Menu
Kategorie
Leki bez recepty (OTC)
Leki na receptę (RX)
Suplementy diety
Wyroby medyczne
Środki spożywcze
Dermokosmetyki
Poradniki
Schorzenia
Substancje czynne
Interakcje
Porady
Kalkulatory
Badania klinicznePopularne
Gensulin N zawiera insulinę ludzką otrzymywaną metodą rekombinacji DNA z zastosowaniem bakterii Escherichia coli, która jest identyczna z insuliną wytwarzaną przez organizm ludzki. Lek Gensulin N (zawiesina izofanowa) jest insuliną o pośrednim czasie działania. Lek Gensulin N jest stosowany w leczeniu cukrzycy: u pacjentów wymagających podawania insuliny utrzymującej odpowiedni poziom metabolizmu glukozy, u kobiet ciężarnych.
Ulotka Gensulin N dla Pacjenta
Kliknij w nagłówek aby rozwinąć
Gensulin N – insulina ludzka o pośrednim czasie działania
Gensulin N to nowoczesny preparat insuliny ludzkiej w postaci zawiesiny do wstrzykiwań, przeznaczony dla osób chorych na cukrzycę, które wymagają regularnego stosowania insuliny w celu utrzymania prawidłowego poziomu cukru we krwi. Produkt zawiera 100 jednostek międzynarodowych insuliny w każdym mililitrze, co czyni go wygodnym rozwiązaniem w codziennej terapii cukrzycy.
Charakterystyczną cechą tego preparatu jest to, że zawiera wyłącznie insulinę ludzką – jej skład aminokwasowy jest w 100% zgodny z insuliną naturalnie wytwarzaną przez ludzki organizm. Jest to istotna różnica w porównaniu do insulin pochodzenia zwierzęcego czy niektórych innych preparatów insulinowych.
Skład i postać leku
Gensulin N jest produkowany w postaci zawiesiny do wstrzykiwań, która ma biały, mleczny wygląd. Każda fiolka zawiera 10 ml zawiesiny, co odpowiada 1000 jednostkom międzynarodowym insuliny izofanowej. Insulina ta jest wytwarzana nowoczesną metodą rekombinacji DNA z wykorzystaniem bakterii E.coli.
Głównym składnikiem aktywnym jest izofanowa insulina ludzka. Dodatkowo preparat zawiera substancje pomocnicze, które zapewniają stabilność i odpowiednią formę leku, w tym: fenol, glicerol, siarczan protaminy, metakrezol, tlenek cynku, dwunastowodny fosforan disodu, kwas solny oraz wodę do wstrzykiwań.
Dla kogo jest przeznaczony Gensulin N
Lek jest przeznaczony dla wszystkich pacjentów z cukrzycą, którzy potrzebują insuliny do utrzymania prawidłowego metabolizmu glukozy. Może być stosowany zarówno w leczeniu cukrzycy typu 1 (insulinozależnej), jak i cukrzycy typu 2, gdy inne metody leczenia okazują się niewystarczające.
Gensulin N działa jako insulina o pośrednim czasie działania, co oznacza, że zapewnia stabilne, długotrwałe działanie przez wiele godzin po podaniu. Może być stosowany w intensywnej insulinoterapii jako insulina podstawowa, a także w początkowej fazie leczenia cukrzycy typu 2 – najczęściej podawany jest wówczas raz dziennie w godzinach wieczornych.
Jak działa insulina
Insulina jest hormonem, którego głównym zadaniem jest regulowanie poziomu cukru we krwi. Gdy przyjmujemy posiłek, poziom glukozy we krwi wzrasta, a insulina pomaga przenieść tę glukozę do komórek organizmu, gdzie może być wykorzystana jako źródło energii lub zmagazynowana.
Działanie insuliny wykracza jednak poza sam metabolizm glukozy. Insulina wspomaga budowę tkanek (działanie anaboliczne) i zapobiega ich rozpadowi. W mięśniach nasila syntezę glikogenu (zapasowej formy glukozy), kwasów tłuszczowych i białek. Jednocześnie hamuje procesy rozkładania tych substancji, chroniąc organizm przed utratą cennych składników odżywczych.
