Jak prawidłowo dawkować lek Fludara?
Lek Fludara jest stosowany w leczeniu przewlekłej białaczki limfocytowej typu B-komórkowego (CLL). Prawidłowe dawkowanie i sposób podawania leku są kluczowe dla skuteczności terapii oraz minimalizacji ryzyka działań niepożądanych. W tym artykule szczegółowo omówimy, jak i kiedy dawkować lek Fludara, bazując na informacjach zawartych w dokumentach “Charakterystyka produktu leczniczego” oraz “Ulotka leku”.
Spis treści
- Wskazania do stosowania
- Dawkowanie i sposób podawania
- Szczególne populacje pacjentów
- Przeciwwskazania
- Działania niepożądane
- Słownik pojęć
Wskazania do stosowania
Lek Fludara jest wskazany w leczeniu początkowym chorych z przewlekłą białaczką limfocytową typu B-komórkowego (CLL) oraz u pacjentów, u których po zastosowaniu co najmniej jednego standardowego cyklu leczenia zawierającego lek alkilujący, nie osiągnięto poprawy po leczeniu lub nastąpiła progresja choroby w trakcie lub po tym leczeniu[1].
Dawkowanie i sposób podawania
Lek Fludara powinien być stosowany pod nadzorem wykwalifikowanego lekarza doświadczonego w prowadzeniu terapii przeciwnowotworowych[1]. Poniżej przedstawiamy szczegółowe informacje dotyczące dawkowania:
- Dorośli: Zalecana dawka fosforanu fludarabiny wynosi 40 mg/m2 powierzchni ciała. Przyjmuje się ją doustnie raz na dobę przez 5 kolejnych dni, w cyklach co 28 dni. Ta dawka jest 1,6 razy większa od zalecanej dawki fosforanu fludarabiny podawanej dożylnie (25 mg/m2 pc./dobę)[1].
- Tabletki: Tabletki produktu Fludara można przyjmować na czczo lub w czasie posiłku. Tabletki należy połykać w całości, popijając wodą. Nie należy ich żuć ani łamać[1].
- Czas trwania leczenia: Czas trwania leczenia zależy od uzyskanej odpowiedzi oraz tolerancji leku. Produkt Fludara należy przyjmować do czasu osiągnięcia najlepszej odpowiedzi na leczenie (całkowita lub częściowa remisja, zwykle 6 cykli) a następnie odstawić[1].
Szczególne populacje pacjentów
W przypadku niektórych grup pacjentów dawkowanie leku Fludara może wymagać dostosowania:
- Pacjenci z zaburzeniami czynności nerek: Jeżeli klirens kreatyniny wynosi 30-70 ml/min, dawkę należy zmniejszyć o 50% oraz koniecznie wykonać dokładne badania hematologiczne w celu oceny działania toksycznego. Stosowanie produktu Fludara jest przeciwwskazane w przypadkach, gdy klirens kreatyniny wynosi < 30 ml/min[1].
- Pacjenci z zaburzeniami czynności wątroby: Nie ma dostępnych danych dotyczących stosowania produktu Fludara u pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby. W tej grupie pacjentów produkt należy stosować ostrożnie i tylko wówczas, gdy spodziewane korzyści przeważają nad potencjalnym ryzykiem wynikającym z podania produktu[1].
- Dzieci: Nie zaleca się stosowania produktu leczniczego Fludara u dzieci w wieku do 18 lat, ponieważ dotychczas nie określono bezpieczeństwa stosowania ani skuteczności produktu leczniczego w tej grupie[1].
- Pacjenci w podeszłym wieku: Należy zachować ostrożność w przypadku stosowania produktu Fludara u pacjentów w podeszłym wieku (powyżej 75 lat) ze względu na ograniczone dane dotyczące stosowania leku w tej grupie pacjentów. U pacjentów powyżej 70 lat należy kontrolować klirens kreatyniny[1].
Przeciwwskazania
Leku Fludara nie należy stosować w następujących przypadkach:
- Nadwrażliwość na substancję czynną lub na którąkolwiek substancję pomocniczą wymienioną w punkcie 6.1[1].
- Zaburzenia czynności nerek z klirensem kreatyniny < 30 ml/min[1].
- Niewyrównana niedokrwistość hemolityczna[1].
- Karmienie piersią[1].
Działania niepożądane
Na podstawie zdobytego doświadczenia po zastosowaniu produktu Fludara, do najczęściej występujących działań niepożądanych należą: mielosupresja (neutropenia, trombocytopenia i niedokrwistość), zakażenia, w tym zapalenie płuc, kaszel, gorączka, uczucie zmęczenia, osłabienie, nudności, wymioty i biegunka[1]. Inne, często spotykane działania to: dreszcze, obrzęk, złe samopoczucie, neuropatia obwodowa, zaburzenia widzenia, jadłowstręt, zapalenie błon śluzowych, zapalenie jamy ustnej i wysypka skórna[1].
Słownik pojęć
- Przewlekła białaczka limfocytowa (CLL) – Rodzaj nowotworu krwinek białych, zwanych limfocytami, charakteryzujący się nadmiernym wytwarzaniem nieprawidłowych limfocytów.
- Mielosupresja – Zmniejszenie liczby komórek szpiku kostnego, co prowadzi do obniżenia liczby krwinek białych, czerwonych i płytek krwi.
- Neutropenia – Zmniejszona liczba neutrofili, rodzaju białych krwinek odpowiedzialnych za zwalczanie infekcji.
- Trombocytopenia – Zmniejszona liczba płytek krwi, co może prowadzić do zwiększonego ryzyka krwawień.
- Niedokrwistość – Zmniejszona liczba krwinek czerwonych, co może prowadzić do zmęczenia i osłabienia.
- Klirens kreatyniny – Miara wydolności nerek, określająca zdolność nerek do oczyszczania krwi z kreatyniny.
| Wskazania do stosowania | Leczenie przewlekłej białaczki limfocytowej typu B-komórkowego (CLL) |
| Dawkowanie | 40 mg/m2 powierzchni ciała, raz na dobę przez 5 dni, co 28 dni |
| Sposób podawania | Tabletki przyjmowane na czczo lub z jedzeniem, popijane wodą |
| Czas trwania leczenia | Zazwyczaj 6 cykli, zależnie od odpowiedzi na leczenie |
| Szczególne populacje | Zmniejszenie dawki u pacjentów z zaburzeniami nerek, ostrożność u pacjentów w podeszłym wieku |
| Przeciwwskazania | Nadwrażliwość, zaburzenia nerek, niewyrównana niedokrwistość hemolityczna, karmienie piersią |
| Działania niepożądane | Mielosupresja, zakażenia, kaszel, gorączka, nudności, wymioty, biegunka |



















