciśnienia tętniczego i niewydolności serca.

Podsumowanie:

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku