Jak prawidłowo dawkować lek Finomel?

Lek Finomel jest stosowany do żywienia pozajelitowego dorosłych pacjentów, gdy doustne lub dojelitowe odżywianie jest niemożliwe, niewystarczające lub przeciwwskazane. W artykule omówimy szczegółowo, jak i kiedy dawkować lek Finomel, uwzględniając różne stany kliniczne pacjentów oraz zalecenia dotyczące podawania leku.

Spis treści

• Wskazania do stosowania
• Dawkowanie
• Sposób podawania
• Przeciwwskazania
• Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
• Słownik pojęć
• Podsumowanie

Wskazania do stosowania

Finomel jest wskazany do żywienia pozajelitowego dorosłych pacjentów w przypadkach, gdy doustne lub dojelitowe odżywianie jest niemożliwe, niewystarczające lub przeciwwskazane^[1]. Lek zawiera aminokwasy, glukozę, lipidy i elektrolity, które są niezbędne do prawidłowego funkcjonowania organizmu.

Dawkowanie

Dawkowanie leku Finomel powinno być dobrane indywidualnie, zależnie od wydatku energetycznego, stanu klinicznego pacjenta, masy ciała oraz możliwości metabolizowania składników leku^[1]. Poniżej przedstawiono zalecenia dotyczące dawkowania dla różnych grup pacjentów:

• Pacjenci z prawidłowym stanem odżywienia lub w warunkach łagodnego stresu katabolicznego: 0,6 – 0,9 g aminokwasów/kg masy ciała/dobę (0,10 – 0,15 g azotu/kg masy ciała/dobę).
• Pacjenci z umiarkowanym lub dużym stresem metabolicznym z niedożywieniem lub bez: 0,9 – 1,6 g aminokwasów/kg masy ciała/dobę (0,15 – 0,25 g azotu/kg masy ciała/dobę).
• Pacjenci w szczególnych warunkach (np. z oparzeniami lub znacznym anabolizmem): zapotrzebowanie na azot może być jeszcze większe.

Maksymalna dawka dobowa jest różna w zależności od stanu klinicznego pacjenta i może zmieniać się z dnia na dzień. Szybkość przepływu należy zwiększać stopniowo podczas pierwszej godziny. Zalecany czas trwania infuzji wynosi 14 do 24 godzin^[1].

Sposób podawania

Lek Finomel jest podawany dożylnie, przez infuzję do żyły centralnej. Instrukcje dotyczące rekonstytucji leku przed podaniem oraz mieszania z innymi płynami do infuzji/krwią znajdują się w dokumentacji leku^[1]. Ważne jest, aby podawanie leku odbywało się wyłącznie przez żyłę centralną, aby uniknąć powikłań.

Przeciwwskazania

Lek Finomel nie powinien być stosowany w następujących przypadkach^[2]:

• Nadwrażliwość na białka ryb, jaja, soi, orzeszków ziemnych, kukurydzę lub na którąkolwiek substancję czynną lub pomocniczą.
• Ciężka hiperlipidemia.
• Ciężka niewydolność wątroby.
• Ciężkie zaburzenia krzepnięcia krwi.
• Wrodzone zaburzenia metabolizmu aminokwasów.
• Ciężka niewydolność nerek bez dostępu do hemofiltracji lub dializy.
• Nieleczona skutecznie hiperglikemia.
• Patologicznie podwyższone stężenia w surowicy któregokolwiek z elektrolitów zawartych w produkcie.
• Ogólne przeciwwskazania do terapii w postaci infuzji: ostry obrzęk płuc, przewodnienie i niewyrównana niewydolność serca.
• Stany niestabilne (np. ciężkie stany pourazowe, niewyrównana cukrzyca, ostry zawał mięśnia sercowego, udar, zator, kwasica metaboliczna, ciężka posocznica, odwodnienie hipotoniczne i śpiączka hiperosmolarna).

Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności

Podawanie leku Finomel musi być wykonywane wyłącznie przez żyłę centralną. W przypadku wystąpienia jakichkolwiek oznak lub objawów reakcji alergicznej, takich jak gorączka, dreszcze, wysypka lub duszność, infuzja musi być natychmiast przerwana^[1]. Lek zawiera olej sojowy, olej rybi oraz fosfolipidy jajeczne, które w rzadkich przypadkach mogą powodować reakcje alergiczne.

Słownik pojęć

• Żywienie pozajelitowe – metoda dostarczania składników odżywczych bezpośrednio do krwiobiegu, omijając układ pokarmowy.
• Hiperlipidemia – stan charakteryzujący się podwyższonym poziomem lipidów (tłuszczów) we krwi.
• Infuzja dożylna – podawanie płynów, leków lub składników odżywczych bezpośrednio do żyły.
• Reakcja anafilaktyczna – ciężka, potencjalnie zagrażająca życiu reakcja alergiczna.
• Osmolarność – miara stężenia substancji rozpuszczonych w roztworze.

Podsumowanie

Materiały źródłowe

• [1]: Charakterystyka produktu leczniczego
• [2]: Ulotka leku