Jak stosować Gensulin N
Dawkowanie insuliny jest sprawą bardzo indywidualną i zawsze powinno być ustalone przez lekarza prowadzącego. Lekarz bierze pod uwagę wiele czynników, takich jak: aktualny poziom cukru we krwi, sposób odżywiania, aktywność fizyczna oraz ogólny stan zdrowia pacjenta.
Sposób podawania
Gensulin N podaje się w formie wstrzyknięć podskórnych. Można go wstrzykiwać w kilka miejsc na ciele:
- Górną część ramienia.
- Udo.
- Pośladki.
- Brzuch.
Bardzo ważne jest regularne zmienianie miejsca wstrzyknięcia. To samo miejsce nie powinno być używane częściej niż raz w miesiącu. Dzięki temu zmniejsza się ryzyko wystąpienia niepożądanych zmian w tkance tłuszczowej pod skórą, takich jak jej zanik lub nadmierne rozrośnięcie.
Przygotowanie do wstrzyknięcia
Przed użyciem fiolkę z Gensulin N należy odpowiednio przygotować. Nie można jej po prostu wstrząsnąć – zamiast tego należy obrócić fiolkę między dłońmi 10 razy, a następnie 10 razy odwrócić o 180 stopni. Celem tych czynności jest uzyskanie jednorodnej, mętnej lub mlecznej zawiesiny. Jeśli zawiesina nie jest jednorodna, należy powtórzyć te czynności.
Po wstrzyknięciu insuliny nie należy masować miejsca ukłucia. Należy też uważać, aby przypadkowo nie wprowadzić igły do naczynia krwionośnego.
Kiedy nie wolno stosować Gensulin N
Istnieją sytuacje, w których stosowanie tego leku jest zabronione:
- Hipoglikemia – gdy poziom cukru we krwi jest już zbyt niski, podanie insuliny mogłoby dodatkowo go obniżyć, co stanowi poważne zagrożenie dla zdrowia.
- Uczulenie – jeśli kiedykolwiek wystąpiła u pacjenta reakcja alergiczna na insulinę ludzką lub którykolwiek ze składników leku.
- Podawanie dożylne – Gensulin N w żadnym wypadku nie może być podawany bezpośrednio do żyły.
Ważne ostrzeżenia i środki ostrożności
Zmiana rodzaju insuliny
Jeśli lekarz zdecyduje o zmianie rodzaju lub marki stosowanej insuliny, musi to nastąpić pod ścisłym nadzorem medycznym. Zmiana z insuliny pochodzenia zwierzęcego na insulinę ludzką może wymagać dostosowania dawki. U niektórych pacjentów po takiej zmianie wczesne objawy ostrzegawcze zbyt niskiego poziomu cukru (hipoglikemii) mogą być mniej wyraźne lub zupełnie inne niż wcześniej.
Rozpoznawanie hipoglikemii
Hipoglikemia, czyli zbyt niski poziom cukru we krwi, jest najczęstszym problemem podczas stosowania insuliny. Wczesne objawy ostrzegawcze mogą obejmować: uczucie zmęczenia, dezorientację, przyspieszone bicie serca, bóle głowy, nadmierne pocenie się i wymioty. Jeśli takie objawy wystąpią, należy szybko zjeść lub wypić coś słodkiego.
Niektóre sytuacje mogą sprawić, że objawy hipoglikemii będą mniej wyraźne: długotrwała cukrzyca, powikłania nerwowe związane z cukrzycą, przyjmowanie niektórych leków (np. beta-blokerów) czy osiągnięcie bardzo dobrej kontroli poziomu cukru dzięki intensywnemu leczeniu.
Zmiany w zapotrzebowaniu na insulinę
Zapotrzebowanie na insulinę może się zmieniać w różnych sytuacjach życiowych:
- Podczas choroby lub w sytuacjach stresowych – zapotrzebowanie zwykle rośnie.
- Przy zwiększonej aktywności fizycznej – zapotrzebowanie może się zmniejszyć.
- Przy zmianie sposobu odżywiania – może być konieczna modyfikacja dawki.
- W przypadku chorób tarczycy, nadnerczy, przysadki mózgowej, trzustki, nerek lub wątroby – dawka może wymagać znacznej korekty.
Zmiany w miejscu wstrzyknięcia
Regularne zmienianie miejsca wstrzyknięcia jest niezwykle ważne. W miejscach, gdzie insulina była wstrzykiwana zbyt często, może dojść do zmian w tkance tłuszczowej pod skórą. Mogą to być zarówno zagłębienia (zanik tkanki tłuszczowej), jak i guzki (nadmierny rozrost tkanki). W takich zmienionych miejscach insulina może wchłaniać się inaczej – zwykle wolniej – co utrudnia kontrolę poziomu cukru.
Jeśli pacjent zauważy takie zmiany i zmieni miejsce wstrzyknięcia na zdrowy obszar skóry, insulina może zacząć działać szybciej, co zwiększa ryzyko hipoglikemii. Dlatego po zmianie miejsca wstrzyknięcia zaleca się częstsze sprawdzanie poziomu cukru i ewentualne dostosowanie dawki leku.
Interakcje z innymi lekami
Wiele leków może wpływać na działanie insuliny i poziom cukru we krwi. Dlatego zawsze należy informować lekarza o wszystkich przyjmowanych lekach, również tych dostępnych bez recepty.
Leki zwiększające zapotrzebowanie na insulinę
Niektóre leki mogą podnosić poziom cukru we krwi, co oznacza, że może być potrzebna większa dawka insuliny. Do takich leków należą:
- Glikokortykosteroidy (leki przeciwzapalne i immunosupresyjne).
- Hormony tarczycy.
- Hormon wzrostu.
- Danazol (lek stosowany w endometriozie).
- Leki rozszerzające oskrzela, takie jak salbutamol czy terbutalina.
- Leki moczopędne z grupy tiazydów.
Leki zmniejszające zapotrzebowanie na insulinę
Inne leki mogą obniżać poziom cukru we krwi, co może wymagać zmniejszenia dawki insuliny. Należą do nich:
- Doustne leki przeciwcukrzycowe.
- Kwas acetylosalicylowy i inne salicylany.
- Niektóre leki przeciwdepresyjne (inhibitory MAO).
- Leki na nadciśnienie z grupy inhibitorów ACE (np. kaptopril, enalapril) i antagonistów receptora angiotensyny II.
- Nieselektywne leki beta-adrenolityczne.
- Alkohol.
Leki o zmiennym wpływie
Analogi somatostatyny (oktreotyd, lanreotyd) mogą zarówno zwiększać, jak i zmniejszać zapotrzebowanie na insulinę.
Stosowanie w ciąży i podczas karmienia piersią
Ciąża
Kobiety z cukrzycą, które są w ciąży lub planują ciążę, powinny koniecznie poinformować o tym swojego lekarza. Utrzymanie właściwej kontroli poziomu cukru jest niezwykle ważne przez cały okres ciąży – zarówno dla zdrowia matki, jak i dziecka.
Zapotrzebowanie na insulinę zmienia się w trakcie ciąży. Zwykle w pierwszych trzech miesiącach ciąży zapotrzebowanie to maleje, natomiast w drugim i trzecim trymestrze wzrasta. Dlatego konieczne jest regularne monitorowanie poziomu cukru i częste konsultacje z lekarzem w celu ewentualnego dostosowania dawki insuliny.
Karmienie piersią
Kobiety z cukrzycą, które karmią piersią, mogą wymagać modyfikacji dawki insuliny lub zmiany diety. Karmienie piersią wpływa na metabolizm glukozy, dlatego ważne jest regularne sprawdzanie poziomu cukru i konsultacje z lekarzem.
Wpływ na prowadzenie pojazdów i obsługę maszyn
Hipoglikemia (zbyt niski poziom cukru) może znacząco obniżyć zdolność koncentracji i szybkość reakcji. Jest to szczególnie niebezpieczne podczas prowadzenia samochodu lub obsługiwania maszyn.
Pacjenci powinni zachować szczególną ostrożność podczas prowadzenia pojazdów, zwłaszcza jeśli:
- Słabo odczuwają wczesne objawy hipoglikemii.
- Często doświadczają epizodów hipoglikemii.
- Nie są w pełni świadomi objawów ostrzegawczych niskiego poziomu cukru.
W takich sytuacjach należy rozważyć, czy prowadzenie pojazdu jest bezpieczne.
Możliwe działania niepożądane
Hipoglikemia
Najczęstszym działaniem niepożądanym podczas stosowania insuliny jest hipoglikemia, czyli zbyt niski poziom cukru we krwi. Może ona wystąpić, gdy dawka insuliny jest za duża w stosunku do spożytego pokarmu lub wydatkowanej energii.
Objawy hipoglikemii mogą obejmować: apatię, uczucie dezorientacji, przyspieszone bicie serca, bóle głowy, nadmierne pocenie się i wymioty. Łagodną hipoglikemię można opanować, spożywając glukozę lub inne produkty zawierające cukier. W przypadku cięższej hipoglikemii może być konieczne podanie glukagonu domięśniowo lub podskórnie, a w skrajnych przypadkach – dożylne podanie glukozy. Bardzo ciężka hipoglikemia może prowadzić do utraty przytomności, a nawet stanowić zagrożenie życia.
Reakcje w miejscu wstrzyknięcia
Dość często w miejscu wstrzyknięcia mogą wystąpić miejscowe reakcje alergiczne: zaczerwienienie, obrzęk i swędzenie. Zwykle te objawy przemijają samoistnie w ciągu kilku dni lub tygodni. Czasami mogą być spowodowane nie samą insuliną, ale innymi czynnikami, np. substancją używaną do dezynfekcji skóry lub nieprawidłową techniką wykonywania iniekcji.
Niezbyt często może wystąpić lipodystrofia – nieprawidłowe zmiany w tkance tłuszczowej w miejscu wstrzykiwań. Mogą to być zarówno zagłębienia (zanik tkanki), jak i guzki (nadmierny rozrost tkanki).
Reakcje alergiczne ogólnoustrojowe
Bardzo rzadko mogą wystąpić poważne reakcje alergiczne obejmujące cały organizm. Objawy mogą obejmować: wysypkę na całym ciele, trudności w oddychaniu, świszczący oddech, obniżenie ciśnienia krwi, przyspieszone bicie serca i pocenie się. W ciężkich przypadkach takie reakcje mogą stanowić zagrożenie życia i wymagają natychmiastowej pomocy medycznej.
Inne działania niepożądane
Po wprowadzeniu leku na rynek zgłaszano również:
- Obrzęki, szczególnie gdy wcześniej słaba kontrola poziomu cukru została poprawiona dzięki intensywnemu leczeniu insuliną.
- Zwiększenie masy ciała.
- Różne reakcje w miejscu wstrzyknięcia: przebarwienia, krwawienia, stwardnienia, guzki, bolesność, wysypka.
- Pokrzywka lub krosty na skórze.
- Świąd, który może obejmować całe ciało.
- Zawroty głowy.
Co zrobić w przypadku przedawkowania
Przedawkowanie insuliny nie ma jednoznacznej definicji, ponieważ poziom cukru we krwi zależy od wielu czynników. Przedawkowanie objawia się przede wszystkim hipoglikemią – zbyt niskim poziomem cukru we krwi.
W zależności od nasilenia hipoglikemii, postępowanie jest następujące:
- Łagodna hipoglikemia – wystarczy spożycie glukozy lub innych produktów zawierających cukier.
- Umiarkowana hipoglikemia – należy podać glukagon domięśniowo lub podskórnie, a następnie, gdy stan pacjenta się poprawi, podać doustnie węglowodany.
- Ciężka hipoglikemia ze śpiączką – należy podać glukagon domięśniowo lub podskórnie, a jeśli nie jest dostępny lub pacjent nie reaguje – dożylnie glukozę. Po odzyskaniu przytomności pacjent powinien otrzymać posiłek.
Może być konieczne długotrwałe podawanie węglowodanów i obserwacja pacjenta, ponieważ hipoglikemia może powrócić nawet po krótkotrwałej poprawie.
Przechowywanie leku
Nieotwarte fiolki z Gensulin N należy przechowywać w lodówce w temperaturze od 2°C do 8°C. Nie wolno zamrażać insuliny – zamrożony preparat traci swoje właściwości i nie nadaje się do użycia.
Po pierwszym otwarciu fiolki lek można przechowywać w temperaturze do 25°C przez maksymalnie 28 dni. Otwartych fiolek nie należy trzymać w lodówce – pacjent może nosić je przy sobie. Należy chronić lek przed światłem i wysoką temperaturą.
Termin ważności nieotwartego leku to 3 lata od daty produkcji.
Jak bezpiecznie pozbyć się zużytych materiałów
Zużytych igieł nie wolno używać ponownie. Igłę należy usunąć w bezpieczny sposób – najlepiej do specjalnego pojemnika na ostre przedmioty. Nie należy nigdy dzielić się igłami i strzykawkami z innymi osobami.
Wszelkie niewykorzystane resztki leku lub odpady należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami. Można zapytać farmaceutę, jak pozbyć się niepotrzebnych leków w bezpieczny dla środowiska sposób.
Opakowanie
Gensulin N jest dostępny w szklanych fiolkach zamkniętych aluminiowym kapslem z dwuwarstwowym krążkiem gumowym i nakładką z polipropylenu. Każda fiolka zawiera 10 ml zawiesiny, co odpowiada 1000 jednostkom międzynarodowym insuliny. Fiolka jest umieszczona w tekturowym pudełku wraz z ulotką dla pacjenta.
Zamienniki Gensulin N
oraz produkty podobne
LEKsykon wiedzy
Wybierz pozycje z listy aby przejść do Rozdziału
| Gensulin N, zawiesina do wstrzykiwań, 100 j.m./ml | |
|---|---|
| Dostępne opakowania | Lek Gensulin N dostępny jest w opakowaniach: |
| Wskazania stosowania | Gensulin N stosuj na: |
| Skład |
Substancje czynne zawarte w Gensulin N to: |
| Kategorie | |
| Moc | Dawka 100 j.m./ml |
| Postać | Zawiesina do wstrzykiwań |
| Producent | Producentem Gensulin N jest Bioton |
| Zamienniki | Zamiennikami Gensulin N są Humulin N i Polhumin N |
| Dostępność | Lek dostępny na receptę (RX) |
Charakterystyka Gensulin N
Tabela charakterystyki leku
Poradniki dla pacjenta
Powiązane wg kategorii
Producentem Gensulin N jest
firma Bioton
W portfolio producenta Bioton znajduje się więcej produktów:
Cena Gensulin N w aptekach
Ładowanie…
Gdzie kupisz najtaniej Gensulin N?
FAQ
Jak długo działa Gensulin N po wstrzyknięciu?
Gensulin N to insulina o pośrednim czasie działania. Jej działanie rozpoczyna się stopniowo po podaniu i utrzymuje przez wiele godzin, zapewniając stabilny, podstawowy poziom insuliny w organizmie przez dłuższy czas.
Czy mogę mieszać Gensulin N z inną insuliną?
Gensulin N można mieszać z insuliną krótkodziałającą Gensulin R, ale decyzję o takim połączeniu może podjąć wyłącznie lekarz. Nie wolno mieszać Gensulin N z insulinami innych producentów ani z insulinami pochodzenia zwierzęcego.
Dlaczego muszę zmieniać miejsca wstrzyknięć?
Regularne zmienianie miejsca wstrzyknięcia jest bardzo ważne, aby zapobiec powstawaniu zmian w tkance tłuszczowej pod skórą. Takie zmiany mogą wpływać na szybkość wchłaniania insuliny i utrudniać kontrolę poziomu cukru. To samo miejsce nie powinno być używane częściej niż raz w miesiącu.
Co zrobić gdy zapomnę podać sobie dawki Gensulin N?
W przypadku pominięcia dawki należy jak najszybciej skontaktować się z lekarzem, który pomocy określić dalsze postępowanie. Nie należy podawać podwójnej dawki w celu uzupełnienia pominiętej dawki bez konsultacji z lekarzem.
Czy podczas choroby powinienem zmienić dawkę insuliny?
Podczas choroby lub w sytuacjach stresowych zapotrzebowanie na insulinę zwykle wzrasta. Należy częściej kontrolować poziom cukru i skonsultować się z lekarzem w sprawie ewentualnego dostosowania dawki. Nie należy samodzielnie przerywać leczenia insuliną.
Nie daj się jesieni
